سراغ وانت تویوتای اف‌جی40 رفته‌ایم که برخلاف شرکت سازنده‌اش خدمات زیادی به ایرانی‌ها در طول جنگ کرد

دو دیفرانسیل بامعرفت

حالا درست است که این روزها اسمش با لاکچری‌بازی گره خورده اما تا همین چند سال قبل و پیش از آن‌که خودروهای لوکس وارداتی برای خودشان دفتر و دستکی راه بیندازند و با دور دور رفتن روی مخ قشر متوسط و ضعیف راه بروند، یکی از نام‌هایی بود که اسمش با جنگ و دفاع‌مقدس گره خورده بود. «تویوتا» بخشی از فرهنگ بصری جنگ هشت ساله ایران و عراق است. هر قدر که این شرکت ژاپنی با ایرانی‌ها (چه زمان جنگ و چه الان) خوب تا نکرده اما بعضی تولیداتش از جمله همین لندکروز‌ اف‌جی40 برای ما ایرانی‌ها حسابی مرام و معرفت خرج کرده. به قول یکی از اهل معنا، آن قدری که جنگنده اف-4 فانتوم یا لندکروز اف‌جی40 به ایرانی‌ها رکاب داده و خدمت کرده بعید است برای سازندگان‌شان (آمریکا و ژاپن) معرفت خرج کرده باشد.
کد خبر: ۱۱۶۶۷۸۴

89 سال قبل زمانی که ساکیشی تویودا در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه توکیو فارغ‌التحصیل شد و ضمن فعالیت در کارخانه ریسندگی پدرش، کک خودروسازی به تنبانش افتاده بوده تصورش را نمی‌کرد که یکی از خودروهای تولیدی صنایع تویوتا به یار وفادار ایرانی‌ها در طولانی‌ترین جنگ قرن بیستم تبدیل شود. بگذریم از این‌که عمر ساکیشی هم به دنیا نبود که آن زمان را ببیند و این‌که چطور ایرانی‌ها بر وانت تولیدی شرکت او مهار می‌زنند و اف‌جی40 ژاپنی رکاب به رزمندگان و سربازان کشور پرقدمت غرب آسیا می‌دهد تا جایی که به یکی از المان‌های همیشه ثابت جبهه تبدیل شود و به یکی از نمادهای ایستادگی و مقاومت یک ملت.

جنگ معرکه مردان است. اصلا توی جنگ است که مشخص می‌شود هر کسی چندمرده حلاج است. خب ناگفته پیداست که مرد جنگی هم مرکبی در خور شأن و توانایی‌هایش می‎خواهد. همین هم بود که از قدیم‌الایام، اسب مردان جنگی، مرکبی در خور جنگاور و جایگاه و شأن آنها بود. مردی که اسلحه دستش می‌گیرد و برای دفاع از کشور و عقیده‌اش راهی خط مقدم می‌شود کسی است که با ترس از مرگ مچ انداخته و مچ او را خوابانده. مرکبی هم که قرار است به او رکاب بدهد باید همین‌قدر مرد باشد. نترس و شجاع و قوی و در عین حال چابک و تیز و سریع. اینها همه چیزهایی بود که توی وانت تویوتای اف‌جی40 جمع شده بود. بدنه‌اش که رنگ خاکی می‌شد و یک پرچم سه‌‌رنگ هم بالای کابینش نصب می‌کردند تبدیل به یک مرکب دلاور می‌شد که اساسا شباهتی به عروسک‌های لاکچری این روزها نداشت. خودرویی بود در خور شأن و نام رزمنده‌های ایرانی. یک مرکب خوش‌غیرت برای رزمنده‌های با غیرت.

نطفه خیلی از نوستالژی‌های بشر در جنگ بسته شده. لندکروزهای سری 40 و 60 هم که از این قاعده مستثنی نیست. اگر تاریخ را رو به عقب روز بزنیم جنگ بین دو کره در دهه ۱۹۵۰ میلادی را می‌توان سرآغاز تولید این خودرو به حساب آورد. پس از حمله کره‌شمالی به کره‌جنوبی در سال ۱۹۵۰ میلادی، ارتش ایالات متحده آمریکا که به عنوان یکی از متحدان کره‌جنوبی ژاپن را در تصرف خود داشت و به این کشور هم لشکر کشیده بود، در‌به‌در دنبال یک خودروی نظامی خاص بود که علاوه‌بر قابلیت‌های نظامی و مانورهای خارج از جاده‌ای، محصولی محلی باشد تا از نظر تعمیر و نگهداری و قطعات، بسادگی در دسترس نیروهای ارتش این کشور در منطقه باشد. این شکلی بود که نطفه جناب لندکروز بسته شد و تاریخچه تویوتا لندکروزر شکل گرفت. کسی هم تصورش را نمی‌کرد که با طی شدن ۶۰ سال و نیم‌قرن، این خودرو از یک نمونه خشن بیابانی به یک شاسی‌بلند لوکس و قدرتمند و لاکچری امروزی تبدیل شود.

مدل‌های جی40 و جی45 و مشابه آن هم که معرف حضورتان است. سری جی45 این خودرو همان وانت تویوتاهای خاکی‌رنگ زمان جنگ است. حالا اگر همین جی45 را تبدیل به کالسکه‌ای کنیم و از حالت وانت خارج، تبدیل می‌شود به مدل پایه جی40. یک موتور شش سیلندر دو دیفرانسیل با 3900 سی‌سی حجم موتور که اگر به حال خودش رهایش می‌کردی از دیوار صاف هم بالا می‌رفت. در ادامه مدل استیشن آن هم به بازار آمد که دوباره با رنگ خاکی سر و کله‌اش توی جبهه هم پیدا شد. لندکروز جی60 را همه ما به عنوان خودروی فرماندهی از اواسط جنگ به یاد داریم و کمتر
فرمانده‌ای است که تجربه نشستن در این لندکروزهای خوش‌هیکل و قدرتمند را نداشته باشد. تصویری که از هدف قرار گرفتن خودروی حاج‌بخشی دیده‌ایم و در همین صفحه هم به آن اشاره شده است مربوط به نسخه 60 این خودروی باغیرت محسوب می‌شود.

محمدصادق علیزاده

فرهنگ‌و‌هنر

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها