برادران افسانه ای

: اگر تا پیش از بازیهای آسیایی دوحه قطر نام برادران نیکخواه بهرامی را کم شنیده یا اصلا نشنیده بودید ، در جریان رقابت های بسکتبال از طریق تلویزیون با این دو برادر ملی پوش بسکتبال ایران آشنا شده اید.

کد خبر: ۱۲۰۹۹۴

سابقه ذهنی دیگری که می شود پیش از این گفتگو داد این است که برادران نیکخواه بهرامی ، عضو تیم ملی بسکتبال هستند که پس از 55 سال مدال برنز رقابت های بسکتبال بازیهای آسیایی را تصاحب کردند. آیدین نیکخواه بهرامی و صمد نیکخواه بهرامی با ورود به تحریریه «جام جم» در عصر یک روز پاییزی همه را متوجه حضور خود کرده بودند.
اصلا برای این گونه افراد ، پنهانکاری و یواشکی در جایی وارد شدن معنی ندارد ، چون هر طور که وانمود کنی باز هم برای لحظه ای مانع تابیدن نور مهتابی ها روی صفحات می شوی! آیدین نیکخواه بهرامی بزرگتر از صمد است ، بنابراین زودتر حرف می زند. من تاکنون بارها و بارها با این دو برادر حرف زده ام اما این بار احساس می کنم یکجور دیگری شده ایم ؛ هم آنها و هم من. شاید از تاثیرات برنز بسکتبال آسیا باشد که روی همه تاثیر مثبت گذاشته است. این که در خیابان ها طوری قدم بزنیم تا همه بفهمند بسکتبالیست هستیم و....

آیدین و صمد از کوچه های یکی از مناطق شمالی تهران مسیر خانه تا مجتمع ورزشی شهید چمران را هر روز طی می کردند. آیدین هم بزرگتر بود و هم قدبلندتر ، اما تودارتر. در عوض صمد جنب و جوش بیشتری داشت.
تیمهای مینی بسکتبال ، نوجوانان و جوانان خاطرات دوران پایه بسکتبال را برای 2 برادر رقم زد. کلی مقامهای قهرمانی و دومی و سومی با این رده ها و سپس اردوی تیم جوانان ایران. آیدین طبق معمول زودتر به تیم جوانان رفت و بعد صمد وارد شد و با وجود 2 سال کوچکتر بودن کاری کرد تا در سال 2000 هم تیمی برادر بزرگترش باشد. مرحله دیگر رقابت سرسخت برادران نیکخواه بهرامی از اینجا شروع شد.
آنها 2 رقیب جدی برای همدیگر بوده اند. در تیمهای ایران نارا و صنام رودرروی هم ایستادند و هنوز با تیمهای صباباتری و مهرام رقیب یکدیگر به شمار می روند. با این همه ، بیرون از میدان مسابقه پیوند برادری محکمی دارند. بیشتر اوقات از خودروهای شخصی به طور مشترک استفاده می کنند ، در سفرهای تیم ملی در یک اتاق هستند و از عادت های خوب و جدی شان این است که سعی می کنند در بازی با یکدیگر پاسکاری کنند! آیدین نیکخواه بهرامی پس از تیم جوانان یکی دوسالی بود که شرایط عادی بسکتبالش را سپری می کرد ، اما زمانی که 3 فصل پیش به صباباتری آمد یکباره پیشرفت غیرمنتظره ای داشت تا جایی که فصل گذشته از برترین های لیگ برتر بسکتبال باشگاه های کشور بود.
در جام باشگاه های غرب آسیا نیز درخشید و پیش از آن با تیم ملی در رقابت های جام ملتهای آسیا جولان داده بود. امسال در بازیهای دوحه بازی آیدین روند منطقی و معقول خود را طی کرد. صمد نیکخواه بهرامی ، بازیکن خلق الساعه بسکتبال ایران است. دوران خوب باشگاهی را با تیم صنام پشت سر گذاشته و فصل گذشته نیز با پتروشیمی بندر امام حرفی برای گفتن داشت. امسال با سروصدای زیاد به مهرام پیوست. برای صمد بازیهای آسیایی بعد از بازی با سوریه آغاز شد. کسانی که بازی صمد نیکخواه بهرامی را مقابل ژاپن در نیمه نهایی دیده اند ، به خلاقیت این بازیکن بیشتر پی برده اند ؛ لحظه ای که با دریبل و حرکت فریبنده بدن 3ژاپنی را ناکام گذاشت و حساس ترین گل تاریخ بسکتبال کشور را به ثمر رسانید.
گفتم خیلی با این 2 برادر ملی پوش بسکتبال صحبت کرده ام. شاید از مینی بسکتبال تا الان ، اما این بار خیلی تفاوت کرده اند. پخته تر ، جدی تر ، روان تر و البته محافظه کارانه تر حرف می زنند. این همان رسم زمانه است.

