گردشگری، جادوی توسعه اقتصادی

توجه به اجرای سیاست‌های جذب جهانگرد به داخل کشور توسط ساختار سیاسی کشورها و ایجاد بستر لازم در جهت تحقق نیازهای اساسی و انگیزه جذب مسافران در کشورهای مقصد یا میزبان و گردشگران ورودی می‌تواند سهم بازار جهانی گردشگری را در کشورها تعیین کند.

به عبارتی هر قدر کشورهای مختلف در سطح جهانی برنامه‌ریزی جذب گردشگر بیشتر و بالاتری را از حیث علمی و اصولی داشته‌اند، توانسته‌اند سهم بیشتری از این بازار مهم اقتصادی داشته باشند و گوی سبقت را از یکدیگر ربوده و در این زمینه سرآمد درآمدزایی باشند.

در این بازار کشور آمریکا، کانادا، استرالیا، سواحل آفریقا، انگلستان، فرانسه، آلمان، کشورهای حوزه شرق آسیا، چین، هندوستان، مالزی، تایلند، سنگاپور، فیلیپین و همسایگان ایران چون حوزه خلیج امارات متحده و عربستان جزو بزرگ‌ترین بازارهای جذب صنعت گردشگری هستند.

در این میان، ایران با داشتن مساحتی تقریبی بیشتر از تمام کشورهای اروپایی و گستردگی متنوع اقلیمی و آب و هوایی و زیستی، تاریخ تمدن کهن، تنوع قومی و قبیله‌ای و تنوع فرهنگی نژادی و زبانی و مذهبی می‌تواند از این موهبت جادویی و قدرتمند در جذب بازار گردشگری در سطح بین‌الملل و پذیرش جامعه جهانگردی استفاده کند؛ به نحوی که تمام افراد جامعه از این موهبت در جهت رفع موانع اقتصادی موجود و اشتغال همه‌جانبه بهره‌مند شوند.

در دنیای کنونی و در عصری که دیوارها فرو می‌ریزد و اساس توسعه اجتماعی و سیاسی، دنیای ارتباط و رسانه‌هاست که مرزهای فرهنگی و اجتماعی ملت‌ها را به هم نزدیک می‌کند، محدودیت معنایی ندارد و این امر زمینه را برای شکوفایی استعدادهای گردشگری ایران ورای چهره سازی‌های کاذب گذشته فراهم کرده است.

لذا استفاده از این فرصت کم‌نظیر و تحقق این توسعه پایدار درصنعت گردشگری نیاز به بسترسازی فرهنگی و مسئولانه دارد و بر برنامه‌ریزان و دولتمردان است که در این مسیر گام برداشته و برای کسب سهم شایسته برنامه‌ریزی کنند، چراکه حرکت در مسیر توسعه صنعت گردشگری، جادو و الفبای پیشرفت و تحولی عظیم در شالوده‌های اقتصادی و اجتماعی کشور است و به رفع بی‌هزینه بسیاری از چالش‌های موجود منجر خواهد شد.

دکتر مرتضی خاکسار

کارشناس اقتصاد گردشگری