مرا رها کن از این غم تنهایی!

40سال پیش دراردیبهشت 1346، ایکائو (سازمان هوانوردی بین المللی) طی درخواستی راه اندازی هاب (مرکز مادر) بار و مسافر هوایی منطقه خاورمیانه را به ایران واگذار کرد.

کد خبر: ۱۳۴۷۲۳

در آن درخواست ، ایران بهترین مکان برای راه اندازی چنین مرکزی معرفی شده بود. 2سال بعد، مطالعات اولیه و مکان یابی فرودگاه انجام شد و زمینی در حد فاصل بزرگراه تهران - قم - ساوه انتخاب شد که وسعت آن به تنهایی از شیخ نشین قطر بیشتر بود.
با پیروزی انقلاب اسلامی ، خاکبرداری فاز یک فرودگاه تا 60درصد انجام شده بود و کار مطابق معمول از سوی شرکتهای امریکایی پیش می رفت. اما پس از آن با کارشکنی شرکتهای امریکایی ، شرکتهای ایرانی فرانسوی پس از فراز و نشیب های فراوان ، کار احداث فرودگاه را پیش بردند تا این که فاز یک فرودگاه با ظرفیت رسمی 6.5میلیون نفر و 120میلیون تن بار در سال 1384افتتاح شد و امروز که اردیبهشت 86روزهای پایانی خود را می گذراند، فرودگاه امام در 40سالگی هنوز کودکی ناقص الخلقه مانده است. چراکه نه پروازهای مهم و...معتبر بین المللی از آن انجام می شود و نه تجهیزات آن حتی در فاز یک تکمیل شده است.
فرودگاه هنوز بدرستی تجهیزات کارگر (بار)، کترینگ (آشپزخانه)، هندلینک و همچنین زیرساخت های خدمات رسانی به مسافر نظیر سیستم هماهنگ و قوی حمل و نقل تا تهران را ندارد، لذا بسیاری از شرکتهای خارجی حاضر نیستند با پیاده کردن مسافرانشان در این فرودگاه ، شهرت و نام خود را در معرض خطر قرار دهند.
سوئ مدیریت های فراوانی که طی سالهای گذشته در راه اندازی و تکمیل تجهیزات این فرودگاه اعمال شده و دامنه آن هنوز هم ادامه دارد، وجهه بین المللی آن را خدشه دار کرده است.
هنوز هم فرودگاه امام برای تکمیل فاز یک خود نیاز به 20میلیارد تومان بودجه دارد که از قرار معلوم بودجه 86هیچ ردیفی را به این منظور پیش بینی نکرده و تاریخ های مکرر وزیر راه نیز برای انتقال پروازهای خارجی به این فرودگاه ، به تعویق می افتد...اما ماجرا وقتی غم انگیز می شود که بدانیم ایکائو سالهاست امتیاز راه اندازی هاب منطقه ای حمل و نقل هوایی را از ایران گرفته است.
لذا تعجب نمی کنیم که توسعه سریع فرودگاه استانبول یا سرمایه گذاری های سرسام آور اماراتی ها برای پایانه شماره 3فرودگاه دبی با 20میلیارد دلار و پذیرش 40میلیون مسافر در سال یا راه اندازی فرودگاه جبل علی با سرمایه گذاری 42میلیارد دلار و پذیرش 120میلیون مسافر در سال تا سال 2012، عرصه را برای فرودگاه بین المللی واقعا تنگ کرده است.
مقایسه تلاشهای آن سوی خلیج فارس و سرمایه گذاری و توجهی که به مساله ای چنین حساس دارند و همچنین ارقام 6.5میلیونی ما با 120میلیونی آنها و این که هنوز در فاز یک مانده ایم و آنها کجا رفته اند، جمله معروف شب شیشه ای را با صد افسوس به یاد می آورد. مرا رها کن از این غم تنهایی!...