مردی که به گذشته فکر نمی کند

الکس فرگوسن مدعی است که فیلم پیروزی عجیب و واپسین ثانیه های منچستریونایتد بر بایرن مونیخ آلمان در فینال سال 1999 فوتبال جام قهرمانان باشگاه های اروپا را هرگز ندیده است

کد خبر: ۱۳۸۵۹۹

زیرا باعث می شود حواس او از کارها و روزهای پیش رو پرت شود و نتواند به اندازه کافی به زمان حاضر بپردازد و برای آن برنامه بریزد.
اگر می گوییم زمان کنونی به این معناست که مربی 66 ساله و اسکاتلندی تیم فوتبال منچستریونایتد به رغم این که شاگردانش چندی پیش عنوان قهرمانی لیگ برتر انگلیس را از دست چلسی خارج ساخته اند، اما از حالا درصدد تکرار آن توفیق ، طی فصل آینده و طراحی آن هستند. حتی وقتی در اواسط پاییز سال پیش شروع بیست و یکمین سال زمامداری او در اولدترافورد جشن گرفته می شد، وی از همین مساله گلایه داشت و می گفت چنین رویدادها و گردهمایی هایی باعث می شود او تمرکزش را در ستیز با خوزه مورینیو مربی مجرب چلسی از دست بدهد و به تبع آن مستعد و آماده شکست شود. چنان اتفاقی نیفتاد و منچستر، چلسی را پشت سر گذاشت و قهرمان لیگ برتر انگلیس شد و نهمین قهرمانی برای فرگی را در این رقابت ها به ارمغان آورد.

امروز شکی وجود ندارد که نهمین قهرمانی فرگوسن با منچستر از تمامی موارد دیگر برای او مهمتر و عزیزتر است زیرا در مصاف با رقیبی مثل چلسی به دست آمده که به اعتراف شخص فرگوسن ، قوی ترین حریفی است که تیمش طی تمامی این سالها مقابل خود دیده است. طی 3 سال گذشته بازیهای خوب و عناوین منچستر به قدری کم شده بود که اکثر مردم و کارشناسان به فرگی توصیه و حتی تکلیف می کردند که یونایتد را رها کند و بازنشسته شود و فرد دیگری به جای او اداره امور را در اولدترافورد در دست گیرد، اما قهرمانی امسال شیاطین سرخ به مثابه پاسخ قاطع فرگی به صاحبان این طرز تفکر به حساب آمده است.
اضافه بر این او برای اولین بار در یک کورس مستقیم بر مورینیو غلبه کرده است ، زیرا او در موارد قبلی تسلیم این رقیب پرتغالی و 22 سال جوانتر از خود شده بود. شروع آن روند توام با شکست در نیمه نهایی جام اتحادیه 2005انگلستان بود و با واگذاری جام قهرمانی لیگ برتر انگلیس به چلسی در فصول 2005 و 2006 و شکست برابر چلسی در فینال جام حذفی 2007 این کشور استمرار یافت و اگر بخواهیم به پیش از آن نیز سفر کنیم ، باید بگوییم که پورتو پرتغال نیز در سال 2004 در مرحله یک هشتم نهایی جام قهرمانان باشگاه های اروپا باعث حذف یونایتد شده بود و در پایان آن ستیز مورینیو چنان در کنار زمین دویده و یک نوع شادی خاص را بروز داده بود که از یاد کمتر کسی رفته است و با این حساب پیروزی شیاطین سرخ در مسابقه های امسال لیگ انگلیس و اولین قهرمانی شان را در این پیکارها از 2003 به بعد باید انتقام ولو ناکامل فرگی از رقیب طراز اول پرتغالی اش دانست.
واقعه ای که به اعتراف خود مورینیو برای او و شاگردانش بسیار تلخ بوده است.

یکی از بهترین ها

در چنین راهی فرگوسون تیمی را ساخته است که شاید یکی از 3 یا 4 ترکیب برتر باشگاه طی ایام طولانی حضور او در اولدترافورد بوده باشد. شاید تیم سالهای 96-1995 و همچنین 2000-1999 منچستر برترین تیمهای تاریخ یونایتد تلقی شوند، ولی تیم فعلی با بازی رو به جلو و حرکات انفجاری امثال کریستیانو رونالدو و وین رونی چیزی است که هر حریفی را می تواند به دغدغه وادارد و به سقوط بکشاند. با این همه چنین واقعه ای در اواخر سال 2005 به کلی غیرقابل پیش بینی بود. در آن زمان یونایتد تازه به دست بنفیکا در جام قهرمانان اروپا حذف شده و حتی از گروهش هم بالا نیامده بود و در کورس لیگ برتر انگلیس نیز زیر گردوغبار چلسی گم شده بود. بنابراین توصیه هایی که برای کنار گذاشتن فرگوسون و تعیین جانشینی برای او از اطراف و اکناف می شد، آنقدرها هم جای تعجب نداشت و غیرمنطقی به نظر نمی رسید.
اضافه بر این ستیز فرگوسن با دو «اسب دار» بزرگ ایرلندی که سهامداران اصلی منچستریونایتد بودند و سپس جواب گفتن روی کین کاپیتان تاثیرگذار منچستر و در نهایت ، لجبازی با رود فان نیستل روی هلندی ، همه و همه گواهی می داد که پیرمرد کمرنگ شده و دیگر جواب نمی دهد.

