تشخیص هویت ، بدون واسطه

به گفته مهندس علی محمودی ، دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف ، یک سیستم تایید هویت کامل باید از یک جزء بیومتریک برخوردار باشد. منظور از علم بیومتریک استفاده از مشخصه های فیزیولوژیکی و یا حرکتی (مانند چهره ، اثر انگشت ، راه رفتن و امضاء) برای تعیین خودکار هویت است . در این طرح ، از سیستم بیومتریک که براساس اثر انگشت عمل می کند، برای این منظور استفاده شده است . ساده ترین روش ، تقسیم تصویر به تعدادی پیکسل و تطابق پیکسل به پیکسل در تصویر است ، اما این روش در عمل امکان پذیر نخواهد بود؛ زیرا کمی چرخش ، تغییر مقیاس ، تغییر حسگر و یا حتی انتقال اندک اثر انگشت بر صفحه حسگر سبب ایجاد خطای بسیار در شناسایی افراد خواهد شد. بنابراین الگوریتمی که برای تطابق آثار انگشت طراحی می شود باید بتواند موانع موجود را از میان بردارد.در آغاز قرن بیست و یکم ، تطابق تصاویر اثر انگشت از اهمیت فراوانی برخوردار شده است . با وجود این که بیش از یک قرن از کشف یکتایی آثار انگشت می گذرد؛ اما هنوز یک الگوریتم تطابقی ارائه نشده است که بتوان از آن برای یک سیستم شناسایی با ده هزار کاربر استفاده کرد. به گفته محمودی ، در این طرح ، تمام نقاط یک اثر انگشت که دارای اطلاعات مفیدی در شناسایی افراد هستند، مورد استفاده قرار گرفته اند. این طرح در مقایسه با روشهای پیشین از بازده بالاتری برخوردار است و از خصوصیات بارز و منحصر به فرد آن ، قابلیت تطابق تصاویر اثر انگشت با استفاده از تنها بخش کوچکی از تصویر اثر انگشت فرد است که در مسائل امنیتی و جنایی از اهمیت بسیاری برخوردار است .محمودی خاطرنشان کرد: این طرح اولین طرحی است که قادر به تطابق تصاویر اثر انگشتانی است که حتی متخصصان نیز قادر به تطابق آنها نبوده اند.

تایید هویت

به گفته محمودی ، در صورتی که اثر انگشت به عنوان یک بافت در نظر گرفته شود، صحت نتایج حاصل از بررسی اثر ثبت شده و در نتیجه شناسایی و تعیین هویت افراد به مراتب افزایش خواهد یافت ، در این صورت حجم اطلاعات قابل استفاده حداقل 1300 برابر می شود. نتایج به دست آمده از تحقیقات انجام شده در این طرح می تواند در طراحی یک سیستم کلید عمومی و رمزنگاری برای حفظ امنیت و یکپارچگی در سیستم تایید اثر انگشت مورد استفاده قرار گیرد. همچنین امکان کاربرد این روش بر مبنای دیگر روشهای بیومتریکی که براساس مشخصه های عنبیه و شبکیه انجام می شود نیز از دیگر موضوعاتی است که می تواند مورد توجه محققان و کارشناسان قرار گیرد. متخصصان باید الگوریتم مناسبی را برای بهسازی اثر انگشت طراحی کنند که به بافت اثر انگشت آسیب نزند و با نتایج به دست آمده در این طرح ، تحقیقات هماهنگی داشته باشد.با وجود این که سیستم های تجاری مختلفی وجود دارند که از هندسه دست برای شناسایی هویت استفاده می کنند، اما طرحهای اندکی در این زمینه ارائه شده است که جمعیت های محدودی را بررسی کرده و همچنین برای جمع آوری و ثبت تصاویر از ابزارهای خاصی استفاده شده است که بسیار محدودکننده هستند. به گفته محمودی ، در این طرح هیچ گونه محدودیتی هنگام جمع آوری تصویر روی فرد اعمال نمی شود و مطالعات روی جمعیت بیشتری انجام شده است .گفتنی است ، در این طرح از ویژگی های دیگری نیز برای بالا بردن درصد تشخیص صحیح استفاده شده است که یکی از این ویژگی ها اطلاعات فرکانسی ژستهای دست افراد است و استفاده همزمان از ویژگی های هندسی و اطلاعات فرکانسی نتایج بسیار مطلوبی را دربر خواهد داشت.

استفاده جزئی از تصویر اثر انگشت با توجه به ویژگی های این طرح ، این روش جدید قادر به تطابق تصاویر اثر انگشت جزئی خواهد بود که در صحنه جرم باقی مانده است. با توجه به این که این طرح می تواند با استفاده جزئی از سطح تصویر اثر انگشت مرجع ، تطابق اثر انگشت آزمون و اثر انگشت مرجع را بررسی کند ، می توانیم به جای این که تمام آثار انگشت مرجع را در پایگاه داده ذخیره کنیم ، تنها بخش کوچکی از آنها را ذخیره کنیم و به این ترتیب ، حجم داده لازم برای ذخیره سازی در بانک اطلاعاتی را تا 20 برابر کاهش دهیم که این مساله صرفه جویی اقتصادی قابل توجهی را دربر خواهد داشت. با توجه به قابلیت تنظیم بازده در این روش ، بسیاری از محدودیت ها از میان می رود و شناسایی هویت در سیستم هایی با بیش از 10هزار کاربر نیز امکان پذیر خواهد شد که در نتیجه این سیستم می تواند در تمام ابعاد زندگی انسان مانند خرید، فروش و درمان ، هویت کاربر را به صورت صددرصد و بدون خطا تضمین کند.

فرانک فراهانی جم