امریکا؛ رویای پیروزی در عراق

باتوجه به این که سیاست های امریکا در عراق با بن بست مواجه شده ؛ اما مقامات دولت بوش از جمله دیک چنی ، معاون رئیس جمهور این کشور برای پیروزی در عراق ابراز امیدواری می کند و این در حالی است که با گذشت زمان چالش های ایالات متحده عمق بیشتری پیدا می کند.

کد خبر: ۱۳۱۸۴۳

رادیو انگلیسی معاونت برون مرزی صداوسیما در گفتگو با آنتونیو یوهاس ، محقق ارشد موسسه مطالعات سیاسی به تحلیل موقعیت امریکا در عراق پرداخته است.

معاون رئیس جمهور امریکا، دیک چنی اخیرا گفته است که امریکا می تواند در عراق پیروز شود. اظهارات وی را چگونه ارزیابی می کنید؛

دیک چنی به این دلیل چنین اظهاراتی ایراد کرده است که فشار بسیار زیادی در داخل امریکا از طرف مردم این کشور و همچنین قانونگذاران کنگره علیه دولت بوش وارد می شود و از وی درخواست می شود نیروهای امریکایی از عراق خارج شوند و یا این که یک جدول زمانبندی برای خروج نیروها از عراق توسط کاخ سفید ارائه شود و هر چه سریع تر جنگ عراق و همچنین اشغال این کشور به پایان برسد. اظهارات دیک چنی نشان دهنده یاس و ناامیدی دولت در عراق است که هدف عمده آن جلب حمایت افکار عمومی از جنگ عراق است. در چنین شرایطی کاخ سفید دوست ندارد از آن انتقاد شود و به همین دلیل هرگونه انتقادی را محکوم می کند.
بنابراین دور از انتظار نیست که درخواست دموکرات ها را مبنی بر عقب نشینی نیروها از عراق غیرمسوولانه بخواند و اگر اعضای کنگره خود را نماینده حقیقی مردم تلقی کنند و درصدد برآوردن خواسته های آنها برآیند توسط کاخ سفید محدود خواهند شد.نکته دیگر این است که باید ببینیم دیک چنی پیروزی در عراق را چگونه معنا می کند.
پیروزی از دیدگاه مردم امریکا و همچنین مردم منطقه این است که ثبات و امنیت کشور عراق برقرار شود و مردم این کشور به آزادی و دموکراسی دست پیدا کنند و زندگی آرامی را پس از سقوط دیکتاتور کشورشان صدام تجربه کنند. ولی شاید پیروزی از دیدگاه دیک چنی و بوش و همقطاران آنها از بین نومحافظه کاران به معنای تسلط بر منابع نفتی و طبیعی عراق و یا کشتن بیشتر مردم عراق و تخریب زیرساختارهای اجتماعی آنها باشد.
در این صورت اگر بخواهیم پیروزی را طبق تعریف دیک چنی معنا کنیم باید بگوییم پیروزی در عراق نزدیک است.

دیک چنی همچنین اظهار کرده است پیروزی در عراق یک هدف ارزشمند محسوب می شود. حال سوال این است که کدامیک از جنبه های جنگ عراق و یا پیروزی در آن از دیدگاه چنی ارزش های والا محسوب می شوند؛

