میل به نتیجه فوری

انسان سالم در زندگی روزمره به دنبال اهداف خود حرکت و تلاش می‌کند تا به موفقیت برسد، اما برخی با این‌که به دنبال دستیابی به اهداف و خواسته‌هایشان هستند، اما حاضر نیستند زمان کافی و تلاش لازم را برای دستیابی به نتیجه و خواسته‌هایشان صرف کنند و به دنبال راه‌هایی هستند که در کمترین زمان به بیشترین نتیجه برسند. این افراد خلق نامتناوب دارند و به دلیل عوامل روان‌شناختی و بیمارگون به دنبال راه‌های کوتاه‌مدت و حتی غیرعقلانی می‌روند.

علاوه بر افرادی که دچار خلق نامتعادل هستند، افراد دیگری نیز وجود دارند که درگیر جنون سرعت و رفتار «نتیجه فوری» می‌شوند.

نتیجه فوری بیانگر این است که برای انجام برخی کارها و دستیابی به اهداف می‌توان زمان بسیار کوتاهی را در نظر گرفت (مثلا لاغری در ده روز، یادگیری کامل زبان انگلیسی در 20روز، یک شبه پولدار شدن و...)

داشتن انگیزه و تلاش بسیار خوب است، اما چنانچه فرد ذهن خود را برای مدت بسیار کوتاه و غیرممکن برنامه‌ریزی کند، در نتیجه از لحاظ ذهنی انرژی و توان و صبوری‌اش برای مدت خاص وجود خواهد داشت و پس از سپری شدن زمان، انگیزه خود را از دست خواهد داد.

ممکن است گاهی اوقات یک موفقیت ناشی از یک ایده خلاقانه باشد یا یک فرد یا سازمان در کوتاه‌مدت تغییر اساسی را تجربه کند، اما باید توجه داشت که این موضوع به صورت همگانی وجود ندارد و شاید ریسک‌پذیری و سال‌ها دانش و تجربه و مشورت برای آن تصمیم وجود داشته باشد.افرادی که موفقیت سریع می‌خواهند ریسک‌های افراطی انجام می‌دهند که در نهایت به خودشان و اطرافیانشان آسیب می‌زنند. این افراد ممکن است در ابتدا موفق به نظر برسند، اما هنگامی که روند کارها مطابق میل آنها پیش نرود، ناکام می‌شوند و ممکن است دچار افسردگی و اضطراب و رفتارهای پرخاشگرانه شوند.

افرادی که مدام و به‌صورت بیمارگون به دنبال تغییرات سریع هستند، پس از سپری شدن زمان مشخص شده، چنانچه به هدف خود نرسند، ادامه دادن را متوقف می‌کنند و احساس شکست خواهند داشت. بنابراین لازم است ابتدا روش‌های صحیح هدف‌گزینی و کنترل هیجان و برنامه‌ریزی به فرد آموزش داده شود و همچنین خانواده‌ها هم در سبک رفتاری و فرزندپروری لازم است آموزش بگیرند و چنانچه فرد به صورت بیمارگون توانایی کنترل تکانه ندارد، درصورت لزوم مداخلات روانپزشکی و روان‌شناختی ضروری است.

دکتر مهرنوش دارینی

روان‌شناس و مشاور