حال پیشکسوتان خوب نیست

بعد از نوسانات اخیر ارزی هر که هر چه داشته، یک سوم شده است. با این‌که دلار اخیرا به ده‌هزار تومان رسیده است، ولی نه تنها قیمت کالاها کاهش نیافته که حتی کالاهای دولتی مانند خودرو هم علنا افزایش قیمت داشته‌اند. در نهایت اقتصادی را می‌بینم که ضررش بیش از همه برای هنرمندان بیکار است. تهیه‌کننده‌ها و کارگردان‌ها دیالوگ خاصی دارند که تکراری است و همیشه می‌گویند ان‌شاءا... کار بعدی جبران می‌کنیم. سالیان سال است که همین دیالوگ را می‌گویند و اوضاع درست نمی‌شود.
بعد از گرانی دلار، درآمد‌های بازیگری کمترشده که بیشتر نشده است، ولی یک‌سری از بازیگرهای خاص هستند که می‌توانند به‌راحتی خارج بروند و بیایند و ارتباطاتشان بسیار قوی است به‌خصوص با یک سری از آقایان یقه سفید!
خیلی از دوستان بازیگر را می‌شناسم که محتاج نان شب هستند. جدیدا هم سیاستی درست شده است که برخی از تهیه‌‌کننده‌ها پولی از بازیگر می‌گیرند که به او نقش دهند، یعنی به روایتی نقش‌ها را
می‌فروشند.
به نظر بنده مقامات ارشاد قبل از هر کار یک بیمه درمانی قوی برای هنرمندان ایجاد کنند و سپس صندوقی را اختصاص دهند به این عزیزان که وقتی بازنشسته می‌شوند از آن صندوق به اینها حقوق بازنشستگی دهد. یعنی این‌که یک حقوق ثابت داشته باشند که اگر هم پیر می‌شوند حداقل یک کمک هزینه‌ای داشته باشند. همان‌طور که می‌دانید خط فقر واقعی این روزها ده میلیون است؛ بازیگری که عمرش را گذاشته و صدایش هم صدای انقلاب بود و بسیار تاثیرگذار بود نباید محتاج چند میلیون باشد یا به ناچار مجبور باشد که در رستورانی بنشیند که چهار نفر باهاش عکس بگیرند یا به مجلسی دعوت شود که هدیه‌ای بگیرد! باید پرستیژ بازیگر حفظ شود؛ ناسلامتی نقش‌هایی که داشت ماندگار بود و می‌ماند تا ابد. مشابه اینچنین وضعیت را هم دیگر بازیگران هم دارند و این موضوع بسیار ناراحت‌کننده و تاسف‌بار است.

احمد ایراندوست

بازیگر