83 گل در 38 بازی

در فصل اخیر لیگ انگلیس که منچستر با 6 امتیاز برتری بر چلسی آن را فتح کرد 20 بازیکن یونایتد برای تیمشان گلزنی کردند و این امر حتی شامل کریس ایلگز ذخیره گمنام منچستر هم شد. در 38 بازی در این پیکارها، منچستر 83 گل زد و بهترین ترکیب و همکاری بین زوج جوان رونالدو رونی و زوج مسن اسکولز ایگز برقرار شد و بقیه ، حول و حوش آنها آرایش یافتند.
خط دفاعی منچستر ایده آل نشان نداد، اما بد هم نبود و پس از خط دفاعی چلسی موفق ترین بود. شاید هم یک بار دیگر صحت گزینش های سرالکس در این خصوص نقش اول را ایفا کرده باشد، زیرا وقتی او انگشت روی نام نمانیا ویدیچ و پاتریس اورا گذاشت و آنها را به منچستر آورد، به نظر می رسید که در اندازه های یونایتد نیستند و این امر بخصوص در مورد ویدیچ صدق می کرد، زیرا به رغم درخشش اش در مسابقه های تیم ملی صربستان ، در پنج شش ماه اول عضویتش در منچستر آنقدر مرتکب اشتباه شد که به وصف و شمارش نمی آید و این امر به قیمت خوردن برخی گلهای بحث برانگیز توسط یونایتد تمام شد

با این حال او در تقابل با این شرایط سخت به پیروزی رسید تا نشان بدهد دیگران اشتباه می کرده اند و نه او، درست است که دلیل اصلی کنار گذاشتن فان نیستل روی و واگذاری این هلندی 31 ساله و همیشه گلزن به رئال مادرید تیره شدن رابطه او با فرگی و تلاش این مربی دیر پا برای محو هر چیز و هر آدم مخالف با خویش بود، اما رفتن او باعث شد وظیفه گلزنی در منچستر که در 5 ، 6 سال گذشته به فان نیستل روی منتهی و منحصر می شد، بین چندین و چند نفر تقسیم گردد و منچستر بیش از حد به یک مهاجم برای گلزنی متکی نباشد و برعکس راهها و افراد مختلف و بسیار پرشمار را برای این امر در اختیار گیرد.

بیشترین تلاش

اما ویدیچ در دومین فصل حضورش در یونایتد به قدری خوب بازی کرد که به تیم منتخب سال راه یافت و زوجی کارساز را در کنار ریو فردیناند در مرکز خط دفاعی منچستر تشکیل داد. می توان به کار خوب الن اسمیت پس از بهبودی مصدومیت طولانی مدتش و از سرگرفته شدن گلهای حساس گاه به گاه اوله گونارسولشر بعد از خوب شدن او به سبک و سیاق اسمیت (با مشکلی همانند وی یعنی مصدومیت) نیز اشاره کرد، اما قدر مسلم این که هر مهره ای در یونایتد حداکثر تلاش خود را صورت داد و مایکل کاریک نیز در مرکز خط میانی بسیار کوشا بود تا اگر هیچ گاه روی کین نمی شود، لااقل در کنار اسکولز یک عنصر تدافعی کامل کننده برای بازی تهاجمی او باشد.
فرگی از حالا مشغول تدارک برای فصل بعدی است زیرا می داند اگر مورینیو در استمفوردبریج بماند، (که ظاهرا ماندنی است) جنگ نفسگیر تازه ای با چلسی برای او در راه است. فرگوسن ظاهرا ابایی از این مساله ندارد و می گوید مورینیو قطعا در چلسی می ماند و تیمش را برای پس گرفتن عنوان قهرمانی لیگ برتر انگلیس بیش از پیش تقویت خواهد کرد و می افزاید: «ستیز کلامی و ورزشی با مورینیو شیرین است زیرا او معمولا حرفهای جالبی برای گفتن دارد و باعث تقویت لیگ انگلیس شده است».

دستهای خالی!

در عین حال همگان می دانند که فرگوسن اقداماتش را برای حفظ عنوان منچستر شروع کرده و اگر همچنان به فتوحات گذشته خود فکر نمی کند، به همین خاطر است و مایل است تمامی نگاه و تمرکزش بر روزهای بعدی و ستیزهای جدید شیاطین سرخ با آبی های لندن باشد و کیست که ادعا کند فرگوسن کاملا دست خالی از این رقابت فارغ خواهد شد؛