حواسمان به «امید» باشد

همین یک جمله با تأکید بر این‌که «تمام داروها به‌نوعی با مشکل تحریم مواجه شده است!» کافی است تا دلهره از نرسیدن دارو گریبان بیماران و خانواده‌هایشان را بگیرد و آشفته‌شان کند و موجی از نگرانی، افکار عمومی کشور را درگیر کند. راستش را بخواهید نقل این جمله را از زبان هرکسی می‌توان انتظار داشت غیر از مقام ارشد دستگاه متولی سلامت جسم و روان مردم...! از روز گذشته و پس از این توییت وزیر بهداشت، این جمله را کم از بیماران و خانوادهایشان نشنیدیم که «اگر دارو به ما نرسد چه کنیم؟»
این درد عیان
ماجرای دارو و مشکلات تأمین آن برای مردم و گرفتارانِ دربند بیماری، ماجرای جدیدی نیست. سختی تأمین دارو برای بیماران خاص و داروهای حیاتی برای بیماران بستری و در انتظار جراحی‌، بیماران سرطانی، هموفیلی، قلبی و عروقی و...موضوعی است که مردم نه‌تنها با آن مواجه‌اند بلکه با پوست و گوشت آن را درک می‌کنند؛ خصوصاً این‌که در هفته‌های اخیر قیمت دارو بازهم افزایش پیدا کرده است و یک قرص ساده متفورمین در مقایسه با شش ماه گذشته نزدیک به 50 درصد افزایش داشته است. چه کسی است که این روزها پایش به بیمارستان‌های دولتی خصوصا بخش‌های اورژانس باز نشده باشد تا از نزدیک دردمندی بیماران و استیصال همراهانش را درک نکرده باشد؟ ماجرای مشکلات حوزه درمان نه جدید است نه برای این مردم ناآشنا...!
بی‌تدبیری در دیپلماسی دارویی
حالا اگر گفته‌های وزیر بهداشت ناظر به گله مردم و انتقادهای اخیر رسانه‌ها از وضعیت بازار دارو باشد یا هشدار به مؤثران دیپلماسی خارجی برای این‌که تا قبل از آغاز گام سومِ کاهش تعهدات ایران در برجام حواستان به اوضاع دارو هم باشد بازهم بی‌تدبیری بزرگی بود؛ زیرا این سیاست‌ورزی به قیمت نگران کردن مردم تمام شد؛ آن‌هم در دولتی که تدبیر زمانه را به امید گره‌زده است.
واقعیت این است که در این روزها امید و عزت‌آفرینی، مهم‌ترین دارویی است که جامعه به آن نیاز دارد و ما که پس از سال‌ها تحریم، هم نفتمان را فروخته‌ایم، هم ارزاق عمومی مردم را وارد کرده‌ایم و هم در حوادثی مثل سیل و زلزله آستین همت و غیرت را بالا زده‌ایم و به داد هموطنانمان رسیده‌ایم، حتماً از پس تأمین داروهای موردنیاز بیماران بر خواهیم آمد تا دردمندان جامعه کمتر رنج بیماری را تحمل کنند.
آب توی دل مردم تکان نخورد
این ماجرا روی دیگری هم دارد، وقتی همزمان با توییت وزیر بهداشت، خبر می‌رسد که سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی، فرمانده کل ارتش به‌جای این‌که برای هر تهدید امنیتی توییت بزند و دل مردم کشورش را بلرزاند، در جمع همرزمانش می‌گوید که بدون تبلیغات، مخلصانه و بی‌ریا با همه توان از مرزهای زمینی، دریایی و هوایی کشور دفاع کنند و مراقب باشند آب توی دل مردم تکان نخورد.
فرمانده از مجموعه رزمندگان گمنام ارتش خواسته است عملیات اطلاعاتی و پدافندی را مثل گذشته بدون سروصدا و خاموش انجام دهند و با در نظر گرفتن شرایط حساس کشور بدون برنامه‌های تبلیغاتی و رسانه‌ای از مردم محافظت کنند. این گفته فرمانده این نوید را می‌دهد که قرار نیست در پس هر تهدید امنیتی با هر اظهار نظری دل مردم بلرزد یا با نقل‌قولی آرامش روانی‌شان آشفته شود.
دوگانه یک رفتار
این دوروی سکه رفتار مسئولانی است که خودشان را حافظ سلامت و امنیت مردم می‌دانند و نشان‌دهنده این واقعیت است که در آشفته‌بازار این روزهای سیاست خارجی و دیپلماسی برجامی، آنچه مهم است مراقبت از فضای روانی جامعه است.
یکی به هر دلیل معتبر یا غیر معتبری شکننده‌ترین قشر جامعه را تا مرز التهاب پیش می‌برد و دیگری همرزمان و همسنگرانش را با اقتدا به فرمانده کل‌شان به خدمت بی‌ریا دعوت می‌کند و می‌گوید: «بعضی کارهای سنگین را کسی هم نمی‌فهمد. هیچ جا هم به‌حساب نمی‌آید، پشت هیچ بلندگویی هم از آنها تقدیر صورت نمی‌گیرد، اما خدای متعال واقف و ناظر است و این خود یک موهبت بزرگ الهی است پس با شوق و نشاط مضاعف و روزافزون مشغول کار باشید.»
جامعه امروز ما نیازمند تدبیر بیشتر مسؤولان در مواجهه با افکار عمومی است. به‌ویژه آن که‌ موج تبلیغاتی که به دنبال نا امیدی مردم و ایجاد ترس و دلهره در جامعه است کم نیست. کافی است سری به اخبار فضای مجازی بزنیم و ببینیم این روزها رسانه‌های غربی در حال تدارک چه سناریویی برای نگران کردن مردم کشورمان هستند.

محمد عکاف

روزنامه نگار