برنز بسکتبال آسیا راضی تان کرد؛
آیدین: راضی شده ایم ، اما حق مان دومی بود اگر بازی نیمه نهایی را به قطری ها نمی باختیم.... به هرحال گذشت. مقام سومی پس از 55 سال نمی تواند بد باشد.
صمد: من این مقام را به بازیکنان چند سال اخیر تیم ملی بسکتبال تقدیم می کنم ، چون همیشه آرزویمان این بود که روی یکی از سکوهای برتر قرار بگیریم.

فکر می کنید چه عواملی این اتفاق خوب و بزرگ را رقم زد؛
آیدین: سوال خوبی است و پاسخهای متعدد دارد.
صمد: واقعا نمی شود یک جا همه را گفت.

خب من خودم بخش بخش می کنم و با هم می رویم جلو. اول از تدارکات شروع کنیم.
آیدین: اردوهای تمرینی بخوبی پشت سر گذاشته شد. بازیهای خوبی را هم در ترکیه انجام داده بودیم. این بازیها عامل اصلی هماهنگی تیم در بازیهای آسیا شده بود و توانستیم نتیجه بگیریم ، بویژه در لحظه های حساس ، تیم ما همبستگی لازم را حفظ می کرد و در بازیهای دوحه دیدید که چگونه روی این همبستگی و انسجام نتیجه می گرفتیم.
صمد: اردوهای تدارکاتی نسبتا خوب بودند ؛ البته کشورهای صاحب نام در بسکتبال نیز به وسیله فدراسیون مدنظر بوده اند ، مثل یونان یا اسپانیا اما مشکلات مانع انجام این مسافرت ها شد. با این حال برعکس دوره های گذشته بازیهای خوبی انجام داده بودیم. در روسیه ، ترکیه و حتی سفر تدارکاتی به ژاپن از اهم فعالیت های مثبت تیم ملی پیش از عزیمت به بازیهای آسیایی دوحه بوده است.

یکی از دغدغه های فکری کارشناسان پیش از اعزام تیم به دوحه این بود که شاید تیم ملی به اهدافی که از بازیهای تدارکاتی در پی آن است ، دست نیابد. آیا واقعا بازیهای تدارکاتی ما اهداف و دورنمای کار تیم را مشخص کرده بود؛
آیدین: شاید روی شبیه سازی حریفان چندان فکر نکرده بودیم ، اما واقعا رویارویی با حریفان در بازیهای تدارکاتی مثبت بود. در بازیهای تدارکاتی معمولا به فکر نقاط ضعف هستیم از نظر تکنیکی ، بدنی و ذهنی. در چند بازی تدارکاتی بخشهای اصلی این امور بررسی شده بود.
صمد: در روسیه فهمیدیم بسکتبال فقط برای فانتزی بازها نیست. قدرت می خواهد و استقامت. یادم می آید وقتی از روسیه برگشتیم خیلی ها گفتند چرا باختید ، اما هیچ کس نمی پرسید چرا باید ببریم؛ اگر بسکتبال ما قادر است تیمهای قدرتمند روسیه را شکست دهد، پس چرا هنوز اینجاییم. باید واقع بینانه تر باشیم. بازی تدارکاتی این نیست که برویم همه تیمها را ببریم.

