بلداجی، شهر شیرین ایران

وجود تپه های باستانی فراوان به همراه محوطه های باستانی و تاریخی از دیگر شواهد این موضوع می باشد که در جای جای دشت بلداجی نمایان هستند که میتوان به تپه بالاشگرد بلداجی، تپه های آق بلاغ، تپه ناز چشمه بلداجی، تپه چغاخور ، محوطه باستانی بند و بست بلداجی و...اشاره نمود.

تپه بالاشگرد که مخروبه یک بنای عظیم چند طبقه می باشد آن طور که از نامش پیداست ، وجه تسمیه آن به صورت بلاش گرد معرف شهر یا قلعه بلاش پادشاه اشکانی یا ساسانی می باشد و چنین به نظر می رسد که مرغزار و طبیعت بکر این مکان در جوار رودخانه مورد توجه پادشاه اشکانی یا ساسانی قرار گرفته و اقدام به ساخت بنایی عظیم جهت اردوی شاهی و تفریح و تفرج و شکار در این منطقه نموده است. عده ای تپه دیم بلداجی را مربوط به بهرام گور ساسانی میدانند که جهت شکار در این منطقه حضور داشته است. در دوره سلجوقیان سلطان ارسلان بن طغرل سلجوقی از اصفهان به مرغزار بلاسان کندمان عزیمت نموده است که مرغزار بلاش گرد مورد نظر بوده است.بلاشگرد به صور مختلف در کتب تاریخی نوشته شده است که بلاسگرد، بلاشان، بلاسان، بلاشجرد، بلاشقرد از جمله صور نوشتاری آن می باشد.

امام زاده حمزه علی بلداجی

ایجاد آبشار مصنوعی، سکوهای نشیمن زیر سایه درختان، روشنایی، زائرسرا، پارکینگ، بازارچه، آب آشامیدن، سرویس های بهداشتی، جاده آسفالته مناسب، شهر بازی، کشتارگاه دام، چادر کرایه و...از امکانات این مکان می باشد.

شهر چادری حمزه علی از دیگر جاذبه های زیبای این مکان است که در کمتر جایی از کشور چنین صحنه ای به وجود می آید.برپایی تعداد زیاد چادر توسط مسافران در مرغزار طبیعی سبب شده است تا لقب شهر چادری را به آن بدهند.شهر چادری حمزه علی گاها جمعیتی در حدود پنج هزار نفر را شکل می دهد.امام زاده حمزه علی در شلوغ ترین روزها جمعیتی در حدود 30 هزار نفر را در خود جای می دهد و پرجاذبه ترین تفرجگاه استان می باشد.این مکان زیارتی به عنوان شاخص ترین امامزاده استان و در زمره مهمترین امامزاده های کشور می باشد.

تالاب بین المللی چغاخور

تالاب بین المللی چغاخور با وسعتی در حدود 2300هکتار در میان سبزه زار و مرغزار و بیشه زاری با وسعت 700 هکتار همچون نگین فیروزه ای قرار گرفته است.

عمق آب تالاب به سه متر می رسد و آب آن حاصل نزولات جوی و آب رودخانه ها و چشمه سارهای اطراف می باشد.این تالاب فصول پاییز و زمستان پذیرای هزاران پرنده مهاجر کشورهای اروپایی، روسیه و استانهای شمال کشور از قبیل اردکها،مرغابی، فلامینگو، آنقوت، باکلان،حواصیل،شکاریها، اکراس، قو، سلیم، کاکایی، گونه منحصر به فرد خروس کولی، پلوه ،کشیم و...می باشد که در حاشیه تالاب اقدام به تخم گذاری می کنند.

از گونه های ماهی تالاب میتوان به گونه منحصر به فرد گورخری، زرده پر، عروس، کپور، آمور و شیرماهی اشاره کرد که حضور ماهی گیرها در حاشیه شمالی تالاب صحنه ای زیبا ایجاد می نماید و از جذابیتهای حضور در این مکان می باشد و نوعی اقتصاد محلی را برای روستاهای اطراف تالاب محیا نموده است.از گونه های جانوری چغاخور می توان به گراز، روباه، خرگوش، شغال،سمور سنگی، لاک پشت، بزمجه و...اشاره نمود.تالاب چغاخور با وجود تنوع گونه های جانوری و گیاهی و وجود گونه های منحصر به فرد به دلیل جایگاه بالای زیست محیطی به منطقه شکار ممنوع تبدیل شده است.بلداجی همچنین به دلیل وجود پنج تالاب از مجموعه نه تالاب استان در محدوده بخش بلداجی، به سرزمین تالاب ها مشهور است و به شاهراه پرندگان نیز شهرت دارد.این تالاب ها همگی در راستای کوه کلار قرار گرفته اند و به تالابهای زنجیره ای معروف می باشند.این تالابها شامل چغاخور، چال تر، چال خشک، علی آباد و سولیگان می باشد.در بین تالابهای نه گانه استان تالاب چغاخور به دلیل وسعت زیادتر و زیبایی بیشتر معروفیت بیشتری دارد و از تالابهای مهم کشور به حساب می آید‌این تالاب به دلیل انعکاس شفاف و زیبای طبیعت اطراف خود به تالاب آیینه ای نیز مشهور است و تنها منطقه ای است که هر چیز را در اطراف آن دوبار میتوان مشاهده نمود‌.کوه کلار با زیبایی خود برف قله و ستیغ های آن با سبزه دامنه خود با انعکاس زیبا دوبار مشاهده می گردد.

