پول حسابی به ما نمی‌رسد!

در تاریخ بازیگری ایران کم نیستند بازیگرانی که هرچند هیچ‌گاه فرصت پیدا نکرده‌اند نقش اصلی محصولات را ایفا کنند و به اصطلاح هیچ‌گاه رُل یک بهشان نخورده، اما آنقدر در ایفای نقش‌های مکمل مهارت به خرج داده‌اند که گاهی شهرتی به‌مراتب فراتر از برخی بازیگران رل یک دارند. مختار سائقی در زمره نقش مکمل‌های مشهور ایران است. او که کار بازیگری را از اوایل دهه 60 در سینما آغاز کرد از اواخر همین دهه و با مجموعه «عطر گل یاس» به کارگردانی زنده‌یاد بهمن زرین‌پور، وارد کار در تلویزیون شد و باگذشت سه دهه همچنان همراهی با تلویزیون را ادامه داده است. سائقی در گفت‌وگو با جام‌جم، هم درباره تازه‌ترین کارهای تلویزیونی‌اش حرف زده و هم از کاستی‌های حرفه‌اش گفته است.
در ماه‌های اخیر پرکارتر از گذشته شده‌اید و در کنار فعالیت‌های تلویزیونی، یک تئاتر مفرح را هم روی صحنه داشته‌اید.
ابتدای سال آنقدر بیکار بودم که نگو و نپرس!! ولی خوشبختانه در نیمه دوم سال اوضاع بهتر شد و هم توانستیم نمایش «داری داری...» را روی صحنه ببریم و هم درگیر دو مجموعه تلویزیونی شدم. یکی از این مجموعه‌ها ادامه سریال کودکانه «محله گل و بلبل» است که تلاش شده باز هم فضای مفرحی داشته باشد و دیگری هم سریال تاریخی «حکایت‌های کمال» است.
از حکایت‌های کمال بگویید. آیا این سریال هم در گونه کمدی جای می‌گیرد؟
شخصیت اصلی سریال یک کودک است به نام کمال که نقشش را محمدرضا شیرخانلو ایفا کرده، اما سریال کاملا جدی است و رگه‌های تاریخی خاص خود را دارد. سریال ابدا طنز نیست، ولی مفرح است و می‌تواند مخاطبان را پای تلویزیون نگه دارد. نقشم در سریال میرابی است که در حوالی سال‌های 1310 تا 1315 زندگی می‌کند.
قدرت‌ا... صلح میرزایی، کارگردان «حکایت‌های کمال» را به عنوان یکی از تجاری‌سازان سینما می‌شناسیم و این‌که ایشان به سمت سریال تاریخی آمده پرسش‌برانگیز است.
این تجربه کاملا جدیدی در کارنامه صلح میرزایی است و ایشان بشدت وسواس داشت در تولید سریال. شاید باورتان نشود، اما برای فیلمبرداری ده قسمت سریال نزدیک به شش ماه زمان صرف شد و کارگردان تلاش کرد بهترین نماها را بسازد. فکر می‌کنم حکایت‌های کمال تصویری تازه از صلح میرزایی را پیش روی مخاطبان قرار دهد بخصوص که کار بسیار پربازیگر هم بوده و سکانس‌هایی بشدت پرکنش دارد.
این پرکاری‌تان در نیمه دوم سال به‌پرپول‌شدن‌تان هم منجر شده؟
(می‌خندد) نه! این پرکاری برای ما که دستمزدی میانه دارد و پول حسابی به آنهایی می‌رسد که آن بالا هستند! من در این سن و سال با 30سال فعالیت خیلی که هنر کنم جلسه‌ای یک میلیون تومان دستمزد بگیرم که البته همین مبلغ هم در چند قسط پرداخت می‌شود و شاید در یک سریال چندماهه ده جلسه هم کار نداشته باشم. شاید خیلی‌ها باورشان نشود، اما بعد از سال‌ها کار کردن هنوز مستأجرم. این دیگر اپیدمی شده که همکاران به نقش‌های کوتاه هرقدر هم که متفاوت اجرا شوند، حقوق اندکی می‌دهند؛ بماند که مدام هم از من ایفای تیپ خلافکار را می‌خواهند که واقعا خسته‌کننده است. دوست دارم نقش مثبت بازی کنم. خیلی هم خوب می‌توانم ولی چون زمانی نقش معتاد را بازی کرده‌ام همچنان یکی از اولین گزینه‌ها برای ایفای نقش معتادان هستم. شاید کسی نداند، اما 13 سال است که من سیگار هم نمی‌کشم و وقتی از من می‌خواهند نقش معتاد را بازی کنم به شدت برایم سخت است.
برخی می‌گویند مهران مدیری با جمع کردن گروه بازیگران سریال‌های جذابش قصد ساخت یک سریال تازه را دارد. آیا شما هم در این سریال تازه خواهید بود؟
فعلا که همه چیز در حد حرف است و من هم فقط از دوستم ساعد هدایتی شنیدم ممکن است مدیری یک سریال تازه برای تلویزیون بسازد. این‌که مدیری سریال بسازد خیلی خوب است و مایه امیدواری، اما این را شبکه سه سیما باید بخواهد به خصوص که صحبت ساخت «شب‌های برره2» طرح شده است!
اصلا ساخت ادامه مجموعه‌ای انتقادی مانند شب‌های برره چقدر ممکن است؟
...«برره» با آن طنز انتقادی صریحش معلوم است اگر دنباله‌اش ساخته شود آبروی خیلی از مدیران ناکارآمد را می‌برد و خیلی‌ها جلویش را می‌گیرند، چون ذات آن مجموعه پرداختن به معضلات با نگاه انتقادی بود. این نگاه انتقادی تولید فصل دوم شب‌های برره را دشوار می‌کند، ولی اگر بشود چه می‌شود...

آرشام خدادوست

رسانه