قبول دارم درسهای این بازیها گرانبهاتر است ؛ اما پس از موفقیت باید موشکافی کرد. ما تیمها و دوره های آتی هم داریم. آیا حالا که برنز گرفتیم تدارکات را به همین منوال ادامه بدهیم یا این که باید تغییراتی ایجاد کنیم؛
آیدین: بازی با تیمهای بزرگ و در کلاس جهانی برای تیمهای ملی بسکتبال سودمند است ، حتی اگر با اختلاف فاحش ببازیم. ارتباط فاصله ها را کم می کند. سالهای پیش ما حتی از بسکتبال همسایگان خود هم خبر نداشتیم ، اما حالا وضع فرق کرده است. ما باید با همه نوع سبک ها در طول یک سال بازی کنیم. روسیه ، ژاپن ، ترکیه و حتی عرب ها.
صمد: الان بسکتبال دنیا با 5 سال پیش فرق کرده است. در جام جهانی اخیر دیدیم ترکیه چه کرد. ترکیه باشگاه های متعددی دارد ، اما برنامه های تیم ملی این کشور دستخوش دگرگونی و تغییرات مداوم نمی شود. بیشتر کشورها در طول سال با یکدیگر بازی می کنند ، بنابراین هر چقدر این بازیها بیشتر ، پیشرفت تیم ملی هم بهتر.

اشاره درستی داشتید به تفاوت سبک ها و رویارویی با آنها. می خواهیم بیشتر در این باره حرف بزنیم.
آیدین: ما در منطقه غرب آسیا با عربها بازی می کنیم ، اما سبک ما خیلی متفاوت با بسکتبال آنهاست. آنها کند هستند ، بازی نشسته و با اتکا به قدرت و گاهی وقتها خشونت را می پسندند. پتانسیل بسکتبال ما بالاتر از این حرفهاست ، بنابراین در امور تدارکاتی باید به سبک حریفان خود توجه کنیم و برای این که خودمان را در یک سطح محدود نکنیم بهتر است حریفان اروپایی را مدنظر داشته باشیم یا در شرق آسیا خودمان را آماده رویارویی با حریفان سرعتی کنیم.
صمد: من به جزییات حرفهای آیدین می پردازم. ما به ژاپن رفته بودیم ، در آنجا شیوه کار فرق می کرد. همان روزها اگر یادتان باشد از من پرسیده بودید اگر با ژاپن بازی کنیم نتیجه را چگونه پیش بینی می کنی. گفتم می بریم و در دوحه بردیم. بسکتبال کره و ژاپن از دوران خوب فاصله گرفته ، چرا که تفکر تیمها از جمله ایران نسبت به بسکتبال عوض شده است. سالها بود که آنها از سرعت ذاتی و قدرت تکنیکی خود استفاده می کردند و ما هیچ سلاحی برابر قدرت آنها نداشتیم ، اما امروز داریم. راجع به این مساله بیشتر صحبت می کنم. در روسیه جنگندگی را آموزش دیدیم و در ترکیه فهمیدیم غلبه بر فشار عصبی و کنترل ذهنی در وقتهای پایانی مسابقه چقدر ارزشمند است. با این حال بازیهای تدارکاتی را باید بیشتر کنیم ، خیلی بیشتر.

چه چیزهایی به بسکتبال ایران اضافه شده که می تواند کره جنوبی را شکست دهد؛ صمد به سلاح بسکتبال ما اشاره کرده است. آیا با کمک این ابزار جدید می توانیم به موفقیت در دوره های آتی امیدوار باشیم؛
آیدین: به المپیک چین امیدواریم. این سقف آرزوهای ماست ، اما برای رسیدن به آن ، کار آسانی در پیش نیست. موفقیت معنایش این نیست که امروز بردیم بنابراین فردا هم می توانیم ببریم. تیم ملی بسکتبال در شرایط فعلی شناسه های خوبی دارد. میانگین سنی تیم 24 سال است و قد تیم هم با 1.96 سانتی متر آن هم بدون جابر یا حامد سهراب نژاد جلب توجه می کند. سومی آسیا حرکت خوبی است که باید استمرار داشته باشد و تلاش ما این است.
صمد: منظورم از سلاح جدید این نبود که حالا می توانیم بردهای آینده را تضمین کنیم. کره ای ها سبک معمول و متداول خودشان را بازی می کنند ، اما ما با تغییرات گسترده در تیم ملی بسکتبال و در نزد بازیکنان مواجه هستیم. این تغییرات قبلا در تیمهای باشگاهی به وجود آمده بود. در تیمهای ملی نیز با مربیان خارجی کار کردیم. الان در شرایطی هستیم که خیلی از نکات روز بسکتبال را به درستی می دانیم . همین موضوع کمک می کند تا دید بازتر و نگاه تازه تر راجع به بسکتبال داشته باشیم.

