جای پای پوتین محکم می‌شود؟

انتخابات امروز در 97 هزار حوزه (390 حوزه در 141 کشور خارجی قرار دارد) و با حضور ناظران داخلی بسیار اعم از نماینده‌ای از هر نامزد در هر حوزه برگزار می‌شود. طبق قوانین روسیه ناظران خارجی نیز می‌توانند بر جریان برگزاری انتخابات نظارت داشته باشند و آنها پس از دعوت به این کشور و ثبت در کمیسیون مرکزی انتخابات در حوزه‌های رای‌گیری حاضر شده و پس از پایان رای‌گیری نیز با حضور در جمع خبرنگاران، دیدگاه‌ها و ارزیابی‌های خود را از نحوه برگزاری انتخابات از جمله امکان وقوع تخلفات انتخاباتی بیان و تشریح می‌کنند.

بیش از 109 میلیون نفر، واجد شرایط شرکت در انتخابات هستند و کمیته مرکزی انتخابات تلاش بسیاری می‌کند تا حداکثر تعداد در رای‌گیری شرکت کنند. دراین دوره هفت نامزد دیگر با ولادیمیر پوتین رقابت می‌کنند که عبارتند از: پاول گرودینین،‌ ولادیمیر ژیرینوفسکی، سرگئی بابورین، گریگوری یاولینسکی، بوریس تیتوف، ماکسیم سورایکین و یک زن به نام کسنیا سابچاک. دوره ریاست‌جمهوری روسیه تا سال 2008 میلادی چهار ساله بود اما در این سال و در دوره ریاست‌جمهوری دیمیتری مدودف، رئیس‌جمهور پیشین روسیه دوره ریاست‌جمهوری شش ساله شد.

شرایط حساس جهانی

انتخابات اخیر روسیه در شرایطی برگزار می‌شود که این کشور از سوی دولت‌های غربی ازجمله انگلستان و آمریکا بشدت تحت فشار است. آمریکا چند روز پیش تحریم‌های جدیدی را علیه دولت روسیه به تصویب رساند. انگلستان نیز به دلیل مسموم شدن یک جاسوس با روسیه وارد چالش‌های دیپلماتیک جدیدی شد که برخی ناظران دلیل اصلی آن را به موضعگیری‌های روسیه در قبال تحولات اوکراین نسبت می‌دهند. ولادیمیر پوتین که از حدود دو دهه پیش اداره روسیه را در دست دارد،‌ با داشتن حدود 70 درصد محبوبیت و به‌رغم کمپین بدون زرق و برق اطمینان دارد تا سال 2024 همچنان زمام امور را در این کشور در دست خواهد داشت. پوتین تا کنون تلاش کرده بر نقش روسیه به عنوان یک قدرت جهانی تاکید کند و اخیرا هم با تسلیحات جدید شکست‌ناپذیر و دو برابر کردن حمایت مسکو از نظام سوریه فخر فروشی کرد. از این رو بعضی افزایش تنش‌ها با غرب بر سر مسمومیت سرگئی اسکریپال، جاسوس دوجانبه سابق در انگلیس و تحریم‌های جدید واشنگتن به دلیل مداخله ادعایی در انتخابات آمریکا را بازتابی از موفقیت‌های ولادیمیر پوتین طی سال‌های اخیر برآورد می‌کنند.

پوتین خوب، پوتین بد

مقامات روس درحال حاضر به دنبال جلب مشارکت مردمی بالا هستند تا بر میزان مشروعیت پوتین در دور جدید ریاست جمهوری بیفزایند. پوتین بعد از جوزف استالین، دومین رهبر با سابقه خدمت بالا را دارد. استپان گونچاروف، از مرکز نظرسنجی مستقل لوادا می‌گوید: این شبیه انتخاباتی که ما در کشورهای غربی می‌بینیم، نیست. مردم در شرایطی قرار می‌گیرند که دیگر حق انتخاب دیگری ندارند. اگر بخواهند نارضایتی خودشان را نشان دهند، در انتخابات شرکت نمی‌کنند. آنها درعین حال گمان می‌کنند این رایی است که به اعتماد به نفس پوتین داده می‌شود.

