گنجینه بهارلو منتشر شد

بخشی از این مجموعه به مصاحبه مجله مقام موسیقایی با محمد بهارلو اختصاص دارد و عکس‌ها و اسناد در کنار بریده جراید از بخش‌های دیگر این مجموعه هستند.

محمد بهارلو، نوازنده ویولن و معلم پیشکسوت موسیقی یکی از بهترین شاگردان ابوالحسن صبا بود که به آموزش و خلق آثار هنری می‌پرداخت. او سال 1307 متولد شده و اولین آموزشگاه رسمی موسیقی را در دهه 20 تاسیس کرد. در این آموزشگاه هنرمندان و استادان برجسته موسیقی ایرانی به تعلیم موسیقی می‌پرداختند. این هنرمند 22 بهمن سال 1385 به علت عارضه قلبی در تهران درگذشت.

در یادداشتی که برای این کتاب نوشته شده، آمده است: استاد محمد بهارلو، پس از مطالعات فراوان و مطرح کردن مشکلات با استادانی چون موسی‌معروفی و ابوالحسن صبا، برآن شد تا برای هر فرم موسیقی کلاسیک ایرانی کتاب جداگانه‌ای بنویسد و در این کتاب‌ها برای هر آواز ایرانی، برای نمونه قطعه‌ای از ساخته‌های خود را با مشخصه‌های آن فرم قرار دهد تا همچون مرجعی معتبر و مورد تایید استادان بنام آن زمان در دسترس علاقه‌مندان موسیقی قرار گیرد. به این ترتیب، کتاب دوم او متشکل از 12 قطعه پیش‌درآمد و کتاب سوم او شامل 12 قطعه رنگ کلاسیک ایرانی شکل گرفت. کتاب چهارم به تمایز برخی از قطعات دو ضربی که پیش از آن بین مشخصه‌های پیش‌درآمد و مارش گم بودند، پرداخته و کتاب پنجم شامل 12 تصنیف کلاسیک ایرانی، با همکاری شاعران بنام آن روزگار، با هدف مشخص تاکید بر لزوم تلفیق شعر و موسیقی نوشته شد. کتاب ششم و آخرین کتاب او شامل 27 قطعه در گوشه‌های مختلف 12 آواز موسیقی ایرانی ـ در فرم چهارمضراب، به چاپ رسید.