قبرستان‌های عمودی

در نروژ، به جای انباشتن مرده‌ها به صورت لایه‌لایه، گورهای قدیمی هر 20 سال دوباره کنده شده و فرد جدیدی در آنها دفن می‌شود. حتی برخی گورستان‌ها محلول آهک به تابوت‌ها تزریق کرده تا اجساد سریع‌تر تجزیه شود. نروژ تنها کشوری نیست که این کار را می‌کند. قبرستان‌های انگلستان هم به سرعت در حال پر شدن است و یک تحقیق نشان می‌دهد که اگر تا سال 2050 دفن کردن به اندازه امروز طرفدار داشته باشد، جهان به 6500 کیلومتر مربع فضای تدفین نیاز دارد که تقریبا پنج برابر مساحت نیویورک‌سیتی است.

کشورهای بسیاری به جای زمین به‌دنبال راه‌حلی برای این مشکل در آسمان هستند. آسیا در حال حاضر پیشرو گورستان‌های عمودی است. در بسیاری از فرهنگ‌های آسیایی رسم است که مرده‌ها را در پاگوداهای چندطبقه دفن می‌کنند. همین موضوع روی طراحی گورستان‌های بلند در تایوان تاثیر داشته است. در هنگ‌کنگ، قبرستان‌ها اغلب روی شیب تپه ساخته می‌شود تا در فضا صرفه‌جویی شود. در ژاپن، یک تاجر هتلی برای مرده‌ها باز کرده که در آن خانواده مرحوم به‌طور موقت اجساد مرده خود را نگه می‌دارند تا نوبتشان برای دفن در یکی از گورستان‌های شلوغ شهر برسد و جایی برایشان باز شود.

«Memorial Necrópole Ecumênica» در سانتوس در برزیل، یک گورستان عمودی واقعی است. این قبرستان در حال حاضر 32 طبقه و فضا برای نگهداری بقایای 25 هزار نفر را دارد. وقتی این گورستان در سال 1983 ساخته شد، تنها یک ساختمان کوچک بود، اما تقاضا برای مقبره‌های بلند با منظره آنقدر زیاد بود که طبقات دیگری به آن اضافه شد تا جایی که تبدیل به بلندترین قبرستان جهان شد. هر طبقه 150 قبر دارد که دارای سیستم تهویه پیشرفته است و می‌تواند شش جسد را در خود جای دهد. وقتی جسد تجزیه شد، که حدود سه سال طول می‌کشد، خانواده مرحوم می‌توانند آن را خارج کنند. این ساختمان توسط باغ‌های زیبا، جنگل، تالاب و آبشار احاطه شده است.

تل‌آویو نیز در حال ساخت یک گورستان بلند است که گنجایش 250 هزار جسد را دارد. برج‌های این ساختمان حاوی لوله‌های پر از خاک است بنابراین هر لایه هنوز به زمین متصل است. یک قبرستان عمودی دیگر نیز در بمبئی در حال ساخت است. این قبرستان که برج موکشا نام دارد، بلندترین قبرستان عمودی جهان خواهد شد. حتی با وجود فضای زیادی که این قبرستان ارائه می‌دهد، طراحان برج اظهار کرده‌اند که اجساد تنها پنج تا ده سال در آن خواهند بود.