این نگاه تازه شما می تواند تبعات و توقعاتی را در جامعه ایجاد کند. مردم می توانند توقع داشته باشند از این به بعد تیم بسکتبال کشور خود را روی سکوهای سه گانه آسیا ببینند؛
آیدین: توقعات باید منطقی باشد. امروزه ورزش در کشورهای مختلف جدی تلقی می شود. همه دوست دارند در رشته های ورزشی موفق باشند. ما باید از پیروزی تیم ملی حمایت کنیم ، اما نباید انتظار غیرواقعی داشته باشیم ، چون در آن صورت تبعات منفی بیشتر از نتایج مثبت است.
صمد: توقعات در جهت مثبت است. چند تیم باشگاهی خوب داریم که تیم ملی بسکتبال را به درستی حمایت می کنند. بازیکنان به خودباوری رسیده اند ، بنابراین می توانیم جزو 4 تیم آسیا باشیم آن هم در هر شرایطی. شانس در ورزش هم دخیل است. ممکن است در نیمه نهایی به چین بخوریم ، اما مطمئن باشید حریفانی مثل کره جنوبی یا قطر دیگر دست نیافتنی نیستند.

اما بازیهای دوحه به ما یادآور شد غیر از چین تیمهای قطر ، ایران ، اردن ، کره جنوبی ، ژاپن ، لبنان و حتی چین تایپه رقابت سختی با هم خواهند داشت ، یعنی هیچ ضمانتی برای تعیین جایگاه دوم تا هشتم این تیمها وجود ندارد؛
آیدین: کاملا درست است. تازه من سوریه را هم اضافه می کنم یا حتی قزاقستان را.

چند خط از بسکتبال دوحههشت بهشت

آیدین: تیمهای آسیایی باور نمی کردند تیم ملی بسکتبال ما آنقدر پرقدرت ظاهر شده است. وقتی روی سکو ایستادیم بالاخره پذیرفتند.
صمد: قطری ها روزی 500 دلار می گیرند.
آیدین: در خاتمه بازیها سرمربی چین به علیرضا (هنردوست) گفت ؛ دوست داشتیم فینال با ایران بازی کنیم.
صمد: مربی تیم باشگاهی السد قطر امریکایی بود. می گفت دوست دارد در ایران کار کند.
آیدین: وقتی از باخت دوم به قطر ناراحت بودم ، مربی قطر به من گفت ؛ شما با افتخار بازی کردید ما شانس آوردیم.
صمد: شب پیش از بازی رده بندی ، سرمربی پرتغالی اردن مقام سوم تیمش را به همه تبریک می گفت.

او می خواست جنگ روانی به راه بیندازد ، اما ظهر روز بعد واقعیت چیز دیگری بود.
آیدین:ژی ژی سنتر تیم ملی بسکتبال چین کلاس متفاوتی از بسکتبال آسیا را به نمایش گذاشت.
صمد: شیرین ترین برد بازیهای قطر پیروزی بر ژاپن بود.
آیدین:پیش از بازیها هم قسم شده بودیم ، این دفعه مقام بگیریم ، حتی باخت به اردن خللی در خواسته مان به وجود نیاورد.
صمد: هیچکس قصد تخریب دیگری را نداشت. ما یک تیم کامل بودیم. تصویر این تیم و همبستگی در زمانهای آخر بازیهای حساس معلوم بود.
آیدین:نزدیک به 100 روز در اردوهای تدارکاتی بودیم ، اما برنز آسیا این روزهای سخت را به 10 روز تبدیل کرد.
صمد: کرم احمدیان کاپیتان تیم خیلی به بچه ها کمک کرد. روحیه می داد. خداحافظی خوبی هم شد. خداحافظ کاپیتان