اهدافی که جورج بوش و دیک چنی از حمله به عراق دنبال می کنند بسیار متفاوت تر از آن چیزی بود که مردم امریکا در ابتدای حمله تصور می کردند. نومحافظه کاران اهدافی همچون تسلط بر منابع نفتی عراق ، ایجاد پایگاه های نظامی در عراق و کشورهای همسایه آن ، تحت کنترل درآوردن منطقه خاورمیانه به عنوان یک منطقه سوق الجیشی بسیار مهم و دفاع از اسرائیل را دنبال می کنند و آنها را ارزشمند می دانند و تمامی تلاش خود را برای رسیدن به این اهداف به کار می بندند.البته آنها ادعا می کنند برای کمک به مردم عراق و نجات آنها از شر یک دیکتاتور به کشور آنها آمده اند و حال که رژیم بعثی صدام سرنگون شده است این گونه می خواهند حضور خود را در عراق توجیه کنند که می بایست آزادی ، دموکراسی و ثبات و امنیت را در این کشور برقرار کنند.
ولی نکته اینجاست که هدف اصلی نومحافظه کاران به هیچ وجه با ادعاهای آنها مطابقت ندارد. امریکا تعاریف کاملا متفاوتی از واژگانی همچون تروریسم ، آزادی ، دموکراسی ارزش و حقوق بشر دارد و آنها را وارونه و هر گونه که در جهت منافع خودشان باشد، تعریف می کند. همه افراد به غیر از نومحافظه کاران و شرکتهای چندملیتی امریکایی می دانند هیچ چیزی در عراق نیست که امریکا بخواهد بر آن غلبه پیدا کند.خوشبختانه شرایط کنونی هم با شرایط چند سال گذشته بسیار متفاوت است و تقریبا تمامی مردم امریکا متوجه اهداف دولتشان در عراق شده اند و دیگر مقامات کاخ سفید نمی توانند با شعارهای عوام فریبانه آنها را گول بزنند و به همین دلیل اعتراض ها علیه جنگ هر روز و هر روز گسترده تر می شود.دیک چنی تلاشهای دموکرات ها و همچنین پافشاری های آنها را مبنی بر ارائه یک جدول زمانی برای خروج نیروها از عراق غیرمسوولانه خوانده است.

دموکرات ها چه کاری باید انجام دهند تا رضایت چنی و بوش را به دست آورند و افرادی مسوول خوانده شوند؛

بوش و چنی می خواهند همه مردم امریکا مثل آنها فکر کنند و حرفهای آنها را باور کنند و اگر آنها می گویند که نیاز است برای مدت بیشتری در عراق بمانند، همه حرفهای آنها را تایید و از آنها حمایت کنند.آنها می خواهند مردم امریکا همچون خودشان از حضور نامحدود نیروها در عراق و همچنین جنگ بی پایان در این منطقه حمایت کنند که در این صورت افرادی مسوول شناخته می شوند.
به عقیده بنده دموکرات ها توجه زیادی به این مساله نمی کنند که آیا دیک چنی آنها را افرادی مسوول خطاب می کند یا افرادی غیرمسوول ، تعداد محدودی از دموکرات ها هستند که مطابق خواسته بوش و یا چنی گام برمی دارند، ولی اکثر آنها می خواهند دل مردم امریکا را به دست آورند تا به اهداف خودشان برسند.
مردم امریکا در مخالفت با جنگ عراق در انتخابات میاندوره ای کنگره به دموکرات ها رای دادند و به این ترتیب دموکرات ها توانستند اکثریت کرسی ها را در مجلس نمایندگان و همچنین سنا به دست آورند.
دموکرات هایی که مزه پیروزی را در انتخابات پیشین چشیده اند، می خواهند با سردادن شعارهای ضد جنگ و خروج نیروها از عراق همچنان محبوبیت و موقعیت خود را نزد مردم امریکا حفظ کنند و از مواضع اعلام شده خود دور نشوند تا این که بتوانند در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008نیز بدرخشند و بدین ترتیب بتوانند کرسی کاخ سفید را نیز به دست آورند. مردم امریکا نیز که متوجه ماهیت سیاست های دولت خود شده اند، کاری ندارند آیا چنی و یا بوش آنها را افرادی مسوول خطاب می کنند و یا غیرمسوول و فقط می خواهند به خواسته خودشان که همان پایان جنگ است ، برسند.
کاخ سفید ادعا می کند مردم عادی از وضعیت جنگ بخوبی آگاه نیستند و نمی دانند مصلحت و منافع آنها در چه چیزی نهفته است و از آنها می خواهد که از سیاست های آن دفاع کنند ولی دیگر دیر شده است و مردم امریکا راه دیگری خبر حمایت از کاخ سفید در پیش گرفته اند و دموکرات ها نیز به دنبال این هستند که مردم را از دست خود راضی نگه دارند.