سهرابی: کدام دوپینگ؟ پاک پاکم

ظاهرا حسابی شوکه شده‌ای این طور نیست؟
من بهمن سال ۹۶ در کیش تست خون و ادرار دوپینگ دادم و طبق روال دو هفته بعد جواب منفی هر دو تست به ایمیلم آمد. حالا که ۱۸ ماه گذشته UCI اسم مرا در فهرست دوپینگی‌ها نوشته. دو ماه پیش به من گفتند به تست تو مشکوک شده‌ایم و احتمال می‌دهیم مثبت باشد به همین دلیل از من یک‌سری سؤالات پرسیدند، اما مگر می‌شود با احتمال کسی را محروم و محکوم کرد. در حالی که افسران وادا طبق قانون تست نگرفتند و کارشان هم ایراد داشت. من همه موارد را به آنها گفتم.
ظاهرا گفته بودی برایت پاپوش درست کرده بودند. چرا این حرف را زدی؟
بله گفتم. توطئه است. پاپوش کسانی که خودشان دیگر در دوچرخه‌سواری نیستند و مدام به اتحادیه بین‌المللی ایمیل می‌زنند و خبرهای دروغ می‌دهند. به همین دلیل به‌دوچرخه‌سواری ایران بدبین شده‌اند و حتی کمتر تیم ایران را به رقابت‌ها و تورنمنت‌ها دعوت می‌کنند. دشمن‌ها باعث شدند چوب بدبینی UCI را من بخورم. در سایت اتحادیه بین‌المللی فهرست دوپینگی‌ها هست و جلوی اسم من تاریخ دوپینگم نیست، اصلا هیچی ندارد جز یک احتمال. من پاک پاکم.
مهدی برای ما شفاف حرف می‌زنی؟
بعد از همه حرف‌هایی که من زدم، اتحادیه بین‌المللی به من پیشنهادی هم دادند که تو بیا اعتراف کن به دوپینگت و ما به تو تخفیف می‌دهیم!
یعنی چه بیا و اعتراف کن؟
من نمی‌دانم چرا باید به کاری که نکردم اعتراف کنم؟ یعنی باید به تست منفی‌ام اعتراف کنم؟ اگر نه هم می‌توانی به مرجع بالاتر شکایت کنی. نکته جالب‌تر این‌که گفتم تست B مرا آزمایش کنید. گفتند تست B نداریم. تازه هزینه 4000فرانکی بابت جلسه‌ای را که گذاشته‌اند هم می‌خواهند. خدا را شکر تستم مثبت نبوده، اگر می‌شد چه کار می‌کردند.
حالا قرار است چه کار کنی؟ با مسؤولان فدراسیون، وزارت ورزش یا . . . حرف نزدی؟
من ۲۴ سال در ورزش حرفه‌ای زحمت‌ کشیده‌ام. فکر می‌کنم اولین ورزشکاری هستم که چنین تهمتی به او زده‌اند. امیدوارم وزارت ورزش، فدراسیون پزشکی به من کمک کنند تا آبرویم حفظ شود.

مازیار فیروزی

ورزش