چشم اندازها و امیدواری ها

محسن اخگر، سرمربی شهرداری کرمان: حداقل 5تیم همطراز بودند، با توجه به این که بیشتر ملی پوشان ما در بازیهای آسیایی دوحه حضور داشتند، از آمادگی خوبی برخوردار بودند. تساوی 2 تیم فولاد مبارکه و شهرداری تهران از نظر امتیاز که کار را به گل شماری کشانده بود، نشان از حساسیت مسابقه ها داشت . متاسفانه با وجود چنین حساسیتی کمیته داوران فدراسیون نتوانسته بود هماهنگی لازم را میان داوران ایجاد کند و در واقع داورانی که برای قضاوت به میدان می آمدند، شرایط را بخوبی درک نکرده بودند. به اعتقاد من اگر صداوسیما توجه بیشتری به هندبال داشته باشد، هم داوران حواس خود را جمع می کنند و هم نسل جوان با انگیزه بیشتری در صحنه رقابت ها حاضر می شود. از سوی دیگر با سقوط سبزوار به دسته یکم باشگاه های کشور صدمات جبران ناپذیری به هندبال ایران وارد می شود، سبزواری ها سالها آقای هندبال ایران بودند و حالا به روزگاری افتاده اند که باید برای جلوگیری از نابودی آن آستین همت را بالا زد.
کیوان صادقی ، مربی دانشگاه آزاد: غیر از 2 تیم شهرداری و فولاد مبارکه بقیه تیمها تقریبا در یک سطح بودند؛ اما مشکل اصلی کمبود اسپانسر برای هندبال است که باعث می شود شهرهای هندبال خیز نتواند کمر راست کنند. از نظر سیستم برگزاری با توجه به برخورد نیمه دوم مسابقه ها با بازی های آسیایی دوحه ، خوب بود؛ اما پیشنهاد می کنم در سال جدید مسابقه ها را در 2 گروه برگزار کنند و همانند بسکتبال مسابقه های پایانی به صورت پلی آف انجام پذیرد تا تیمها تا آخرین روزها، امیدوارانه تن به مسابقه ها بسپارند.
مهدی اخوان ، مدیر فنی تیم فولاد مبارکه سپاهان: نتایج رقابت ها و نزدیکی تیمها به هم نشان می دهد که لیگ برتر در سال 85 بسیار فشرده و نزدیک به هم بود، کما این که بر خلاف گذشته سرنوشت قهرمانی بین ما و کرمان با گل شماری تعیین شد. مشکلی که در این فصل ، هندبال را آزار داد آسیب دیدگی های زیاد بازیکنان بود، چون باشگاه های ما هنوز به بدنسازی حرفه ای و متخصص در هندبال توجه ندارند. هندبال ایران پشتوانه های جوان و شکیلی دارد که چون خوب در مقدمه راه آموزش نمی بینند، کار در تیمهای ملی را دشوار می کنند.