هم‌زیستی رنگ‌ها

زده‌ای به دل کوه و جنگل که چند روزی را از شهر و خانه و اداره و همه آدم‌هایی که با آنها برخورد داری دور شوی، آخرش که چه؟ تنهایی فقط برای خدا زیباست. آدم‌ها فرق دارند. زبانشان فقط برای بلعیدن نیست. دستشان فقط برای برداشتن نیست. حرف زدن، دست دادن، در آغوش گرفتن و معاشرت کردن کاربرد نسبتا پیچیده‌‌ای از زیستن است که باید بلدش باشی. به غروب پاییزی جنگل پناه بردی به خیالت که هم‌رنگ پاییزی؟ اینها زاییده ذهن شاعرهاست! پاییز روح دیگری دارد که لا‌به‌لای کتاب‌های شعر پیدا نمی‌شود. کدام فصل با این همه رنگ راحت معاشرت می‌کند؟ بهار که می‌آید یکدست هم‌صحبت رنگ سبز می‌شود و زمستان که می‌رسد می‌خواهد دور و برش فقط سفید باشد. کدام فصل مثل پاییز با این همه رنگ هم‌زیستی می‌کند؟ زندگی را از پاییز یاد بگیر!