سقوط تیم منصوریان در آزادی

لیگ هفدهم مثل لیگ شانزدهم برای علیرضا منصوریان کابوس‌‌وار است؛ شاید هم مثل همه شروع‌های این مربی در تیم‌هایی مثل نفت تهران و پاس همدان که در روزهای گذشته شرح آن در جام‌جم بیان شد، آشنا باشید. اما اینجا استقلال مدل 97-96 است، اگر در لیگ شانزدهم هواداران استقلال به تاسی از حمایت‌های هواداران پرسپولیس در فصل پیش از آن پشت سرمربی خود را خالی نکردند، این بار داستان فرق کرده است. منصوریان یک فصل کامل تیم را در اختیار داشته و با خرید بحث‌برانگیز شماری از بازیکنان نامدار و البته فاقد کارایی در ترکیب تیمش، اوضاع فاجعه‌باری برای تیم محبوب پایتخت در پنج هفته ابتدایی لیگ رقم زده است.

او در حالی دیروز تیمش را در ورزشگاه آزادی به مصاف پدیده مشهد فرستاد که وعده رونمایی از استقلال آرمانی را در هفته دوم داده بود. امری که اتفاق نیفتاد. وقتی تاختن به فدراسیون و انتقاد- بحق یا ناحق از داوران- کارگر نیفتاد، در هفته چهارم از رونمایی از استقلال آرمانی در سال 1402 خبر داد توگویی از چشم‌انداز 20 ساله کشور نام می‌برد که پایان آن سال 1404 است.

جدال با پدیده می‌توانست استقلال و منصوریان را به شرایط مناسبی برگرداند تا در وقفه لیگ به بازیابی خود بپردازند اما تیم منصوریان در این دیدار هم حرفی برای گفتن نداشت و برابر مهمانش که در هفته‌های گذشته هم خوب نتیجه گرفته بود زانو زد تا دوربین‌های تلویزیونی روی سکاندار آبی‌ها و حرکات او متمرکز شوند.

خنده‌های تلخ، نوشیدن پیاپی آب، گرفتن دست رضا مهاجری سرمربی تیم رقیب پیش از پایان بازی و تبریک گفتن به او، بوسیدن چمن ورزشگاه و جمع کردن شاگردانش در پایان بازی در وسط زمین بخشی از حرکات منصوریان در پایان این شکست تلخ بود. حرکاتی که هم بوی خداحافظی می‌داد و هم مثل همیشه بوی نمایشی بودنش نیز به مشام می‌رسید!