پیرامون قطعنامه 1696

در حالی که ایران ، آخرین بررسی ها برای پاسخ به پیشنهاد 6 ژوئن گروه 1+5 را انجام می داد ، قطعنامه 1696 شورای امنیت با محور قرار دادن بند 40 فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد ، 9 شهریور را مهلت تعلیق تمامی فعالیت های مرتبط با غنی سازی و اجرای کامل قطعنامه فوریه 2006 شورای حکام قرار داد.

کد خبر: ۱۰۴۸۶۲

1- ناگفته پیداست که هدف این قطعنامه ، وادار کردن ایران به پاسخ مثبت به بسته پیشنهادی در 22 اوت (پایان مرداد) است . غرب که دریافته بود فشار بر ایران برای تحمیل خواست های غیرحقوقی پاسخ مثبت نمی دهد ، اکنون با صدور قطعنامه ای که دورنمای بند 41 منشور را نیز نشان داده ، درصدد است با تزریق التهاب به فضای دیپلماتیک ، سیاسی ، اقتصادی و ایجاد ناامنی ذهنی در افکار عمومی فشار پنهان درونی ایران را بر قوه تصمیم گیری ایران تحمیل کند.
2- قطعنامه 1696 امتیاز بزرگ روسیه و چین به امریکا بود. روز قبل از صدور قطعنامه لاوروف ، وزیر خارجه روسیه هرگونه ضرب الاجل ، تهدید و تحریم علیه ایران را رد کرده بود. چین هم مواضعی مشابه داشت . تصویب قطعنامه نشان دهنده معامله ای پنهانی بین قدرتهای یادشده است و هرگونه تصمیم ایران باید بر شناخت این بده بستان متمرکز باشد.
3- قطعنامه 1696 که آمده تا اقتدار آژانس بین المللی انرژی اتمی را تقویت کند ، اقتدار خود شورای امنیت و نیز آژانس را در نزد جامعه جهانی از بین برد. به دروغ در بند 6 هدف قطعنامه تقویت فرآیند اقتدار آژانس ذکر شده ، در حالی که چند روز پیش ، البرادعی دبیرکل آژانس برنامه هسته ای ایران را فاقد رویکرد نظامی خوانده بود. مضحک است که 5 قدرت اتمی دنیا و سایر اعضای شورای امنیت فعالیت های صلح آمیز کشوری را برای صلح و امنیت جهانی نگران کننده بدانند!
4- اما حتی اگر جامعه جهانی بپذیرد که هدف شورای امنیت ، واقعا دفاع از صلح و امنیت بین المللی است ، سکوت خفت بار این شورا در برابر قتل عام وحشیانه کودکان بی گناه لبنانی و فلسطینی توسط رژیم صهیونیستی را چگونه می پذیرد؛!
پاسخ لابد این است : از نظر سازمان ملل و شورای امنیت ، آن رژیمی که برای تولید سلاح اتمی آزاد است ، باید برای سلاخی کردن صدها زن و کودک غیرنظامی هم آزاد باشد! شورای امنیتی که در مورد جنایت علیه بشریت در «قانا» سکوت و در برابر فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران طبق مقررات جهانی قطعنامه تهدید صادر می کند بی تردید نه شورای امنیت بلکه شورای ناامنی است و نه شورای امنیت UN (سازمان ملل) که شورای امنیت US (امریکا) است ! و بر همین اساس بود که چند روز پیش جورج بوش صلح را چنین تعریف کرد: صلح عبارت از هر اقدام لازمی است که امنیت و منافع امریکا و متحدانش را تامین کند.
5- عدم استناد قطعنامه 1696 به بند 39 منشور بدین معنی است که ایران «تهدید صلح و امنیت بین المللی» نیست ، بلکه به استناد به بند 40 فصل هفتم «معیارهایی مشروط» را علیه ایران تصویب و اعلام داشته که اگر پاسخ ایران مثبت باشد ، ورود به بند 41 منشور منتفی است و الا درصورت پاسخ منفی چگونگی اجرای بند 41 (که شامل تهدید و تحریم است) بررسی خواهد شد. بگذریم که براساس پیمان ژنو هیچ کشوری را نمی توان با تهدید و فشار از حقوق خود محروم یا به پذیرش محدودیتی مجبور کرد اما براساس همین بند 40 منشور هم «معیارهای مشروط» یاد شده نباید با «پیش داوری درخصوص حقوق ، ادعاها و یا موضع» ایران همراه باشد ، در حالی که چنین است . در حالی که ایران عضو متعهد NPT است و شورای امنیت در مورد احتمال رویکرد نظامی برنامه هسته ای آن در آینده پیشداوری کرده است . از نظر حقوقی چگونه می توان پذیرفت که شورای امنیت در پاراگراف 2 از تعهد خود به NPT و حق همه کشورها برای تحقیق ، توسعه ، تولید و استفاده از انرژی هسته ای سخن می راند و کشوری را که هنوز از NPT تخلف نکرده از حقوقش محروم می سازد؛!
6- قطعنامه 1696 استفاده ابزاری 5 قدرت اتمی دنیا از ظرفیت های حقوقی بین المللی و معامله ای برای تحمیل شرایط به ایران است اما به واقع سندی بر باخت روسیه ، چین و اروپا به امریکا و اسرائیل است . کسیلیاک ، معاون وزیر خارجه روسیه دیروز گفت ، حتی اگر پاسخ ایران منفی باشد ، این به معنی تحریم خودکار این کشور نیست. در حالی که طبق ماده 5 همین قطعنامه ادامه فعالیتش در طرح بوشهر و سایر همکاری ها را یکجانبه به امریکا فروخته است !
7- بی تردید مسوولان کشورمان با جمع بندی شرایط و براساس منافع ملی تصمیم لازم را خواهند گرفت اما در شرایط فعلی حفظ یکپارچگی و همدلی ، پرهیز از سخنان نسنجیده و شتابزده ، استفاده از خرد جمعی همه دلسوزان و قوه کارشناسی به همراه ذکاوت و هوشمندی می تواند قطعنامه 1696 را تعلیق و توپ را به زمین 1+5 بیندازد.
راستی اگر فقط بخشی از فعالیت های هسته ای ایران احتمال انحراف به سمت مقاصد نظامی را در آینده دارد ، چرا شورای امنیت حکم به تعلیق همه برنامه های هسته ای داده است؛! ما باید پاسخ هوشمندانه خود را در بسته ای جدید به میدان آوریم.