پیروزی مقاومت و «دفعه بعدی»

معیار پیروزی در جنگ مقایسه تعداد کشته ها ، میزان ویرانی ها و تعداد تانکها و هواپیماهای منهدم شده یا سقوط کرده نیست بلکه معیار سنجش پیروزی ، تحقق یا عدم تحقق هدفهای اعلام شده یا اعلام نشده دشمن است و در نهایت ، نشانه پیروزی این است که دشمن ، اراده ادامه جنگ را از دست بدهد.

کد خبر: ۱۰۶۵۹۰

این همان چیزی است که پس از 33 روز جنگ در لبنان تحقق یافت و اسرائیل نه تنها به هیچیک از اهداف خود نرسید ، بلکه مجبور شد زیر ضربات مقاومت اسلامی ، چه در موشکباران شهرها و چه در شکار تانکها و نفربرها ، به تجاوز وحشیانه خود پایان دهد و راه فرار را در پیش گیرد. به هنگام نوشتن این سطور گزارش های رسیده حاکی از آن است که تانکها و نفرات اسرائیلی که در چند نقطه به جنوب لبنان رخنه کرده بودند تا شاید خود را به رودخانه لیطانی برسانند حتی منتظر رسیدن ارتش لبنان یا نیروهای پاسدار صلح ملل متحد نشده اند و به سرعت از رخنه گاه ها خارج می شوند. معجزه ای که بدین ترتیب رخ داده ، تحول ساده ای نیست. ارتش شکست ناپذیر اسرائیل که در همه جنگها پیروز بوده اینک اعتبار و حیثیت خود را از دست داده است . استراتژی بازدارندگی اسرائیل فروپاشیده و زلزله ای که اینچنین روی داده بسیاری از معادلات و باورهایی را که بدیهی و غیرقابل بحث می نمودند درنوردیده و خاورمیانه کنونی بسیار با خاورمیانه قبلی تفاوت یافته است . اکنون باید از خاورمیانه مقاومت صحبت کرد نه از خاورمیانه جدیدی که خانم کاندولیزا رایس در انتظار تولدش بود اما هنوز کار تمام نشده است و عربده های ایهود اولمرت و جورج بوش نشان می دهد که آنها همچنان در فکر برنامه ریزی برای جبران این شکست هستند. پس از نخستین شکست در ماه می سال 2000 که به پیروزی مقاومت و عقب نشینی اسرائیل از جنوب لبنان انجامید ، آنها 6 سال برنامه ریزی کردند تا با نابود کردن مقاومت حزب الله ، انتقام آن شکست را بگیرند. اما حزب الله نیز در این مدت برنامه ریزی می کرد و دیدیم که کدام برنامه ریزی برنده شد. اینک اولمرت از «دفعه بعدی» سخن می گوید و در کینست فریاد می کشد که «دفعه بعدی امور به این روال نخواهد بود.» پس دفعه دیگری نیز در کار است که چه بسا این بار منطقه را در آتش خود فرو ببرد و به نابودی اسرائیل بینجامد. اینک همگان باید برای «دفعه بعدی» برنامه ریزی کنند. چاره ای نیست . اگر آقای بوش و برنامه ریزان نومحافظه کارش اندکی تعقل به خرج بدهند ، درمی یابند که نمی توانند با اراده ملتها برای آزادیخواهی و استقلال مقابله کنند ولی چه می توان کرد ، میزان تعقل آنها ضعیف و ناچیز است و این غول بی شاخ و دم در واپسین ماههای زمامداری جورج دبلیو بوش ، تن فربه خود را بی مهابا به هر سو می کوبد. اگر مهار این غول ممکن نباشد، باید راه را باز کرد تا با کمترین خسارت وارده ، خود را از پرتگاه خاورمیانه به قعر دره سکوت بیفکند و جهان و جهانیان را راحت کند. آنچه اسرائیل در لبنان انجام داد عملیات جنگی نبود بلکه مجموعه ای از جنایات وحشیانه ای بود که به شکل تخریب شهرها و روستاها و تاسیسات زیربنایی و قتل عام زنان و کودکان در معرض دید جهانیان قرار گرفت و ثابت شد که اسرائیل و امریکا هیچ حد و مرزی برای جنایت قائل نیستند و به هیچ نظام قانونی و اخلاقی و ارزشی پایبند نمی مانند و این واقعیتی است که در برنامه ریزی ها برای مقابله با «دفعه بعدی» باید مدنظر همه جوامع آزاده باشد.