#مرگ_رنگ #محمدابراهیم_جعفری

نقاشی را مثل شعر می‎دانست و شعرهایش نیز همچون تابلوی نقاشی سرشار از تصویر بود؛ تصویرهایی که جهان او از کودکی تا همین سال‎های پربار کهنسالی را نشان می‎دهد. تعریفش از مدرنیسم هم جالب توجه است، تعریفی درست مثل آثارش ساده و قابل فهم و در عین حال تازه و خلاقانه: «نوگرایی یعنی تو از هر چیز ساده‌ای خوشت بیاید و اصلا هم فکر نکنی اشتباه می‌کنی.» حضور فعال ابراهیم جعفری در عرصه‌های آموزش و ارائه آثار باعث تاثیر آرا و اندیشه‌های او در نقاشی ایران شده است. این حضور وقتی مهم‌تر جلوه می‌کند که او را با هنرمندانی مقایسه کنیم که در گوشه نشینی خویش به کار هنری می‌پردازند. همین است که سهم بسیار بزرگی از تاثیر ابراهیم جعفری را روی نقاشی امروز ایران باید جست وجو کرد. محمدابراهیم جعفری متولد1319 در شهر بروجرد بود. او از دانشکده هنر‌های زیبای دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و به عنوان موسس کانون آموزش اصول هنر‌های تجسمی شناخته می‌شد. این مدرس و کارشناس هنر‌های تجسمی علاوه بر فعالیت در این حوزه، از دوران جوانی به سرودن اشعار مشغول بوده است و در جامعه هنری او را به عنوان نقاش و شاعری برجسته می‌شناسند.