درآمدپایدار در جیب مردم نیست

به نظر می‌رسد دوستان در مجموعه شهرداری، پیش از مطرح کردن ایده‌هایی مانند دریافت عوارض از تونل‌های شهری، مطالعه دقیقی درباره نتایج آن نمی‌کنند و روند چند ماه اخیر آنها نشان داده است تعدادی از مدیران شهری به دنبال آن هستند که هر نوع استفاده از خودروی شخصی در تهران را مشمول دریافت هزینه کنند؛ اما آیا حمل‌ونقل عمومی پایتخت به آن اندازه توسعه پیدا کرده است که بتواند پاسخگوی نیاز مردم در نقاط مختلف شهر باشد؟ آیا اساسا مدیران شهری تهران، به همان اندازه که می‌خواهند رفت‌وآمد با خودروی شخصی را بالا ببرند، برای توسعه حمل‌ونقل عمومی برنامه دارند؟ ضمن این که مگر تعمیر و نگهداری تونل‌های شهری دست خود مجموعه شهرداری نیست، پس چرا می‌خواهند با این تونل‌ها هم مانند بزرگراه هایی که در اختیار بخش خصوصی هستند، برخورد کنند و بابت تردد از آنها هم از شهروندان پول بگیرند؟
این موضوعات نشان می‌دهد هدف از اجرای چنین طرح‌هایی، بیشتر از آن که کاهش بار ترافیکی و آلودگی هوای کلانشهر تهران باشد، کسب درآمد برای شهرداری است. اگر واقعا چنین است، مسوولان شهری خیال خودشان را راحت کنند و با نصب یک دوربین ابتدای هر خیابان، بابت عبور از همه خیابان‌های شهر از مردم پول بگیرند. اما دوستان ما باید بدانند این کارها روش صحیحی به منظور ایجاد درآمدهای پایدار برای شهرداری نیست و اساسا منظور از درآمد پایدار این نیست که شهرداری بابت انواع خدماتی که به شهروندان ارائه می‌کند، از آنها پول بگیرد. بلکه راه درست ایجاد درآمدهای پایدار برای شهرداری این است که در این مجموعه بنگاهداری اساسی شکل بگیرد و شهرداری تهران، جذابیت‌هایی را در طرح‌های خود فراهم کند که بخش خصوصی واقعی تمایل به سرمایه‌گذاری در آن داشته باشد. البته این موضوع نیز باید با شفافیت مالی بیشتر در مجموعه شهرداری گره بخورد تا سرمایه جذب‌شده به کانال‌های مطلوب هدایت شود.
بنابراین شهرداری تهران باید به جای دست بردن به جیب مردم و اتکا به بودجه دولتی، برای تأمین هزینه‌های خود، ‌ منابع درآمدی پایدار پایتخت را بازنگری کند. زیرا تهران ظرفیت‌های سرمایه‌گذاری بی‌شمار و قابلیت‌های بسیاری برای درآمدزایی دارد که اگر به‌درستی شناسایی شوند، شهرداری دیگر نیازی به بالا بردن هزینه خدمات شهری برای مردم ندارد.

قاسم میرزایی نیکو

عضو کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها