ابهام ها و تهدیدها

شواهد نشان می دهد اقتدار اقتصادی و مطلوبیت اجتماعی امریکا از دهه 1970 تاکنون روند نزولی گرفته است. این مساله منجر به اقدامات و واکنش های نظامی امریکا برای بازسازی موقعیت آن کشور شده است.

کد خبر: ۱۳۸۷۶۰

تحولات سیاسی نظام بین المللی بیانگر آن است که امریکایی ها در روند هژمونیک گرایی نوین قرار گرفته اند. این موضوع شاخص هایی از یک جانبه گرایی ، میلیتاریسم و جنگ روانی را شامل می شود، در حالی که قابلیت های این کشور به گونه فزاینده ای افول کرده است.

اگرچه فروپاشی نظام دوقطبی در دهه 1990 ، فضایی برای جولان دادن امریکا فراهم آورد و رهبران امریکا از نظم نوین جهان ، دهکده جهانی و رهبری امریکا بر جهان سخن به میان آوردند، ولی امریکا ساختار موازنه قدرت در نظام بین الملل را با بن بست روبه رو کرد و دیگر کشورهای جهان کم و بیش ناچار شدند در برابر محدودیت های امریکا، واقعیت های سیاست قدرت را پذیرا شوند اما در این روند کشورهای اسلامی مبادرت به اتخاذ راهبردهایی کرده اند که بیانگر مقاومت آنان در برابر هژمونیک گرایی امریکا محسوب می شود. بخصوص افکار عمومی جهان اسلام با علم به سیاست های سلطه طلبانه امریکا و حمایت های بی چون و چرای کاخ سفید از رژیم صهیونیستی نسبت به سیاست های امریکا واکنش نشان دادند. این مساله در کنار اهمیت یافتن منطقه حساس خلیج فارس و خاورمیانه در عرصه سیاست خارجی امریکا بویژه نقش امنیت انرژی برای منافع امریکا، زمینه رویارویی جدیدی را فراهم کرد که مبتنی بر جدال فرهنگی ، تمدنی و ایدئولوژیک جهان اسلام در برابر امریکاست.
منفور بودن امریکا میان بسیاری از ملل و شماری از دول جهان ، یکی از دلایل اصلی تعلل زمامداران آن کشور در اجرای عملیات مداخله گرایانه است.
تجربه نشان داده است جنگهای بزرگ گذشته ، حاصل تلاش یک قدرت بزرگ برای استیلا بر جهان بوده است. جنگهای جهانی زمانی رخ می دهدکه یک قدرت برای وصول به داعیه ای جهانی از شیوه های میلیتاریستی استفاده کند. شواهد نشان می دهد امریکا امروز، جهان را به سوی یک جنگ جهانی بزرگ دیگر پیش می برد. 2 ماه پیش از حوادث 11 سپتامبر، حسنین هیکل ، روزنامه نگار و روشنفکر مصری ، از گزارش مستند گروه جمهوریخواه حاکم بر کاخ سفید پرده برداشت.
وی هدف اصلی آنان را این گونه بیان کرد: جهانیان باید سروری امریکا بر عالم را بپذیرند و امریکا نیز با ابزارهای خاص خود باید در این زمینه گام بردارد، ولی لازم نیست این هدف در قالب اعلامیه های رسمی و موضعگیری سیاسی ابراز شود. از سال 1992 تا 2001 سیستم امنیتی امریکا با عملیات حساب شده و بسیار دقیق نظیر انفجار هواپیمای تی ، دبلیو.ای در شرق آن کشور، انفجار اوکلاهما، انفجار الخبر عربستان ، انفجار در ساختمان مرکز تجارت جهانی ، انفجار سفارتخانه های امریکا در کنیا و تانزانیا و انفجار برجهای نیویورک و ساختمان پنتاگون در عملیات 11 سپتامبر مواجه بوده است.