در انتخابات کنونی روسیه تمرکز ویژه‌ای روی آرای جوانان وجود دارد و جوایزی برای بهترین سلفی در حوزه‌های انتخاباتی در نظر گرفته شده است. روزنامه لیبرال «نووایا گازتا» که از مواضع پوتین انتقاد می‌کند، ادعا کرده: به دانشجویان در شهرهای بسیاری تذکر داده شده است که اگر در انتخابات شرکت نکنند، با مشکلاتی در روند امتحانات یا حتی اخراج مواجه می‌شوند. مدیران مدارس و نهادهای دولتی هم مثل سری‌های پیشین برای شرکت در انتخابات به نیروهایشان فشار وارد می‌کنند. رسانه‌های غربی نیز ولادیمیر پوتین را به دیکتاتوری متهم می‌کنند و انتخابات اخیر را انتخاباتی نمایشی و مهندسی شده می‌دانند. به گفته آنان ولادیمیر پوتین به دنبال احیای دوباره اتحاد جماهیر شوروی سابق با آب و رنگی ملی است.

با این حال طرفداران پوتین نیز کم نیستند. آنها او را محبوب ترین سیاستمدار این کشور می‌دانند به طوری که حتی سرسخت‌ترین منتقدان او می‌پذیرند او بدون هیچ دردسری برنده انتخابات خواهد بود. در مورد دلایل محبوبیت پوتین کارشناسان می‌گویند او از همان سال 2000 که قدرت را در روسیه به‌دست گرفت، توانست اقتصاد این کشور را سر و سامانی اساسی دهد و روسیه را که پس از فروپاشی شوروی دارای رکود اقتصادی بود به رشد اقتصادی برساند. در دوره پوتین از سال 2001 تا 2007، اقتصاد روسیه به‌طور متوسط 7درصد در سال رشد کرد و تبدیل به هفتمین اقتصاد بزرگ دنیا از نظرقدرت خرید شد.

همچنین تولید ناخالص داخلی روسیه شش برابر شد و از رتبه 22 جهان به دهم رسید. پوتین در دوره بعدی ریاست جمهوری خود از سال 2012، تمرکزش را بر سیاست خارجی گذاشت. الحاق کریمه در مارس 2014 بزرگ‌ترین بمب انتخاباتی برای او بود. برای روس‌ها که همواره وسعت و بزرگی کشور یک مسأله غرور آفرین بوده، الحاق کریمه در دوره پوتین از او یک قهرمان ملی واقعی ساخت. دخالت نظامی در سوریه و اعلام شکست داعش همراه با افزایش فعالیت‌های نظامی روس‌ها در بندر طرطوس و سایر تحرکات روسیه در مسائل خاورمیانه که به طور عمده در تقابل با غرب و آمریکا انجام شد، همه موجب شد تا روس‌ها یک بار دیگر رویای روسیه پترکبیر را
در نظر آورند.

ضرب الاجل کرملین به دیپلمات‌های انگلیسی

روز گذشته وزارت امور خارجه روسیه در واکنش به اقدام لندن، با تعیین ضرب الاجل یک هفته‌ای از 23 دیپلمات انگلیسی خواست خاک این کشور را ترک کنند.

به گزارش ایرنا و به نقل از ریانووستی، مسکو همچنین توافق برای راه‌اندازی کنسولگری انگلیس در سن پترزبورگ را رد و فعالیت شورای انگلیس به دلیل نامشخص بودن وضعیت را متوقف کرد؛ رویه‌های اعلام شده در تطابق با قوانین بین‌المللی به اجرا درخواهند آمد. ساعاتی پیش از آن نیز وزارت امور خارجه روسیه، برای دومین بار در طول یک هفته گذشته، سفیر انگلیس را احضار کرد. سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه روز جمعه در آستانه پایتخت قزاقستان گفته بود: «قطعا» با اخراج دیپلمات‌های بریتانیایی از کشورش به اقدام اخیر لندن پاسخ خواهد داد. ترزا می، نخست‌وزیر انگلیس هفته گذشته با اعلام خبر اخراج 23 دیپلمات روس گفت که این تصمیم به عنوان تدبیر متقابل در پاسخ به مسمومیت سرگئی اسکریپال گرفته شده است. سرگئی اسکریپال جاسوس پیشین روسیه که در انگلیس زندگی می‌کرد، چندی پیش به همراه دخترش، بیهوش روی یک نیمکت در مرکز خریدی در شهر سالزبوری پیدا شد. اسکریپال 66 سال داشت و سال 2010 میلادی در یک تبادل جاسوسی میان آمریکا و روسیه به انگلیس پناهنده شد؛ در آن معاوضه، مسکو چهار جاسوس خود را با ده جاسوس آمریکا مبادله کرد.