حال آرژانتین را درک می‌کنیم

4 تیم از قاره آسیا (ایران، کره جنوبی، ژاپن و عربستان)، 3 تیم از قاره اروپا (آلمان، انگلیس و بلژیک)، یک تیم از آمریکای لاتین (برزیل) و یک تیم از آمریکای مرکزی و حوزه دریای کاراییب (مکزیک) 9 تیمی هستند که تاکنون مجوز حضور در جام جهانی سال آینده در روسیه را دریافت کرده‌اند و در کنار میزبان 10 تیم حاضر در روسیه را تشکیل می‌دهند. البته در شب‌ها و روزهای باقیمانده تا بامداد چهارشنبه همین هفته تیم‌‌های دیگری هم به روسیه راه پیدا می‌کنند که شاید یکی از آنها آرژانتین باشد.

حالا تمام کشور آرژانتین دست‌دعا به شده ورو به آسمان است تا بلکه بازیکنان این تیم بتوانند در بازی آخر (بامداد چهارشنبه) در اکوادور برنده بازی باشند. اگر این اتفاق بزرگ بیفتد، می‌توانیم امیدوار باشیم آرژانتین در جام جهانی سال آینده حضور داشته باشد در غیر این صورت جام جهانی را بدون مسی خواهیم دید. وضعیت وحشتناک و پر از ابهامی که آرژانتین گرفتار آن شده، برای ما بسیار آشناست. سال‌های بسیاری با این وضعیت روبه‌رو بوده‌ایم. چالشی که در بسیاری از مواقع با غیبت ما در جام جهانی همراه شده است. برخی که از حضور کارلوس کی‌روش در ایران عصبانی هستند و اقتدار تیم ملی را برنمی‌تابند، به روزهایی فکر کنند که ایران هم در همین تعلیق به سر می‌برد. تعلیق در دریای «اگر»های اعصاب خردکن که آن بازی چه شود و بازی ما چه. به این فکر کنند که کی‌روش که تیم ملی ما را جوان کرده و به اقتدار و ثبات رسانده، اگر به ستوه بیاید و برود، داستان فوتبال ملی ما چه خواهد شد؟ کی‌روش بعد از بازی با توگو اعلام کرد که با همه بازیکنانش در میکسدزون به پرسش‌ها پاسخ می‌دهد نه در کنفرانس خبری. این موضوعی نبود که برخی‌ها از آن به بی‌احترامی و توهین کی‌روش یاد کردند و او را کوبیدند. حال این روزهای آرژانتین، درس خوبی است برای آن‌که قدر داشته‌های خود را بدانیم و ثروتی که در دست داریم را آتش نزنیم.

رضا پورعالی

ورزش