پارک بزیال( صفی آباد)

پارک بزیال (صفی آباد ) بلداجی در غرب شهر بلداجی قرار گرفته است.این مکان سابقه سکونت داشته است که نام صفی آباد بر گرفته از همان سکونتگاه است که گروهی از فامیل صفیان بلداجی قبلا در آن اسکان داشتند.

نام بزیال نیز نامی ترکی به یادگار مانده از ترکهای ساکن در این مکان می باشد که به معنای یال خاکستری( تپه خاکستری) می باشد.

در کتاب تاریخی مراة البلدان مربوط به دوره ناصرالدین شاه قاجار اشاره به استخر بلداجی شده است که منظور سد بزیال بوده است که میتوان این سد را در زمره سدهای تاریخی کشور به حساب آورد.همچنین در نزدیکی این سد مکانی معروف به بند وجود دارد که آن نیز بند یا سدی قدیمی می باشد و در نزدیکی آن محوطه باستانی وجود دارد.

در میان درختان این پارک مجسمه حیوانات و پرندگان وجود دارد که بر زیبایی آن افزوده اند.پارک بزیال در کنار میدان و سه راه حمزه علی قرار دارد و در پایین دست جاده مزارع کشاورزی قرار دارد که آبیاری با سیستم بارانی صحنه زیبایی در کنار پارک ایجاد می نماید.

در این پارک بازارچه ای نیز وجود دارد که بعضی از مایحتاج مسافران را تامین می نماید.

باغهای تاریخی بلداجی

باغ تاریخی هفت چشمه در جنوب شرقی شهر بلداجی مشرف به دامنه کوه تکمه داش قرار گرفته است.به دلیل کثرت چشمه ها در این مکان به هفت چشمه معروف شده است.چشمه های این مکان با فواصل اندک از هم قرار دارند و باغی زیبا را پدید آورده اند .از درختان این باغ زیبا میتوان به گردو،بادام، زردآلو، آلو سبز، هلو، سیب، و درختان بید و کبوده در اطراف استخرهای زیبای هفت چشمه اشاره کنیم.در میان درختان سایه انداز تاکستانهای زیبا دیده می شود که زیبایی خاصی به باغ می دهند. همچنین در حاشیه قسمتهایی از باغ گلهای محمدی و دیگر گلهای زیبا کاشته شده است که در فصل گلدهی زیبایی باغ را دوچندان می نمایند.رویش گلهای رنگارنگ و انواع گیاهان معطر امثال پونه و گل برنجاسف( بومادران)، ترشک و... در میان درختان و در جوار چشمه ها حال و هوای خاصی به مکان می دهند.گاها اهالی محل با برگ ترشک در همانجا اقدام به پختن آش دوغ محلی می کنند .حرکت گله های گوسفندان بر روی تپه های اطراف با صدای زنگ ها و گوسفندان به همراه صدای پرندگانی از جمله دارکوب، شانه به سر، فاخته ، کلاغ و...از دیگر جذابیت های هفت چشمه می باشد.

قناتهای بلداجی

شهر بلداجی دارای قنات هایی از دوران مختلف می باشد که قنات گبری( قنات زردشتی)، ماشالله قنات، قنات زنگنه و.. از جمله این قناتها هستند.

صنایع دستی

شهر بلداجی به عنوان یکی از معروف‌ترین تولیدکنندگان گز در استان چهار محال وبختیاری ودر ایران مطرح است از دیگر تولیدات این شهر می‌توان به پولکی ، نبات ،سوهان. باسلوق. پشمک و نقل نام برد. این شهر به دلیل تولید شیرینی های سنتی به پایتخت شیرینی ایران معروف است.

گز

این واژه معانی گوناگونی دارد اما مشهورترین آن نام درختچه ایست که در حدود 30 گونه آن شناخته شده است. درعربی آن را “طرفا” و درهندی “چهاو” گویند. صمغ و شیره ی این درخت کاربرد های مختلفی دارد از جمله بعنوان مسهلgaz_chist جهت اطفال واستفاده در رنگرزی و دباغی ودرمان امراض چشم وکاربرد های دیگر. معروفترین گونه این درختچه ،گزانگبین است که در مناطق کویری و شوره زارهای اطراف اصفهان وخوانسار وبرخی مناطق چهارمحال و بختیاری از جمله کوههای اطراف بلداجی به فراوانی می روید و ازآن ماده شیرین ومطبوعی به نام “انگبین” بدست می آید که در گزسازی استفاده می شود. دراصطلاح امروزی ،گز نام یکی از شیرینی های معروفی است که ازترکیب چند ماده که مهمتر ین آنها انگبین است ساخته می شود .