این تحولات گویای این واقعیت است که کاخ سفید در قرن 21 بیش از هر چیز متوجه جهان اسلام و تحولات این منطقه خواهد شد. بخصوص این که مقامات امریکایی به کرات اعلام کردند رژیم صهیونیستی هم پیمان جدی آنها در منطقه است . از این رو حمایت از رژیم صهیونیستی که با بیداری اسلامی و تحولات به وجود آمده در منطقه بخصوص فلسطین موجودیتش با ابهامات و تهدیدات بسیاری مواجه شده است و همچنین فراهم آوردن زمینه نفوذ و سلطه بر منابع سرشار انرژی در منطقه خلیج فارس ، در کنار نگرانی ای که غرب از تمدن اسلامی احساس می کرد، کاخ سفید را بر آن داشت تا با تمام توان و به بهانه های مختلف نیروهایش را به منطقه گسیل دارد. به دنبال حمله به افغانستان به منظور مبارزه با تروریسم و مطرح کردن شعارهای پرآوازه حقوق بشر، آزادی و دموکراسی ، کاخ سفید حمله به عراق را در دستور کار خود قرار داد و به رغم مخالفت جامعه جهانی و نهادهای بین المللی در مارس سال 2003 به بهانه وجود سلاحهای کشتار جمعی به عراق حمله کرده ، در همین خصوص و برای پیشبرد اهداف بلندمدت و میان مدت امریکا و رژیم صهیونیستی طرح خاورمیانه بزرگ را مطرح کردند تا به موازات یکسره کردن کار در عراق و با بهره گیری از آن تحولات منطقه بویژه در فلسطین و لبنان که دقیقا برخلاف سیاست های امریکا پیش می رفت ، به نفع رژیم صهیونیستی تغییر دهد. در طرح خاورمیانه بزرگ که کارشناسان آن را اقدام پیشدستانه امریکا نسبت به تحرکات کمیته چهارجانبه مربوط به تحولات فلسطین متشکل از سازمان ملل ، امریکا، روسیه و اتحادیه اروپایی ارزیابی کرده اند، تلاش امریکا به محور قرار گرفتن رژیم صهیونیستی در منطقه معطوف شده است.
بر این اساس کاخ سفید می کوشید با استفاده از فضای به وجود آمده پس از بحران عراق و اعمال فشار و تهدید نسبت به کشورهای عربی و اسلامی ضمن کاهش حجم کمکها به ملت فلسطین ، هژمونی رژیم صهیونیستی را بر منطقه محقق سازد و از این طریق ضمن افزایش امنیت برای رژیم صهیونیستی ، عمق استراتژیکی خود را نیز در منطقه تقویت کند و از انرژی به عنوان ابزاری برای کنترل و تحت فشار قرار دادن رقبای بین المللی بهره گیرد. در طرح خاورمیانه ای امریکا که متاثر از راهبرد جدید کاخ سفید پس از حادثه 11 سپتامبر بود جمهوری اسلامی ایران نیز هدف بود. بر این اساس نومحافظه کاران امریکا به دنبال کنترل ایران و ایجاد محدودیت در راه دستیابی ایران به فناوری های نوین برآمدند. در بخشی از توصیه های گروه راهبردی واشنگتن این عبارت به طور صریح ذکر شده است.

