راه را اشتباه می رویم

یکی از معضلاتی که این روزها دامن گیر عده زیادی از جهانیان بخصوص مردم ایران شده اعتیاد است بویژه این که در کشور ما سن اعتیاد هم خیلی پایین آمده است امروزه جوانان ما از این که سیگاری را در دست بگیرند و پکی به آن بزنند افتخار می کنند و مواد مخدر

کد خبر: ۱۳۲۱۰

و سیگار را همانند یک تفریح می دانند ، تفریحی ناسالم که در سالهای اخیر، دختران هم به سمت آن گرایش پیدا کرده اند اول سیگار بعد حشیش و سپس تریاک و هروئین کسی که در چهارده ، پانزده سالگی سیگار می کشد، معلوم نیست که چند سال بعد چه خطراتی در کمین او خواهد بود رسانه های گروهی هم می خواهند خطرات مواد مخدر و اعتیاد را به مردم نشان بدهند اما بیشتر کار را خراب می کنند.در تلویزیون فیلمهایی نشان می دهند که شرح زندگی یک معتاد است ولی روش استفاده از هروئین و تزریق آن را هم به مردم آموزش می دهند و پس از چند سال که از کارش پشیمان می شود، در یک ماه ، برای همیشه مواد مخدر را کنار می گذارد ما داریم سر خودمان را کلاه می گذاریم آخر کجای دنیا دیده اید شخصی که غیرت و تعصب و مردانگی خود را زیر پا گذاشته و قید زن و بچه و خانواده اش را زده است ، یک ماهه به راه راست هدایت شود؛ مگر می شود کسی بچه اش را با مواد مخدر عوض کند و چند روزه آن را کنار بگذارد؛ من که ندیده ام . تا به حال هر معتادی را که دیده ام ، عاقبتش مرگ در زباله های خیابان ، پارکها بوده است ممکن است روزی از عملکرد خود پشیمان شوند؛ ولی هرگز نمی توانند مواد را ترک کنند، چون اراده ندارند آن چیزی را که من در واقعیت دیده ام درست مترادف بی ارادگی است فرد معتاد برای چند ماهی مواد را کنار می گذارد ولی پس از این که استخوان هایش درد گرفت و احساس ضعف و ناتوانی کرد دوباره به سمت مواد مخدر میرود و به قول معروف توبه گرگ مرگ است.به طور قطع کسانی که این فیلمها را می سازند و نمایش می دهند نمی خواهند تاثیر منفی بر مردم بگذارند و آخر و عاقبت این کارها را هم ، نشان می دهند ولی متاسفانه جوانان ما تا چیزی را خودشان باور نکنند دست بردار نیستند و اصلا مسائل مثبت را نمی بینند و به مسائل منفی و نامطلوب می چسبند و نتیجه اش می شود همین چیزی که الان می بینیم ؛ مثلا درباره جوانان فراری فیلم می سازند. می خواهند به جوانان نشان بدهند که با فرار کردن از خانه ، چه مشکلاتی سر راه آنان است ولی در عین حال روشهای مختلف مدها، تیپها و حرفهای ناپسند را به مردم آموزش می دهند و حتی تعدادی از جوانان خوش خیال ما با دیدن این فیلمها برای این که ادای قهرمانان فیلم را در بیاورند فرار می کنند و در اعترافات خود می گویند که الگوی ما همان جوانان فراری ای بوده اند که در تلویزیون نشان داده اید.چرا ما در حالی که می توانیم فیلمهای آموزنده ، خوب و مفید را به فرزندانمان نشان بدهیم به سمت چیزهای نادرست و عادتهای غلط می رویم مثلا به جای این که درباره معتاد فیلم بسازیم ، می توانیم به خانواده هایمان یاد بدهیم که چگونه با فرزندانشان دوست باشند تا آنها به دام دوستان ناباب نیفتند و می توانیم از هزار راه دیگر وارد شویم ؛ ولی متاسفانه فقط شعارهایی از قبیل : اعتیاد جرم نیست اعتیاد یک بیماری قابل علاج است می دهیم امیدوارم صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران که پاکترین رسانه تصویری جهان است در سالهای آینده بتواند اندکی از مشکل بزرگ اعتیاد را از سر راه جوانان بردارد تا از نظر داشتن نیروی جوان هم، در جهان الگو باشیم.