هنر زنده؛ هنر کاربردی

شاهرخ پوری اگرچه از راه طراحی نمد و تولید صنایع‌دستی روزگار می‌گذراند، اما برای او صنایع‌دستی فراتر از یک شغل است. او دانشش را با هنری که آموخته تلفیق کرده تا تکنیک‌های جدید و منحصر به فردی در ساخت صنایع‌دستی خلق کند؛ چه در زمینه نمد باشد، چه تلفیق چوب و فلز یا چرم و جاجیم. او می‌گوید کار اصلی‌اش طراحی و تعریف تکنیک‌های مختلف برای ساخت صنایع‌دستی است و در این راه سعی می‌کند هنرهای ایرانی را با نوآوری و طراحی زیبا، کاربردی‌تر کند: ما از نمد روی چرم و جاجیم هم استفاده کرده‌ایم؛ در واقع تکنیک‌های تلفیقی به کار بسته‌ایم و طرح‌های جدید خلق کرده‌ایم که مورد استقبال مشتریانمان هم قرار گرفته است. من سعی می‌کنم طرح‌هایی که می‌زنم هم جدید و امروزی بوده و هم از نمادهای سنتی ایرانی در آنها استفاده شده باشد.

کد خبر: ۱۱۵۱۳۷۸

در حال حاضر محصولاتی که شاهرخ پوری تولید می‌کند، در نمایشگاه‌های بین‌المللی به نمایش در می‌آیند یا به فروشندگان در بازار فروخته می‌شوند؛ اما او این روزها در پی ثبت برند خودش است. با این حال می‌گوید: تجاری‌سازی صنایع‌دستی حد و حدودی دارد و نباید به محصولات صنایع‌دستی آسیب برساند. ما باید هویت فرهنگی و سبک و شیوه تولید خود را برند کرده و به دنیا معرفی کنیم. او معتقد است در ایران صنایع‌دستی بسیار غنی، متنوع و زیبا هستند اما متاسفانه کاربردی نیستند. نوآوری نداشتن، از نگاه شاهرخ پوری بزرگ‌ترین چالش این حوزه است و اگر بخواهیم در صنایع‌دستی موفق باشیم باید نوآور باشیم. او می‌گوید: صنایع‌دستی باید متناسب با زندگی امروز باشد تا مردم به استفاده از آنها علاقه‌مند شوند. در زمینه نمد، اگر طرح زیبایی استفاده کنیم مردم حتماً از آن استقبال می‌کنند. مواد اولیه‌ای که نمد از آن تهیه می‌شود پشم گوسفند است که بسیار ارزان به دست می‌آید. حتی برخی دامداران این پشم را آتش می‌زنند یا دور می‌ریزند، اما ما آن را تبدیل به احسن می‌کنیم و اگر محصول تولیدی‌مان کیفیت کافی داشته باشد می‌توانیم آنها را صادر کنیم.

پوری ادامه می‌دهد: از دوران باستان تا امروز، دلیل پیدایش صنایع‌دستی نیاز بشر بوده است. اما اکنون این نیازها مدرن شده‌اند و صنایع‌دستی باید طبق نیازمندی بشر تولید شود تا ماندگار باشد. در غیر این صورت بقای هنرهای بومی و صنایع‌دستی به خطر می‌افتد.