منظورم از منطقی شدن انتظارات و منطقی کردن راهکارها نیز همین است. ما با این سومی آسیا نباید فشار مضاعف روی بازیکنان بیاوریم. مطبوعات نقش اساسی دارند. من با شما کاملا موافقم که باید مردم و اذهان عمومی را نسبت به آنچه در بسکتبال آسیا اتفاق می افتد، آگاه کرد. این طور نباشد که همه فکر کنند تنها این بسکتبال ایران است که کار می کند.
صمد: تیم ملی لبنان چندی پیش در رقابت های جهانی ، فرانسه را شکست داده بود. ژاپنی ها در این بازیها میزبان بودند. بنابراین حریفان ما به دوردست ها می نگرند. مطمئن باشید پس از دوحه یا حتی پیشتر از این بازیها، برنامه ریزی برای المپیک چین آغاز شده است. جام ملتهای آسیا در سال آینده خیلی از مسائل را روشن می کند و اذهان عمومی باید تیم ملی بسکتبال را تا آن بازیها درست هدایت کند.

بسیاری معتقدند تیمها در بازیهای دوحه با تمام قدرت نیامده بودند ؛ البته این نظریه را وقتی ترکیب تیمها را با دوره پیش جام ملتهای آسیا مقایسه می کنیم ، می بینیم درست نیست. شما در جام ملتها و بازیهای دوحه حضور داشتید. واقعا تیمها ضعیف آمده بودند؛
آیدین: این حرفها برای کمرنگ کردن پیروزی تیم ملی است. چین فقط یائومینگ را نداشت ، اما به جای او ژی ژی را آورده بود که به نظرم خیلی باتجربه تر از یائوست. ترکیب قطری ها ، لبنانی ها و ژاپنی ها دست نخورده بود. کره جنوبی هم قوی تر از پارسال ظاهر شد.
صمد: ما هم ابتدا تصورمان این بود. تیمهای مطرح ارزشی برای مدال بسکتبال قائل نیستند ، اما در جریان بازیها تصورمان به کلی عوض شد. اصلا این طور نیست. همه تیمها با تمام قوا آمده بودند. ما باید بپذیریم تیم ملی بسکتبال در جمع خوبها ، نتیجه ای درخشان گرفت. باید این تغییرات را باور کرد.

تفاوت میان بسکتبال ایران با دیگر تیمها چگونه است؛ در حقیقت در این رقابت نزدیک که قرار است در آینده اتفاق بیفتد چه کار کنیم تا بالاتر از رقیبان بایستیم؛
آیدین: تفاوت عمده در هوش و استعداد بازیکنان ماست. ما بازیکنانی داریم شیفته یادگیری. سریع هم می آموزند وگرنه به لحاظ قدی یا تیمی مشابهت های زیادی با حریفان داریم.
صمد: وقتی بحث امکانات مطرح می شود ما محروم ترین تیمها هستیم. تفاوت ما با تیمهای صاحب امکانات مثل قطر یا ژاپن در امکانات است. در قطر وقت و سالن های تمرینی بی نظیری وجود دارند که قابل مقایسه با تنها سالن تمرینی ما یعنی آزادی نیستند. دستگاه های مجهز بدنسازی ، کادر فنی تمام امریکایی ، حقوق و مزایای مناسب بازیکنان. ژاپنی ها هم همین طور. آنها خیلی تامین هستند وگرنه در بازی حریف ما نخواهند بود.

