8 روز بی‌خبری از پرنیا

به گزارش جام‌جم، عصر شنبه 27 مرداد امسال زن جوان همراه پرنیا و دو پسرش به شنبه بازار خرمدشت رفت تا برای دو پسرش شلوار بخرد که ناگهان دختر کوچولو ناپدید شد. جست‌وجوهای مادر برای یافتن دخترک بی نتیجه ماند و خود را به پلیس رساند تا برای یافتن دخترش کمکش کنند.

مادر پرنیا درباره روز حادثه می‌گوید: پسرم و پرنیا همراه من بودند و پسر دیگرم همراه خواهرم بود. در بازار متوجه شدم مردی افغان ما را تعقیب می‌کند و تصور نمی‌کردم چه نقشه‌ای در سر دارد. در سومین راهروی بازار شلواری برای پسرم دیدم و شلوار را پایش کردم تا اندازه‌اش را ببینم. آن زمان پرنیا در چند قدمی من ایستاده بود، همین که برگشتم تا نظرم را بدهم، ناگهان پرنیا ناپدید شد. هر جا که تصورش را کنید برای پیدا کردن دخترم جست‌و‌جو کردیم. اما خبری از او نبود. مردم می‌گفتند آخرین بار پرنیا را در کنار بساط جوجه‌فروشی دیده‌اند و مرد افغان او را با خود برده است.

در ادامه با شکایت خانواده‌اش در شعبه 13بازپرسی دادسرای جنایی کرج و تشکیل پرونده قضایی، بازپرس حسن علائی اصل‌ثمرین، دستور ویژه‌ای را برای یافتن این کودک صادر کرد و تحقیقات ماموران اداره آگاهی پلیس استان البرز برای رازگشایی از معمای این پرونده آغاز شد.

این در حالی بود که ماموران با تحقیق از خانواده وی به سرنخ‌هایی دست یافتند که احتمال ربوده‌شدن این دختر خردسال را قوت بخشید. پلیس ردپای چند مظنون را در این پرونده به دست آورده و روند رسیدگی به این پرونده وارد مرحله جدیدی شد . علی شیروانی، پدر پرنیای 5/2 ساله درباره ماجرای گم شدن فرزندش به جام‌جم گفت: من علاوه بر پرنیا، دو پسر دوقلوی پنج‌ساله به نام‌های پرهام و پارسا دارم. عصر بیست و هفتم مرداد امسال بودکه از سرکار به خانه آمدم. دخترم مدام از من خواست همراه او و برادرانش برای خرید بیرون بروم که چون خسته بودم در خانه ماندم تا کمی استراحت کنم.

وی افزود: همسرم همراه بچه‌ها به بازار رفت. زمان کوتاهی از رفتن آنها نگذشته بود که با من تماس گرفت و در حالی که گریه می‌کرد، گفت، دخترمان ناپدید شده است. با بچه‌ها اطراف بازارچه را گشته‌اند اما ردی از او نیست. سراسیمه خانه را ترک کردم و به محل گمشدن دخترم رفتم. همسرم می‌گفت در کمتر از دو دقیقه بچه ناپدید شده است.

پدر پرنیا ادامه داد: بعد ازآن موضوع را به اعضای خانواده و فامیل اطلاع دادیم و همراه آنها جست‌وجو برای یافتن دخترم را آغاز کردیم. از افراد حاضر در بازارچه پرس‌و‌جو کردیم یکی به ما می‌گفت مردجوانی دست او را گرفته و برده، دیگری می‌گفت دخترم را دیده‌اند که مرد افغان وی را می‌برده و برخی هم می‌گفتند که زن میانسالی او را با خودش برده است. هرکدام از آنها حرفی متفاوت می‌زد. حتی بلندگوهایی را روی خودرویمان نصب کردیم درباره ناپدید شدن دخترم اطلاع‌رسانی می‌کردیم. سپس به کلانتری خرمدشت رفتیم و ماجرای گمشدن او را گزارش دادیم و عکس‌های دخترم را در اختیار پلیس قراردادیم. آگهی گم‌شدن دخترمان را در کرج و شهرهای اطراف پخش کردیم. بعد از آن تماس‌های مردمی شروع شد. از محله‌های کرج، تهران و حتی شهرهای مختلف با ما تماس می‌گرفتند. افرادی ما را دلداری می‌دادند که بزودی فرزندمان پیدا می‌شود، عده‌ای می‌گفتند ما فرزند شما را در فلان محله کرج دیده‌ایم.

مرد جوان ادامه داد: به گمان این‌که گفته‌های آنها صحت دارد، به محله‌های گفته شده سر می‌زدیم و سراغ فرزندم را از ساکنان آن محله‌‌ها می‌گرفتیم که معلوم می‌شد تماس‌ها سر کاری بوده است. گاهی افرادی تماس می‌گرفتند و می‌گفتند به ما مژدگانی بدهید تا جایی که فرزندتان را دیده‌ایم، بگوییم. حتی یک مرد هم با ما تماس گرفت و مدعی شد که فرزندم نزد اوست و اگر مژدگانی بدهم جای فرزندم را می‌گوید. اما زمانی که از او خواستم ابتدا صدای فرزندم را برایم پخش کند، ترسید و تلفنش را خاموش کرد. زمانی که اقوامم عکس پرنیا را در اینستاگرام منتشر کردند برخی هنرمندان از جمله پرویز پرستویی به همراهی با خانواده‌مان پرداختند. در این چند روز بیش از هزار‌نفر با ما تماس گرفته‌‌اند. حتی همسایه‌ها به ما گفتند سراغ رمال‌‌ها بروید تا از طریق آینه‌بینی ردی از فرزندم پیدا شود. نزد دو رمال رفتم، به یکی 200 هزار تومان و دیگری 500 هزار تومان پرداخت کردیم و به آدرس‌هایی که این دو رمال گفته بودند رفتیم، اما پرنیا را پیدا نکردیم. از فردی که دخترم را با خود برده، می‌خواهم که پرنیا را به ما تحویل دهد و به چشم‌انتظاری مان پایان دهد.