به رغم شکست طرحهای امریکا در منطقه ، شواهد از توطئه ای جدید با عنوان ایجاد اختلافات فرقه ای و مذهبی در منطقه حکایت دارد

لزوم بازداشتن ایران از دستیابی به تسلیحات راهبردی و ضرورت اقدام برای سرنگونی حکومت انقلاب اسلامی. در توصیه هفتم این بند نیز آمده است : تشویق به ایجاد تغییر ایران از راههای سیاسی از داخل ممکن است ، ولی تغییر در عراق باید از طریق حمله نظامی خارجی ، کودتا یا انقلاب داخلی باشد. گزارش راهبردی مزبور، خط مشی کلی ایالات متحده را در تحولات پس از 11 سپتامبر نشان می دهد که عموما نیز در منطقه خاورمیانه خلاصه شده است. طرح خاورمیانه بزرگ امریکا با ژستهای دموکراتیک در سرزمین های فلسطین و فشار بر سوریه برای خروج از لبنان دنبال شد. با اعمال قدرت در شورای امنیت قطعنامه 1559 را به تصویب رساند که با این قطعنامه 3 هدف عمده را دنبال می کردند. در درجه نخست به دنبال خروج نیروهای سوریه و کاهش نفوذ این کشور در لبنان و علیه رژیم صهیونیستی بودند.
در کنار آن خلع سلاح مقاومت اسلامی حزب الله لبنان را دنبال می کردند، زیرا در بررسی های امریکا و رژیم صهیونیستی ، حزب الله مهمترین نیروی مقاومت در برابر رژیم صهیونیستی به شمار می رفت و تجربه شکست رژیم صهیونیستی نیز در جنوب و فرار این رژیم از جنوب لبنان این موضوع را تقویت می کرد. درنهایت امریکا تلاش داشت با استقرار دولتی ضعیف و وابسته در لبنان ، هم زمینه فشار را فراهم آورد و هم از میزان تهدید علیه رژیم صهیونیستی بکاهد.
به رغم تلاشهای امریکا در اجرای طرح خاورمیانه بزرگ ، بن بست به وجود آمده در عراق ، ناکامی در اجرای قطعنامه 1559 در لبنان و همچنین نتیجه حاصل از انتخابات در فلسطین که به پیروزی جنبش حماس گروهی کاملا ضدصهیونیستی و ضدامریکایی است منجر شد، در کنار موفقیت های جمهوری اسلامی ایران در عرصه های مختلف اقتصادی ، فناوری و بین المللی و همچنین افزایش تنفر عمومی در سطح افکارعمومی از امریکا و سیاست های این کشور بیش از 95 درصد طرح خاورمیانه ای امریکا را شکست داد. به گونه ای که کاخ سفید و رژیم صهیونیستی به دنبال راهکاری برای فرار از شکست و دنبال کردن مسائل دیگری در منطقه بودند.
اگرچه حمله همه جانبه رژیم صهیونیستی به لبنان با اقدام حزب الله در به اسارت گرفتن 2 سرباز اسرائیلی آغاز شد، اما تحولات بعدی و شواهد از آمادگی رژیم صهیونیستی برای حمله به لبنان حکایت داشت ، زیرا در تصور رژیم صهیونیستی و امریکا حمله به لبنان و خلع سلاح حزب الله ، نه تنها موفقیت بزرگی به شمار می رفت که شرایط جدیدی را پیش روی امریکا قرار می داد تا با بهره گیری از آن اهداف گذشته را دنبال کند. بر این اساس امریکا و رژیم صهیونیستی که در شرایط سخت امنیتی قرار داشت ، بر آن شدند با حمله به لبنان ، طرح جدیدی را به منطقه تحمیل کنند؛ طرحی که خانم رایس ، وزیر خارجه امریکا آن را طرح خاورمیانه جدید نامید و حمله به لبنان را درد قبل از زایمان ، ظهور و تولد خاورمیانه جدید عنوان کرد. با این حال و به رغم شکست طرحهای امریکا در منطقه ، شواهد از توطئه ای جدید با عنوان ایجاد اختلافات فرقه ای و مذهبی در منطقه حکایت دارد. چنان که این موضوع در لبنان ، فلسطین ، عراق و حتی میان کشورهای منطقه نمود یافته و تلاشهای مرموزی نیز در حال انجام است.
این شرایط همچنان که نشان از ادامه رویکرد سلطه طلبانه غرب بویژه امریکا در منطقه حکایت دارد، نگرانی از موفقیت این رویکرد را نیز افزایش می دهد، زیرا به دلیل عملکرد برخی دولتهای منطقه و برخی گروهها زمینه برای موفقیت سیاسی تفرقه آمیز غرب وجود دارد. از این روست که باید گفت اکنون رسالت همه نخبگان در جهان اسلام دوچندان شده تا با هوشیاری و بیداری بیش از پیش ، نسبت به روشنگری این توطئه و اقدام برای خنثی کردن این توطئه تلاش کنند و جهان اسلام را از این مسیر با سربلندی عبور دهند.
زیرا اکنون فرصت تازه ای پیش روی جهان اسلام قرار گرفته که استفاده صحیح از آن باعث عزت و استقلال اسلامی و بی توجهی به آن تهدیدات علیه کشورهای اسلامی را افزایش خواهد داد.