امریکا در لبه پرتگاه انزوا

هفته نامه آلمانی اشپیگل در گفتگو با ریچارد هس ، رئیس شورای روابط خارجی امریکا، آینده خاورمیانه را بررسی ، تجزیه و تحلیل کرد.

کد خبر: ۱۱۷۹۴۴

ریچارد هس در ابتدای این گفتگو هشدار می دهدخاورمیانه در سالهای آینده نیز همچنان به عنوان منطقه ای خطرناک مطرح خواهد بود.

به نظر شما نتیجه انتخابات کنگره امریکا به معنای خروج نیروهای امریکایی از عراق قلمداد خواهد شد یا خیر؛

با وجودی که این انتخابات نشانه ای از نارضایتی مردمی از روندی است که دولت امریکا در عراق در پیش گرفته است ؛ اما نمی تواند علامت و نشانه ای برای حمایت مردم در ایجاد جایگزینی خاص باشد.
منظورم این است که حتی دموکرات های پیروز در کنگره نیز به دنبال عقب نشینی سریع و کامل نیروهای امریکایی از عراق نیستند، بلکه آنها به احتمال زیاد سیاست امریکا را در ارتباط با این مساله تعدیل و تنظیم می کنند و کاهش نیروها، بازسازی و به احتمال قوی دیپلماسی را هم در رفتار با عراق و هم در رابطه با همسایگانش نظیر ایران و سوریه خواهند کرد. 5 سالی است که بوش ، رئیس جمهور امریکا، عراق ، کره شمالی و ایران را دسته جمعی محور شرارت خوانده است ؛ اما اکنون شاهدیم که امریکا در این سه کشور با بحران های قابل توجهی روبه رو شده است.
بی شک در طول این چند سال ، امریکا در ارتباط با تقبل هزینه ها و مخارج سنگینی که در عراق متحمل شده ، آموخته است که استفاده از گزینه نظامی ، به منزله داروی همه دردها نمی تواند باشد.
به عبارت دیگر، اتکا و وابستگی شدید به ارتش همواره برآمده از واقعگرایی نخواهد بود.

به نظر می رسد دیپلماسی هنوز به مثابه ابزاری بی مصرف مانده و رها شده است.

به نظر من ، درخصوص 2کشور ایران و کره شمالی ، ایالات متحده باید سطح تماس خود را با این دو کشور به برقراری یک دیپلماسی مستقیم بویژه همراه با ارائه بسته ای از امتیازات سیاسی اقتصادی و امنیتی به آنها ارتقائ دهد.
ما با اعمال روشهای دیپلماتیک می توانیم بگوییم از هر گزینه احتمالی برای دستیابی به یک خروج منصفانه و معقول دیپلماتیک استفاده کرده ایم و در صورتی که نتوانیم در این زمینه موفق شویم ، دیگر واضح و روشن خواهد بود که این ناکامی به علت سیاست های ما نبوده است ، بلکه خود کشورها در محقق نشدن دیپلماسی دخیل بوده اند.

شما بتازگی محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران را برای مذاکره به شورای روابط خارجی امریکا دعوت کردید. آیا در ابتدا این فکر را می کردید که او به هر نوع معامله ای با شما علاقه مند باشد؛

این مذاکره هر چه بود، خیلی کم بود که بتوان ظرف 2ساعت به علاقه مندی های احمدی نژاد در یافتن هر زمینه همکاری مشترک و منطقی با ایالات متحده امریکا دست یافت ،تاکتیک رئیس جمهور ایران ، پاسخ دادن به پرسش با پرسش است. حتی در آن نشست ، کسی از احمدی نژاد درخصوص وضع داخلی ایران ، دموکراسی و حقوق بشر چندین سوال پرسید که رئیس جمهور ایران در مقام پاسخ به پرسشهای مطرح شده ، ظرف 30ثانیه عیوب دموکراسی امریکایی را برشمرد.

شما بتازگی مقاله ای را در نشریه امور خارجی امریکا منتشر کرده اید، در آن مقاله از این که دیگر اوضاع خاورمیانه طوری شده است که باید برای خاورمیانه قدیم حسرت خورد، نظرتان در این باره چیست؛

