متنفر از کلمه انتقام

بعد از سالها بازی در اروپا، خوان سباستین ورون در شروع فصل گذشته به آرژانتین برگشت و برای اولین باشگاهش استودیانیتس دلاپلاتا بازی کرد.

کد خبر: ۱۳۷۸۹۹

او در طول یک دهه در 6تیم اروپایی بازی کرد و یکی از بهترین بازیکنان تیم ملی آرژانتین بود.
ورون به بازیهای باشگاه های آرژانتین بازگشت باشکوهی داشت و قهرمانی بازیهای Opening لیگ این کشور را در میان شگفتی همگان به دست آورد. او و هم تیمی اش هوگو پاوونه ، به اتفاق ، بهترین بازیکن این بازیها شدند و ورون به وسیله آلفیو باسیله به تیم ملی آرژانتین دعوت شد. او از سال 2003 که هفتاد و سومین بازی اش را انجام داد در تیم ملی کشورش بازی نکرده بود.

بازگشت به لیگ آرژانتین برایت چگونه بود؛
فصل گذشته برایم فوق العاده بود، چون استودیانیتس جام را برد و من دوباره به روزهای خوبم برگشتم. این موضوع برایم خیلی مهم بود، چون من از سوی رسانه ها بشدت تحت فشار انتقادات مختلف قرار داشتم.

چرا استودیانیتس؛
بوکاجونیورز و ریورپلاته می خواستند مرا به خدمت بگیرند، اما مطمئنم که چنین بازی را در آن دو تیم نمی توانستم بکنم. اینجا در استودیانیتس همه چیز رویایی است. من باید در باشگاهی کوچکتر بازی می کردم تا شایستگی هایم را نشان دهم.

می خواستی به منتقدانت نشان دهی که هنوز می توانی بازی کنی؛
همه فوتبالیست های آرژانتینی که به اروپا می روند، به بازگشت فکر می کنند، اما انتقام در دایره لغات من نیست. این موضوع برای من ، خانواده ام ، پدرم (پدر ورون با نام خوان رامون ورون سالها برای استودیانیتس بازی کرد و الان مدیر فنی تیم است) و مادرم خیلی مهم بود که برگردم و در تیم اولم بازی کنم. کیفیت بازی ام نسبت به سالهای آخر بازی ام در اروپا تغییر نکرده است.

از این که دوباره به تیم ملی آرژانتین دعوت شدی ، شوکه شدی؛
من اصلا نباید به این موضوع که چند سال در تیم ملی نبوده ام ، فکر کنم. سپتامبر گذشته وقتی آلفیو باسیله دوباره مربی تیم ملی شد، امیدم بیشتر شد، چون همه ما از صفر با او شروع کرده بودیم. این بار او تصمیم گرفت تیمی متشکل از بازیکنان شاغل در آرژانتین بسازد. خیلی خوشحالم چون پسرم می تواند بگوید پدرش برای تیم ملی بازی می کند. وقتی آخرین بازی ملی ام را انجام دادم او 3 ساله بود. به اندازه سال 96 که برای اولین بار به تیم ملی دعوت شدم ، خوشحال شدم.

این صحت دارد که پکرمن هرگز به دعوت تو فکر نمی کرد؛
بله. او با همه بازیکنان صحبت کرد، بجز من. این موضوع نشانه آن بود که من هرگز به تیم ملی دعوت نخواهم شد. من باید این مساله را می پذیرفتم. بعد ماجرای انتقادهای خوان پابلوسورین کاپیتان تیم پکرمن از من پیش آمد. به دنبال به توافق نرسیدن ما او خانه ای را که من به او اجاره داده بودم ، به بدترین وضع ممکن ترک کرد.

حالا بازی کردن در تیمی که سورین در آن است ، مشکل نیست؛
روابط افراد همیشه ثابت نیست ، ولی برای بازی کردن در کنار او در یک تیم حتما نباید با او دوست باشم. مربی تصمیم می گیرد که یکی از ما یا هر دوی ما را دعوت کند. اگر اتفاق آخری بیفتد، ابتدا صحبت می کنیم و بالاخره راهی پیدا می کنیم.

چون ریکلمه بازیکن مهمی برای آرژانتین است امیدوارم تصمیمش را تغییر دهد و دوباره به تیم ملی برگردد

ظاهرا رابطه ات با ریکلمه هم خوب نیست؛
اول این را بگویم ، از این که می گویند با او مشکل داشتم تعجب می کنم ، اما این موضوع آنقدرها هم که به آن پرداختند، بزرگ نبود. من درباره او بد صحبت کرده بودم. به او تلفن زدم و همه چیز درست شد. چندی پیش ما در یک سفر هوایی از اروپا به آرژانتین برگشتیم و در حین سفر با هم صحبت کردیم و سپس همراه هم در یک بازی خیرخواهانه شرکت کردیم. او بازیکن مهمی برای آرژانتین است ، امیدوارم تصمیمش را تغییر دهد و دوباره برای تیم ملی بازی کند.

آیا به جام جهانی 2010 فکر می کنی؛ این جام سومین جام جهانی تو خواهد بود.
برای من بازگشت به تیم ملی اهمیت دارد. برنامه بلند مدتی ندارم ؛ ولی دوست دارم تا آنجا که بتوانم برای تیم ملی بازی کنم. فکر می کنم حتی تا 40 سالگی هم می توانم بازی کنم. وقتی در تیم ملی هستید انگیزه های بیشتری دارید و می توانید بر خستگی ها و مصدومیت ها فائق شوید. در سال 2010 من 35 ساله خواهم بود و شاید بهتر از الان بازی کنم.

درباره کوپا امریکا که بزودی برگزار می شود، چه نظری داری؛
کسی از آینده خبر ندارد. من زمانی برای اولین بار به تیم ملی دعوت شدم که فرناندو ردوندو بازی در تیم ملی را رد کرد. در کوپا امریکا، برزیل شانس زیادی دارد. اگر برای این بازیها به تیم ملی دعوت شوم به معنای آن است که مربی به من اعتماد دارد.

در استودیانیتس در نقش یک هافبک توپ پخش کن بازی می کنی. فکر می کنی در تیم ملی چه نقشی داشته باشی؛
باسیله نوع بازی مرا می شناسد؛ اما مطمئن هستم در تیم ملی در پست توپ پخش کن بازی نمی کنم ، چون بازیکنان دیگری هستند که بهتر از من این نقش را ایفا می کنند. مربی هر کجا که از من بخواهد بازی می کنم.

خیلی از بازیکنان تو را یک بازیکن رهبر می دانند. خودت این طور فکر می کنی؛
نه ، من این گونه فکر نمی کنم. شخصیت من طوری است که همیشه رو راست حرفم را می زنم ؛ اما آن طور که مردم فکر می کنند، جنگجو نیستم.

چه نظری درباره عکس العمل هواداران موقع حذف آرژانتین از دور اول جام جهانی 2002 داری؛
نمی دانم و اهمیتی هم برایم ندارد. هو می کردند و سوت می کشیدند، ولی این موضع مرا اصلا نگران نمی کرد. بعد از آن جام فهمیدم تنها کسانی که به عملکرد شما اهمیت می دهند، هم تیمی های شما هستند. بقیه نمی فهمند که شما در بهترین وضعیت بدنی نیستید. آنها همیشه دنبال کسی می گردند که در شکست ها او را مقصر بدانند. سال گذشته این شخص ریکلمه بود که به نظر من آن هم عادلانه نبود.