امان از بدحسابی‌ها

تلویزیون علی‌رغم این‌که بودجه‌های خوبی را به پروژه‌ها تزریـــــــــق می‌کند، ولی گاهــــــــــــی با تهیه‌کنندگانی روبه‌رو می‌شود که در پرداخت اقساط دستمزدها واقعا بد عمل می‌کنند.
برای خودم همواره تلویزیون ارجحیت داشته، ولی وقتی می‌بینم بعد از چند سال هنوز دستمزدم بابت سریال «دیوار به دیوار» تسویه نشده است چه باید بکنم؟ چاره‌ای می‌ماند جز این‌که قید تلویزیون را بزنم و سراغ مدیوم‌های دیگر بروم؟ در ماه‌های اخیر دو پیشنهاد سریال برای همکاری با کمال تبریزی و قاسم جعفری داشتم، ولی هیچ‌کدام را قبول نکردم، چون می‌دانم باز هم باید برای دریافت حق و حقوقم کلی بدوم.
تلویزیون در کنار ساختاری که برای تولید دارد به راه‌اندازی یک ساختار ضربتی به منظور وصول کردن طلب عوامل تولید هم نیاز دارد؛ در شرایط فعلی وقتی برای وصول طلب‌ها به تلویزیون می‌رویم، ما را حواله می‌دهند به تهیه‌کنندگان و تهیه‌کننده هم عادت کرده قسط آخر را ندهد و حتی برایش جوک درست کند که قسط آخر مانند مهریه است و نه کسی می‌دهد و نه کسی می‌گیرد. تلویزیون باید ساختاری برای پیگیری مسائل حقوقی هنرمندان داشته باشد یا آن که برای تمامی پروژه‌ها خودش به طور مستقیم با عوامل قرارداد ببندد تا حق و حقوق هیچ دست‌اندرکاری پایمال نشود. مطمئن باشید اگر بدقولی‌های مالی نباشد با بازگشت طیفی از هنرمندان سرشناس به تلویزیون روبه‌رو خواهیم بود و نتیجه آن نیز بالا رفتن کیفیت سریال‌ها و برنامه‌ها خواهد بود و در نهایت هیچ بیننده‌ای حاضر نمی‌شود تلویزیون خودمان را که با فرهنگ خودمان آمیخته است، رها کند و به سراغ شبکه‌های ماهواره‌ای برود که محصولاتش هیچ همگونی فرهنگی با ما ندارد.

رضا ناجی

بازیگر