ضرورت وحدت در فلسطین

بروز درگیری بین نیروهای اجرایی وابسته به وزارت کشور فلسطین و نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان در روز یکشنبه با بازتاب منطقه ای روبه رو شده است.

کد خبر: ۱۱۱۸۶۴

در پی این حادثه ، سازمان کنفرانس اسلامی ضمن دعوت گروههای فلسطین به خویشتنداری ، از آنان خواست در راه تحقق آزادی قدس شریف و تحقق کشور مستقل فلسطینی تلاش کنند.
در همین راستا اسماعیل هنیه ، نخست وزیر فلسطین نیز از فلسطینیان خواست تا به خشونت ها پایان دهند و انسجام خود را در برابر تجاوز اسرائیل حفظ کنند.
حسین رویوران ، کارشناس مسائل خاورمیانه در گفتگو با جام جم بر این باور است که به رسمیت شناختن اسرائیل ، در تقابل با منافع ملی فلسطین قرار دارد.

بروز اختلافات اخیر در فلسطین را چگونه ارزیابی کرده و ریشه های اختلاف را در کجا می بینید؛
ریشه های اختلاف به دو دستگی سیاسی در فلسطین معطوف است که از دهه هشتاد میلادی شروع شده است . بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران ، یک جریان اسلامی تحت عنوان جهاد و حماس شکل گرفتند و با استفاده از خلائ سیاسی در نتیجه خروج سازمان آزادی بخش فلسطین از لبنان و تبعید به کشور تونس ، این نیروها ابتکار عمل سیاسی را درست گرفتند و فرآیند تصمیم گیری از برون به درون انتقال یافت و به دنبال آن انتفاضه نخست در سال 1987 شکل گرفت .با توجه به این که اسرائیل متضرر چنین فرآیندی بود ، در جریان یک پاتک ، گفتگویی را با ساف که نقش کمتری در انتفاضه داشت ، شروع کرد و در سال 93 سازش اسلو را امضائ کرد. پس از این که توافق اسلو با مشکل روبه رو شد و اسرائیل به تعهدات خود عمل نکرد و عملا این توافق به بن بست رسید. لذا یکبار دیگر ابتکار عمل به دست جریان اسلامی افتاد و انتفاضه مسجدالاقصی در سال 2000 آغاز شد.در این انتفاضه بخشی از نیروها به سمت جریان مقاومت تغییر وضعیت دادند. پیروزی حماس در انتخابات اخیر و به دست گرفتن اکثریت پارلمان یکی از نتایج رویارویی بین جریان مقاومت و سازش بود که مردم راهکار مقاومت را انتخاب کردند که تاکنون کارنامه درخشانی نیز داشته است که ازجمله آنها عقب نشینی اسرائیل از غزه بود. پس از به قدرت رسیدن حماس ، گروه ساف نیز در کنار عناصر غربی برای فشار بر حماس قرار گرفت که سعی می کند جریان مقاومت را به چالش کشاند. این تقابل در مدت اخیر در جنگ لبنان شدت بیشتری یافته چراکه با پیروزی حزب الله جریان مقاومت حقانیت بیشتری یافته است. ریشه بخشی از حوادث اخیر در فلسطین مربوط به عوامل داخلی است و بخش دیگر معطوف به تحریک خارجی و دخالت کشورهای غربی است.

پس از شکست اسرائیل در لبنان ، اعتماد به نفس برای مبارزه با اسرائیل در میان فلسطینیان نیز قوت گرفته است. آیا اختلاف های اخیر به موقعیت اسرائیل کمک نمی کند؛
نتیجه جنگ لبنان ، شکست اسرائیل بود که قطعا تل آویو درصدد است تا آبروی از دست رفته خود را بازسازی کند. به این دلیل اسرائیل سعی می کند این اعاده حیثیت را در جنگ علیه فلسطینیان ساماندهی کند. تهدید تل آویو در احتمال اشغال مجدد غزه و ساقط کردن دولت حماس ، مهمترین شاخص های موجود در این زمینه است. اسرائیل تلاش می کند با دخالت مستقیم در فلسطین جریان مقاومت را به شکست کشاند و عملا از بروز پیروزی جدید متاثر از مدل حزب الله در فلسطین اشغالی جلوگیری کند.

آیا تکثر دیدگاه در موضوع منافع ملی در بین گروههای فلسطینی باعث نوعی ازهم گسیختگی در وحدت ملی آنان نمی شود؛
می توان گفت پایه تعیین هدفها در فلسطین چندان با منافع ملی آنان همخوانی ندارد. درخواست ابومازن از حماس برای به رسمیت شناختن اسرائیل و پذیرش توافق های قبلی ساف به معنای بازتولید مشروط امریکا و اسرائیل در چارچوب فلسطین است. ظاهرا ابومازن در نظر نمی گیرد که توافق اسلو با وجود داشتن افق 5 ساله ، به شکست کشیده شده و در حال حاضر به رسمیت شناختن اسرائیل مخدوش کننده منافع ملی فلسطین به شمار می رود. چراکه این موضوع نه محاصره غربی ها علیه فلسطین را پایان می دهد و نه به اتمام جنگ اسرائیل علیه فلسطین منجر می شود.