محمود مشحون ، رئیس فدراسیون بسکتبال چندین و چند بار درباره اختصاص زمینی در سطح کلانشهر تهران صحبت کرده است. حتی قول داده در صورت داشتن امکانات بیشتر بسکتبال نتایج بهتری بگیرد.
آیدین: اگر امکانات نباشد ، دشواری هایمان بیشتر می شود. بعضی وقتها وقتی از امکانات و تدارکات حریفان می شنویم ، کم می آوریم. الان که شرایطی فراهم شده و بسکتبال نتیجه گرفته سازمان تربیت بدنی باید تمهیداتی فراهم کند تا امکانات بیشتری به بسکتبال اختصاص داده شود. مهمترین آن سالن در وسط شهر است. مردم باید از نزدیک بسکتبال را تماشا کنند.
صمد: امکانات در حدی که بازیکنان ملی پوش بتوانند با خیال آسوده تر تمرین کنند فراهم است ، اما باید گسترش یابد. باشگاه ها سرمایه گذاری مناسبی انجام داده اند. مثل مهرام ، پتروشیمی بندر امام ، پیکان یا صباباتری باید خیلی داشته باشیم. این باشگاه ها با قراردادهای مالی خیال جمعی از بازیکنان را آسوده کرده اند ، بنابراین در بخشهای دیگر باید تغییراتی اساسی صورت داد.

خب ، کمی هم بازیهای دوحه را مرور کنیم و به جزییات بیشتر بپردازیم. آیدین و صمد نیکخواه بهرامی 2 برادر ملی پوش بسکتبال ، خودشان را در دوحه چگونه ارزیابی می کنند؛
آیدین: می توانستم بهتر بازی کنم. از این ناراحتم که چرا شوتهایم گل نشد. در لیگ شرایط شوتزنی ام بهتر بود ، اما در دوحه اصلا راضی کننده نبود. با این حال سعی داشتم در دفاع جبران کنم و کار مثبت انجام دهم. بیشتر کار می کنم و در این مقطع از خودم راضی هستم.
صمد: بدترین بازی ، بازی اولم بود. خیلی ناامید شده بودم ، اما وقتی کره را بردیم روحیه ام بهتر شد. فهمیدم چه توانایی بالایی داریم. در بازی با سوریه تفکرات غلط و خطرناک را کنار گذاشتم و با روحیه ای دیگر به میدان رفتم. با ژاپن اوج کارم بود و در بقیه بازیها به نظرم خوب بودم.

آیدین در صحبت هایش اشاره کرد به این که خوب نتوانستم شوت بزنم در صورتی که در لیگ بهتر بودم. فکر نمی کنید دفاع در بسکتبال آسیا آنقدر تغییر کرده که دیگر امتیازگیری به این راحتی نیست؛ به نتایج بازیها هم که نگاه می کنیم به نکاتی درباره دفاع تیمی می رسیم. آیا با این نظر موافق هستید؛
آیدین: کاملا درست است. پس از این که بسکتبال غرب به شرق نزدیک شد تغییراتی در نوع و رفتار بازی تیمها به وجود آمد. مهمترین وجه این تغییرات را می توانیم در دفاع آسیایی ها ببینیم. چون نگرش ها به کلی دگرگون شده است. الان تیمها ماههای متمادی روی دفاع کار می کنند.
صمد: هر 4 تیم برتر بازیهای دوحه مربیان خارجی داشتند. سابقه این تیمها در گذشته هم نشان می دهد از مربیان خارجی استفاده کرده اند ، بنابراین اشتیاق تیمها برای پیشرفت زیاد است و در این وضعیت به همه ابعاد بسکتبال توجه صورت می گیرد. بویژه دفاع که در بسکتبال امروز تیم بی دفاع مجبور به شکست است.

