بازهم بهتر می شوم

یکی از نخستین انتقالات بزرگ این فصل اروپا جدایی لوکاتونی از فیورنتینا و پیوستن او به بایرن مونیخ بود، اما این که چرا مسوولان تیم فیورنتینا با رفتن چنین بازیکن مهمی موافقت کردند، 2 دلیل داشت

کد خبر: ۱۴۱۹۶۲

؛ اول این که به پول حاصل از فروش او احتیاج داشتند تا تیم جدیدی بسازند و دلیل دوم ظهور یک پدیده بزرگ به نام ریکاردو مونتولیوو در این تیم بود.
مونتولیوو را ستاره آتی فوتبال ایتالیا معرفی می کنند. او 22 ساله است و از 19 سالگی زمانی که برای آتالانتا بازی می کرد، نامش را سر زبانها انداخت. بازیهای اخیر جوانان اروپا ثابت کرد او بازیکن با استعدادی است.
پیراهن شماره 10 در فلورانس معنایی ویژه دارد و همه منتظرند شماره 10 جدید فیورنتینا را ببینند. در سالهای گذشته میکل آنجلو مونتوری ، جیانکارلو دی سیستی ، جیانکارلو آنتونیونی ، روبرتو باجو و مانوئل روی کاستا همگی این پیراهن را پوشیده اند و سوال این است: آیا مونتولیوو می تواند جانشین شایسته ای برای آنها باشد؛ مونتولیوو از آن دسته بازیکنانی است که فوتبال را با مغزش بازی می کند و دائما در حال پیشرفت است.
خودش می گوید: «من در مقایسه با گذشته بهتر شده ام ، ولی باید باز هم بهتر شوم. انجام چند بازی خوب به معنای خوب بودن یک بازیکن نیست. من باید از نظر فیزیکی و شخصیتی قوی تر شوم. فیورنتینا در بلوغ من نقش عمده ای داشته است. من تازه در شروع یک راه طولانی هستم.»
مونتولیوو متولد کاراواجو، یکی از شهرهای کوچک اطراف برگامو است. میکل آنژ، نقاش سرشناس قرن 16 ایتالیا اهل همین شهر است. استعداد مونتولیوو در مدرسه فوتبال آتالانتا برگامو کشف شد.
وی می گوید: «واقعا نمی دانم رمز و راز موفقیت تیمهای پایه آتالانتا چیست ، تنها چیزی که می توانم بگویم این است که باشگاه آتالانتا توجه زیادی به آموزش و پرورش پسران جوان دارد. این موضوع حتی به ساختن بازیکن ارجحیت دارد.»
با همه موفقیت هایی که در برگامو نصیب مونتولیوو شده بود او بیش از آن در ورزشگاه آتزوری و ایتالیا نماند. پانتالئو کورونیو، استعدادیاب باشگاه فیورنتینا کسی بود که مونتولیوو را شکار کرد. او در آگوست 2005 به فیورنتینا پیوست.
مونتولیوو می گوید: «خوشحالم که کسی مانند کورونیو مرا کشف کرد. می خواهم اعتماد او را پاسخ دهم.» در اولین فصل او 20 بازی برای فیورنتینا انجام داد و یک گل زد، ولی در فصل اخیر او به مهره ثابت ویولا تبدیل شد. یک سال پیش آندره آ پیرلو او را وارث خود لقب داد. کورونیو او را روی کاستای جدید با قدرت بدنی بیشتر می داند.
آنتونیونی و باجو هم تقریبا به همین ترتیب مطرح شده بودند، ولی مونتولیوو درباره این مقایسه ها چنین نظری دارد: «این قیاسها برای من هشداردهنده است. در آتالانتا مرا زیدان کوچک لقب داده بودند، چون از کف پایم برای حرکت دادن توپ استفاده می کردم. آنتونیونی یک قهرمان با کلاس است ، باجو یک اسطوره است و روی کاستا همیشه مرا متعجب می کرد؛ چرا که با سری بالا رو به دروازه حریفان حرکت می کرد.»