نقدها را بود آیا که عیاری گیرند؟

گفت: عرض می‌کنم و شروع کرد به خواندن. از قرار معلوم چندی پیش میرزاجوادخان ظریف‌الممالک به اتفاقی جمعی از کاربلدان علم پولوتیک بعد بسیار بسیار نشست و برخاست چند وقته و طولانی با سران دول قدرتمند جهان معاهده‌ای منعقد کرده اند به نام برجام که در بین دول جهان کانه توپ ترکیده و بسیاری تبریک و تحسین گفته‌اند. گفتیم خب این کجایش داغ است؟ عارض شد: تصدقت هنوز مانده!

فرمودیم: بنال!

عرض کرد: چند شب پیش فی لیله پنجشنبه دو ژورنالیست یکی میرزامهدی‌خان رحمانیان از کاغذ اخبار شرق به عنوان موافق و دیگری میریاسرخان جبرائیلی به عنوان منتقد به این معاهده نشسته‌اند به گپ و گفت و ان‌قلت و حسابی سنگ‌‌هایشان را با هم واکنده‌اند.

فرمودیم: بیشتر بگو

عرض کرد: جبرائیلی گفته مطبوعه شرق خبر معاهده را بزک کرده و پیاز داغش را تند کرده و میرزامهدی رحمانیان هم معتقد بودند از لحظه تاریخ ایران تاکنون این بهترین معاهده‌ای بوده که ایران بسته. جبرائیلی می‌گفته دیکته گفتند و نوشتید و امضا کردید و رحمانیان فرموده‌اند اشتباه است. در پایان هم روی هم را بوسیده‌اند و تمام شده برنامه و رفته. گفتیم خب این خبر کجایش داغ است؟

عرض کرد: مانده هنوز ! گفتیم مانده و کوفت؛ جان بکن خب.

عرض کرد: فردای این روز وزارت فخیمه امور خارجه راپورت فرستاده به مطبوعات که‌ ای رعیت ملتفت باشیم که میریاسرخان جبرائیلی تردستی ژورنالیستی کرده و عوام‌فریبی نموده و ال و بل ...

فرمودیم: وا ... !

خشایار عارض شد: به جبه همایونی قسم. فرمودیم: اولا دو ژورنالیست نشسته‌اند به گپ و گفت، شأن وزارت فخیمه اجل از آن است که ورود کند و ان‌قلت بیاید آن‌هم در حد بیانیه ثانیا شیخ حسن فرموده بود که پناه می‌برم از بستن دهان منتقدان و بگذاریم مردم حرف بزنند چه شد؟ مگر خود جنابشان نفرموده بود در دوره معصوم هم نقد داشتیم؟ عارض شد: چه عرض کنم؟ فرمودیم: شما چیزی عرض نکن شما برو یک گل‌گاوزبان و عسل برای ما دم کن ما خودمان تدبیر می‌کنیم. بعد همین‌طور که ریش می‌خاراندیم زمزمه کردیم: چه خوب است رجال حکومت صدرا الی ذیل همه خود را وقف خدمت به مردم نموده و به درد مردم رسیدگی کنند... اجنبی جماعت قصد تاراج و چپاول دارد و رجال حکومت اگر متفق نباشند کار از دست می‌رود...