تفکیکی هزینه زا و پردردسر

این پیوستگی و یکپارچکی نیز فقط از منظر جفرافیایی و تاریخی نبوده بلکه این دو شهر به عنوان پهنه تهران، با یکدیگر ارتباط عمیق داشته و به عنوان یک زیست بوم طبیعی، به بستر یکپارچه فرهنگی نیز تبدیل شده‌اند.
رابطه ری با تهران مثل رابطه شمیران با تهران است. ری و شمیران از گذشته تا امروز همواره به یکدیگر پیوستگی‌های مختلف داشته اند و این دو نقطه محل تفریح و زیارت مردم تهران بوده‌اند.
محال است یک فرد اهل شمیران یا ری را پیدا کنید که خودش را تهرانی نداند. این همان پیوستگی و یکپارچگی و حس تعلق است که در طول زمان به وجود آمده است.
اگر از بقیه تعلقات این دو شهر به هم مثل سیستم حمل و نقل یا مدیریت شهری واحد صرفنظر کنیم، همین پیوستگی‌های فرهنگی و علقه‌های مردمی کفایت می‌کند تا جدایی ری از تهران را تصمیمی اشتباه بدانیم.
این جدایی شاید به تامین منافع عده‌ای منجر شود و برای عده‌ای که به این واسطه صاحب شغل دولتی و اداری می‌شوند، خوب باشد ولی عموم مردم بجز هزینه و سختی چیزی ندارد.
همچنین این تفکیک تنها به بزرگ شدن دولت، ساخته شدن ساختمان‌های اداری متعدد و جذب نیروهای بیشتر می‌انجامد که حاصلش چند پاره شدن مدیریت‌های شهری و درنتیجه بروز بدمدیریتی‌هاست.
البته دادن استقلال دربرخی محدوده‌های خاص به ری شاید بتواند گره گشای برخی مشکلات باشد، آنچنان که در کلانشهرهای بزرگ جهان، شهر با مدیریت‌های مشترک ازجمله شوراهای محلی اداره می‌شود ولی این که بخواهیم ری را به کلی از تهران مستقل کنیم قطعا سودی برایش نخواهد داشت.

سعید سادات‌نیا
کارشناس شهری