طرح منجمد کردن ایران

اول همین که زمزمه‌هایی از توقف و انجماد تحریم‌ها شنیده می‌شود، نشان می‌دهد کاهش تعهدات برجامی در مسیر صحیحی انجام شده است و دولت باید در همین مسیر با سرعت بیشتری حرکت کند. پیش از این بسیاری از موافقان برجام ادعا می‌کردند در صورت کاهش تعهدات ایران، طرف مقابل تندتر شده و فشارها را افزایش خواهد داد.
اما تلاش کشورهای اروپایی نشان می‌دهد کاهش تعهدات برجامی توسط ایران، موجب واقعی‌تر شدن محاسبات آنان شده و این کشورها را به تکاپو انداخته است تا بتوانند رضایت ایران را برای توقف در کاهش تعهدات برجامی جلب کنند.
دوم این‌که «انجماد تحریم در سطح کنونی» معنایی ندارد، چرا که سطح کنونی تحریم ها، سقف آن است. ایران در شرایطی قرار دارد که تحریم‌های آمریکا تا جای ممکن، اعمال شده و تحریم مهمی برای اعمال کردن باقی نمانده است، بنابراین ما در دوران انجماد تحریم‌های آمریکا قرار داریم.
اساسا اعطای معافیت‌های نفتی به کشورهای خریدار نفت ایران در زمانی مطرح می‌شود که طرف آمریکایی به این نتیجه برسد که کشورهای دیگر از تحریم‌ها تبعیت نمی‌کنند یا در آینده نزدیک دیگر تبعیت نخواهند کرد و برای حفظ وجهه تحریم‌ها و عدم فروپاشی ساختار تحریم‌ها، اعلام می‌کند به کشورهای دیگر معافیت داده است.
صفر نشدن فروش نفت ایران در سال‌های 91-90 و همچنین در هفته‌های اخیر موید این مدعاست.
سوم، در شرایطی که تحریم‌های آمریکا اعمال می‌شود، گذر زمان به نفع ایران نبوده و برای توازن، لازم است به‌واسطه کاهش تعهدات هسته‌ای، داشته‌های خود را افزایش دهیم.
در چنین شرایطی «انجماد کاهش تعهدات هسته‌ای» به معنای عقب نشینی ایران در برابر «هیچ» خواهد بود.
تنها انجمادی قابل پذیرش خواهد بود که تحریم‌ها را به شرایط قبل از خروج آمریکا از برجام برگرداند.

حسین حاجیلو

کارشناس مسائل تحریم