صدای افراد بیصدا

من نماینده فرهنگ بلوچم

سیما رئیسی، دختر نابینای بلوچ، به چابهار شهر محل تولدش تعصب و علاقه زیادی دارد؛ همین علاقه باعث شده کسی او را بدون لباس سنتی بلوچ جایی نبیند؛ او اما برای این تصمیم یک دلیل بزرگ دارد: «وقتی در تهران دانشگاه قبول شدم و با این لباس بلوچی به دانشگاه آمدم، خیلی‌ها با تعجب به من نگاه می‌کردند، حتی می‌توانم بگویم که یک نگاه دیگری به من داشتند، خیلی وقت‌ها من را با پاکستانی‌ها یا افغان‌ها اشتباه می‌گرفتند و وقتی من می‌گفتم که من بلوچم مال همین سیستان و بلوچستان، تعجب می کردند. از همان زمان من تصمیم گرفتم که نماینده فرهنگ بلوچی و نماینده شهرم باشم. واقعیتش این است که من از نابینایی‌ام، از بلوچ بودنم شرمنده نیستم پس می‌توانم به عنوان یک دختر نابینای بلوچ، خودم را در معرض قضاوت دیگران قرار بدهم تا شناخت بهتری نسبت به بلوچ‌ها پیدا کنند. متاسفانه خیلی‌ها شاید تا پیش از این فکر می‌کردند که سطح سواد دختران بلوچ پایین است اما این حقیقت ندارد، تنها بخشی از جامعه زنان سیستان و بلوچستان بیسواد است و چندسالی است که با حضور خوب زنان بلوچ در عرصه دانش، حرکت‌های خوبی برای تغییر این موضوع انجام شده است.

مهم این است که اگر فرصت ایجاد شود و شرایط فراهم باشد، هر دختری با هرفرهنگی می‌تواند ساختارها را بشکند.»