یعنی عامل تعیین کننده دفاع فقط از سوی مربیان خارجی به بسکتبال این کشورها ازجمله ما آمده است ؛
آیدین: ما در باشگاه هایمان بیشتر کارهای اونیکا را تمرین کرده بودیم. روی این اصل اونیکا وقت خود را برای برخی کارهایی که پیش از این صورت گرفته بود ، تلف نکرد. در ضمن 6 بازیکن تیم ، از دوره جوانان با هم کار کرده ایم ؛ زیر نظر مربیانی مثل شاهین طبع ، هاشمی ، فتحی و... در کنار آنها مربیان خارجی. بازیهای لیگ و حمایت فدراسیون را به همه اینها اضافه کنید می رسید به حرفهای صمد.
صمد: با آیدین موافقم. یک دوره ای مربی خارجی می آمد و هر چی می گفت بلد نبودیم. مدتها وقت صرف آموزش در تیم ملی می شد ؛ اما الان مربیان ما همان کارهای تیم ملی را در تیمهای باشگاهی پیاده می کنند. ما جمعی از خوشفکرترین مربیان را در سطح باشگاه های کشور داریم.

صمد: در روسیه جنگندگی را آموزش دیدیم و در ترکیه غلبه بر فشار عصبی و کنترل ذهنی را

مربیانی با امکانات خیلی کم که نتایج بزرگی گرفته اند. واقعا این امکانات برای مربیان ایرانی زیرصفر است.

یکی از مشکلات ، جذب مربیان خارجی ، نبود امکانات است. پول نیست ، پس مربی حرفه ای نمی آید اینجا کار کند.
آیدین: اگر بحث مربی تیم ملی است که باید به او اختیار تام داده شود تا کادر فنی دلخواه خودش را معرفی کند. قطری ها کادر فنی کاملی داشتند و همگی امریکایی بودند.
صمد: امکانات بسکتبال ایران در حد مربیان بزرگ نیست. مربی چین از لیتوانی است ، اما حاضر نمی شود با این امکانات در ایران کار کند.

احساس می کنیم فردریک اونیکا صرفا به خاطر حقوق کم با امکانات محدود ساخته است که سرمربی تیم ملی ایران شده است؛
آیدین: ببینید ما راجع به مسائل کلی حرف می زنیم. اونیکا مربی شناخته شده ای در بسکتبال منطقه است. حرفهای ما درباره ضعیف بودن امکانات ربطی به اونیکا ندارد. او مربی خوبی است که توانست در بهترین شرایط تیم ملی بسکتبال نتیجه گیری کند. هیچکس بی اشتباه نیست. حتما اونیکا هم در دوحه اشتباهاتی داشته است که کارشناسان باید راجع به آن نظر بدهند.
صمد: در جایی از صحبت هایمان گفتیم اونیکا سرمایه 5سال گذشته تیم ملی را یکجا به دست گرفت. این سرمایه با تدارکات مناسب فدراسیون بسکتبال بهره داد. الان شرایط تغییر کرده و از این به بعد حریفان تحولات بسکتبال ایران را زیر نظر می گیرند. مربی خارجی خوب مثل ننادترایکوویچ که یک دوره ای روی بسکتبال ایران تاثیر گذاشته است یا مربیان بزرگتر باید بسکتبال را بیش از پیش جهت بدهند. فدراسیون بسکتبال تنها مرجعی است که می تواند در این خصوص تصمیم بگیرد.

خیلی با صراحت بگویید تیم ملی بسکتبال به کدام دسته از مربیان نیازمند است: داخلی یا خارجی؛
آیدین: تلفیقی از هر دو اما در راس امور خارجی.
صمد: با نظر آیدین موافقم.

آیا مربیان داخلی قادر به اداره تیم ملی نیستند؛
آیدین: صد در صد قادر به اداره کردن هستند و خیلی بهتر می توانند از نظر روحی روی تیم تاثیر بگذارند ، اما مربیان خوب ما درگیر فعالیت های باشگاهی اند.
صمد: مربیان امریکایی برای بسکتبال کشورمان مفید هستند ، چون نسل امروز بسکتبال نسل تکنیکی است و امریکایی ها براساس تکنیک های فردی عملکرد تیمی بهتری ارائه می کنند.

