به دکترین خودیاری اتکا کنیم

: مدیران سیاسی گروه 1+5 در جدیدترین نشستی که در لندن داشتند نتوانستند در مورد قطعنامه ای که علیه ایران تنظیم شده بود به نتیجه نهایی برسند.

کد خبر: ۱۱۸۹۳۲

در گفتگو با ابومحمد عسگرخانی ، استاد دانشگاه تهران درمورد قطعنامه و چشم انداز پرونده هسته ای به گفتگو نشسته ایم.

دیدگاه شما در مورد قطعنامه و تصویب آن علیه ایران چیست؛
امریکا رویه ای طولانی را در درازمدت علیه ایران ایجاد کرده و در حال رساندن آن به مرحله نهایی است و در همین راستا بالاخره قطعنامه علیه ایران صادر خواهد شد ولی این قطعنامه اولین است و آخرین نیست. قطعنامه همچنین محکم نبوده و نیم بند است . دارای دامنه ای ضعیف است که بیشتر بعد سیاسی دارد و درصدد است روحیه مردم را تضعیف کند. فشارهای اقتصادی در عمل علیه ایران ناچیز خواهد بود اما تضعیف روحیه مردم و ایجاد تبلیغات و بهره وری سیاسی از آن بیش از توان تحریم خواهد بود.

با توجه به مواضع روسیه و چین فکر می کنید کشورهای غربی و امریکا بتوانند این دو کشور را در تصویب قطعنامه مورد دلخواه با خود همراه کنند؛
به رغم این که چین و روسیه در چگونگی جمله بندی ، تنظیم واژه های قطعنامه و دامنه شمول به ، حوزه ای که تحریم را پوشش خواهد داد ، با دیگران اختلاف نظر دارند و حتی درصدد هستند دامنه کمتر باشد اما در مورد این که حتما باید قطعنامه ای علیه ایران صادر شود به توافق رسیده اند و نهایتا نیز چین و روسیه با سایر اعضای گروه 1+5 همراه خواهند شد.

چشم انداز پرونده هسته ای ایران را چگونه می بینید؛
آنچه برای ایران مناسب است صرفا باید به دکترین خودیاری و اتکا به قدرت مردمی بیندیشد و در درازمدت امیدوار نباشیم که بازیگران دیگر به ما کمک کنند باید مدتی درونگرا باشیم وبشدت روی برنامه های خودیاری خود تلاش کنیم. باید این تحریم را که تحریم ضعیفی است و بیشتر بعد سیاسی دارد بپذیریم زیرادرحال حاضر عقب نشینی برای ما پیامدهای ناگواری دارد. البته در این زمینه مسوولان هستند که تصمیم می گیرند و ما با توجه به نظریه ها و پیش بینی ها صحبت می کنیم . ایران باید سیاست کنونی خود را با جدیت ادامه دهد. گفته می شود که ایران در آخرین لحظات ، سازش با غربی ها را خواهد پذیرفت که این اشتباه محض است اگر بپذیرد اصل حاکمیت ما زیر سوال می رود ، رژیمهای ایجاد شده در این رابطه مانند رژیمهای نظارت ، بازرسی و رژیم مصونیت به صورت افسارگسیخته در ایران اجرا خواهد شد ودسترسی به محرمانه ترین اماکن ما به صورت نامحدود صورت خواهد گرفت. اجرای اینها با اصل حاکمیت ایران منافات خواهد داشت و پیامدهای امنیتی شدیدی را برای ایران رقم خواهد زد.