به اعتقاد من ، دوران خاورمیانه قدیم به پایان رسیده است .در آن دوران ، ایالات متحده از تسلط، نفوذ و آزادی عمل فوق العاده ای در این منطقه برخوردار بود.از طرف دیگر، نفت با بهای پایین در دسترس بود و همچنین منطقه کاملا در صلح و آرامش قرار داشت ؛ اما هم اکنون اوضاع خاورمیانه به طرز قابل توجهی بدتر شده است.
نگاه صاحبنظران به موضوع خاورمیانه جدید نگاه به منطقه ای ثروتمند است که باید از صلح و مردمسالاری بهره مند باشد، اما با این حال ، ظهور و بروز این خاورمیانه جدید مایه آسیب رسیدن زیاد به منطقه و نیز به جهان است.در این منطقه ، ایران کشوری قدرتمند است که از یک قدرت امپراتوری کلاسیک نیز برخوردار است.
تکلیف عراق نیز در این منطقه مشخص است و با تشکیل یک دولت مرکزی ضعیف ، این کشور در بهترین حالت به عنوان جامعه ای تقسیم شده و قابل شکاف و دارای خشونت های فرقه ای باقی خواهد ماند.اما در بدترین شکل ممکن ، عراق کشوری که جنگ داخلی تمام عیار آن را به خاک سیاه نشانده است ، به عنوان کشوری شکست خورده ، همسایگان خود را نیز درگیر خواهد کرد.

به نظر شما این دوران خطرناک در خاورمیانه چقدر به طول خواهد انجامید؛

با وجودی که نمی دانم آیا این مدت 5یا 50سال طول خواهد کشید؛ اما به هر تقدیر، درک این دوران بی اندازه سخت و وحشتناک خواهد بود.

آیا عراق هنوز هم برای ایالات متحده مفهوم فتح و پیروزی را به همراه دارد؛

هر چند ما در عراق پیشرفت هایی داشته ایم ؛ اما این پیشرفت ها برای سیاست خارجی امریکا توفیقات زودهنگامی را به ارمغان نخواهد آورد.اوضاع عراق به گونه ای نیست که بتوان با قطعیت از آن به فتح و پیروزی یاد کرد. به همین منظور، آنچه در حال حاضر به انجامش نیاز داریم ، آن است که در جستجوی راهی برای محدود کردن خسارات و هزینه ها و در تلاش برای تسریع دیگر جبهه های مستعد در این منطقه و همچنین محدود کردن انزوای عراق باشیم.

کمیته ای ویژه به ریاست جمیز بیکر، وزیر اسبق خارجه امریکا قرار است بزودی مطالعه ای برای میزان پیشروی و حضور در عراق ارائه کند. به نظر شما آیا با این اقدام بوش توجیه و بهانه ای برای عقب نشینی نیروهایش از خاک عراق خواهد داشت؛

این قبیل کمیته ها گاه فرصتی را برای تغییر رویه ایجاد می کنند. در تاریخ نیز مشاهده می کنیم که کمیته ها و کمیسیون ها اغلب هنگامی که بدنه سنتی سیاست کشورها در ارائه پیشنهادهای بحث انگیز سیاسی ، اما ضروری ناتوان یا بی اراده بوده اند، نقش مهمی را ایفا کرده اند.
به همین علت است که نه فقط در مورد مساله عراق ، بلکه در مذاکرات و گفتمان های سیاسی در ایالات متحده نیز نقاط تماس و برقراری ارتباط را مشاهده می کنیم.
با این حال ، معتقدم دولتمردان و محافل نزدیک به دولت به این استنباط رسیده اند که حتی با پیروزی دموکرات ها در انتخابات کنگره ، ظرف 6یا 9ماه دیگر نیز با دستاوردی مواجه نخواهیم بود.

فکر می کنید چنین فاصله زمانی ای چقدر به طول خواهد انجامید؛

احتمال زیادی وجود دارد که نسل حاضر امریکایی ها، همانند نسل پیشین آن که از تاثیرات جنگ ویتنام متاثر شد، اکنون تحت تاثیر جنگ عراق نیز قرار گیرد.

پرتگاه

مردم امریکا خود را به طور کامل برای جنگ در عراق آماده و مهیا نکرده بودند. به بیانی بهتر، به امریکایی ها گفته نشده بود که جنگ سخت و پرهزینه ای پیش روی آنهاست. پس از پشت سر گذاشتن مرحله نظامی جنگ عراق ، گمان می شد که مابقی راه سهل و آسان است ؛ اما وقتی خلاف آن مشاهده شد، همه را شوکه و غافلگیر کرد.
در این جنگ ، حدود 30 هزار سرباز امریکایی جانشان را از دست دادند. بین 15 تا 20 هزار نفر زخمی شدند و خلاصه صدها و صدها میلیارد دلار تاکنون در این جنگ هزینه شده است ، مساله عراق در واقع در سطوح بسیار، مشکل ساز شد و خطری را با خود ایجاد کرد که ایالات متحده را اکنون دیگر از تحمل فواصل زمانی دیگر جان به لب کرده است.اوضاع و احوال امروز امریکا به گربه ای شبیه است که به علت آن که یک بار روی یک اجاق داغ نشسته است ، دیگر هرگز روی هیچ اجاقی نمی نشیند.