برادران نیکخواه بهرامی: لیگ پس از برنز جذاب تر است
حرفهای دیگری با آیدین و صمد نیکخواه بهرامی رد و بدل کرده ایم. جوانان دیروز و بازیکنان تیم ملی بسکتبال امروز خیلی موشکافانه تر به بسکتبال سطوح پایه می نگرند و از مسوولان می خواهند تا می توانند به بسکتبال پایه رسیدگی کنند. آیدین می گوید لیگ بسکتبال جوانان باشگاه های کشور طرح خوبی است ، اما تداخل آن با لیگ برتر مشکلاتی ایجاد می کند.
مسوولان فدراسیون باید بکوشند این بازیها را پیش از لیگ برتر تمام کنند. صمد نیکخواه بهرامی به دوره خودش می پردازد و می گوید: بازی های لیگ جوانان به این شکل متداول نبود ، اما حالا بچه ها زیاد بازی می کنند. ما فقط مسابقه های قهرمانی استان های کشور را برگزار می کردیم. برادران نیکخواه بهرامی تیم بسکتبال جوانان ایران در دوره فعلی را تیمی قدرتمند می دانند و معتقدند: نفرات این تیم پشتوانه های خوبی برای تیم ملی هستند. ما در سال 2000 با بهترین نفرات تیم جوانان نهم آسیا شده بودیم ، اما استخوان بندی تیم ملی فعلی از جوانان همان سال است.

آیا تیم هایتان بازیکنان خارجی استخدام کرده اند؛
آیدین: تیم بسکتبال صبا باتری نماینده کشور در جام باشگاه های غرب آسیا و به بازیکن خارجی در این جام نیازمند است. مذاکرات زیادی شده ، اما به نظر می رسد کار یک فرانسوی تمام شده است.
صمد: مهرام در دور رفت بازیکنان امریکایی داشت ، اما این بازیکنان بازگشته اند و قرار است نفرات جدیدی جایگزین شوند. در دور برگشت و بازیهای حذفی حتما به حضور خارجی ها نیازمندیم.

اخیرا شیوه بسکتبال نویسی شبیه شیوه رایج در نشریات فوتبالی شده است در صورتی که به اعتقاد من فرهنگ ورزشها متفاوت است.
صمد: می توانیم رسانه ها را به 2 دسته تقسیم کنیم. آنها که برای بسکتبال قلم می زنند و کسانی که به اهداف دیگری می اندیشند و بسکتبال برایشان در حاشیه قرار دارد. اعتقاد کلی من این است که تبلیغات نقش زیادی در رشد و توسعه بسکتبال دارد ، به شرطی که از این ابزار و امکانات درست استفاده شود. من در قطر مقابل سوریه بهترین بازیم را انجام داده بودم ، اما از قول یکی از نشریات خوانده بودم چرا صمد ناآماده در بازی با سوریه تعویض نشد!

رسانه ها تا چه اندازه می توانند موفقیت های اینچنینی را تداوم بخشند؛
آیدین: آنها باید مشکلات را پیدا کنند و با زبان مناسب با مسوولان صحبت کنند. ورزشکار به همان اندازه که وقت می گذارد و سختی تمرین ها را تحمل می کند به تشویق و حمایت نیز نیاز دارد و نقش مطبوعات در این قسمت پررنگ است. خود من بارها از راهنمایی و تشویق ها و حتی انتقادهای مطبوعات استفاده کرده ام. گفتم انتقاد اما بعضی ها بدگویی را با انتقاد اشتباه می گیرند.
صمد: تشویق ها موثر هستند ، اما بجا و بموقع. برای من برخی مطالب عادی شده است. از این که یک روز بدترین هستم و روز بعد بهترین ، واهمه ای ندارم و می کوشم بیشتر مطالب کسانی را بخوانم که در نوشته هایشان عدالت را رعایت می کنند و براساس آمار حرف می زنند.

بهتر نیست فرهنگ سازی کنیم ، یعنی فدراسیون خودش امکان آمارگیری را فراهم کند و مستندات مربوط به بازیها را در اختیار ارباب جراید قرار دهد؛
آیدین: به طور قطع فرهنگ سازی باید کرد. آمار ، بحث های سلیقه ای را از میان بر می دارد.
صمد: با آمار بازیکنانی که حقشان است از تیم ملی کنار نمی مانند. میزان کار بازیکنان را باید در طول یک سال سنجید.