ایران، بهشت پرنده‌نگری

کبک دری در ارتفاعات کوهستانی بیش از 2000 متری زندگی می‎کند و از ارتفاع حدود 1800 متری هم پایین‌تر نمی‏آید و اگر توریستی هم بخواهد آن را ببیند، باید به ارتفاعات استان‏های چهارمحال و بختیاری، فارس برود. این پرنده صدای فوق‎العاده‎ای دارد؛ صدایی که در کوهستان می‌پیچد و حس سحرانگیزی
به آن می‎دهد.
ما درنای سیبری را در ایران داریم که در معرض خطر انقراض است و در ایران تنها یکی از آنها باقی مانده که به نام امید، مشهور است. به جز همه اینها شبگرد مصری در ایران زندگی می‎کند. موضوع اینجاست که ایران، میزبان پرندگان مهاجر از نقاط مختلف جهان است.
در جنوب پرندگانی را داریم که در شمال کشور دیده نمی‎شوند. در غرب و شرق هم همین طور. پرنده‏نگری که از اروپا به ایران سفر می‎کند، برایش لذتبخش است که به جنوب ایران سفر کند و پرندگان آنجا را ببیند.
برای گردشگری که از جنوب شرق آسیا به ایران سفر کرده، شمال کشورمان جذاب است. آکراس آفریقایی در ایران زندگی می‎کند که شمالی‎ها برای دیدنش باید به جنوب ایران سفر کنند.
حواصیل هندی پرنده‌‌ای است که در اروپا وجود ندارد، در مقابل در شمال، تنوع اردک‎ها آن‎قدر زیاد است که جنوبی‎ها برای لذت دیدن‌شان باید به شمال سفر کنند. غول حواصیل را تنها می‏شود در جنوب ایران دید، در هیچ‏ نقطه دیگری از ایران این گونه، دیده نمی‏شود. همه اینها نشان می‏دهد که پرنده‏نگری، برای پرنده‏نگرهای داخلی هم می‏تواند جذاب باشد.