و ما یکباره سرباز شدیم!

واقعیت را بخواهید باید بگویم به زور فرستادنش پشت تریبون وگرنه هر خبرنگار فرهنگی می‌داند مرتضی سرهنگی کسی نیست که دم به تله اهالی رسانه بدهد و همیشه از رسانه و گفت‌وگو و مصاحبه فراری است. صحبت‌ها طبق معمول حول ادبیات جنگ بود. گونه‌ای از ادبیات که به تعبیر او در این سال‌ها حالا دیگر به آتشی قدرتمند تبدیل شده که مردم این آب و خاک، دست‌ روی آن می‌گیرند و خودشان را گرم می‌کنند و گل سرسبد این ادبیات هم روایت‌های زنانه از جنگ است. گونه‌ای از ادبیات جنگ که او هم در این سال‌ها ضربان و قدرت گرفته و از قضا مقبول مخاطب هم‌افتاده. نمونه‌اش همین کتاب «دختر شینا» که در همین مراسم به عنوان بهترین کتاب دفاع مقدس انتخاب شد. روایت‌های زنانه از جنگ، جان‌مایه جنگ‌های دفاعی هستند و زنان در آنها نقشی دارند بیش از نقش‌هایی که در دیگر جنگ‌های تاریخ دارند. به تعبیر آقا همین مرتضی سرهنگی، دشمن برای شبیخون به خاک ما فکر همه جا را کرده بود از ساز و برگ نظامی گرفته تا خیانت افسران خائن. همه چیز مرتب بود اما حساب یک چیز را نکرده بودند و همان یک چیز هم کار دست‌‎شان داد: «ما یکباره سرباز شدیم»... و در این یکباره سرباز شدن نقش زنان اگر نگوییم بیشتر از مردان نیست قطعا کمتر از آنها هم نخواهد بود. به تعبیر خودش ما 36 هزار شهید دانش‌آموز داریم. شهدایی که محدوده سنی آنها بین 14 تا 17 سال است و عجیب این‌که ساک همه این 36 هزار نفر را مادران‌شان بسته‌ بودند. زنانی که فرزندان نوجوان‌شان را با دست خود راهی جبهه کردند و آنگاه که شرایط اقتضا کرد و لازم شد، خودشان هم دست به اسلحه شدند.

محمدصادق علیزاده

فرهنگ و هنر