در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یادداشت
جام جهانی خیلی زود میرسد
از دوشنبه 22 خرداد که تیم ملی ایران مجوز حضور در مرحله نهایی جام جهانی روسیه را گرفت تا امروز تقریبا سه ماه گذشته است. به همین سرعت سه ماه از زمان ایدهآل فوتبال ایران گذشت. بعد از روسیه میزبان و برزیل که اولین تیم صعودکننده بود، تیم ایران به جام جهانی رسید، اما سه ماه از یک سال فرصت خود را از دست داد. کارلوس کیروش در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی با سوریه وعدهای تلخ داد: «دیگر برای کمبود امکانات و اردو و مشکلات سختافزاری تیم ملی حرفی نمیزنم». او یکبار دیگر یک وعده تلخ داده بود.
وقتی سرمربی تیم ملی در برابر حجم انبوهی از انتقادها برای تعطیلی بلندمدت لیگ برتر روبهرو شد، اعلام کرد دیگر فقط در روزهای فیفا، مانند تیمهای ملی دیگر اردو برگزار میکند؛ وعدهای که به آن عمل کرد، اما برای آنکه بازیکنانی آماده در اختیار داشته باشد که در هر بازی بیش از ده کیلومتر میدوند، ترجیح داد بیشتر بازیکنانش را از لژیونرها انتخاب کند؛ لژیونرهایی که اتفاقا در تیمهای معتبر اروپایی هم بازی نمیکردند، اما کیروش همانها را هم به بازیکنان تیمهای داخلی ترجیح میداد. حالا کیروش تهدید کرده دیگر برای کمبود امکانات تیم ملی نق نمیزند؛ این یعنی همان یک نفر هم که برای مشکلات فراوان تیم ملی فریاد میزد نیز خاموش شده است. حالا باید منتظر 9 ماه پر از التهاب باشیم و در روزهایی که تیمهای راهیافته به جام جهانی بخوبی آماده میشوند، حرکت کند تیم ملی را ببینیم و زجر بکشیم.
قرعهکشی مرحله نهایی جام جهانی 2018، دهم آذر امسال برگزار میشود و جامجهانی هم 24 خرداد سال آینده آغاز خواهد شد. این دو زمان خیلی زود از راه میرسد. تا آن زمان ما چه اندازه روبه جلو حرکت کردهایم و برای حضور در چنین تورنمنت بزرگی، چقدر آماده شدهایم؟
رضا پورعالی
ورزش
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
