اهمیت تشخیص زودهنگام کم‌شنوایی

پیشتر دکتر زهرا جعفری، متخصص شنوایی‌شناسی در گفت‌وگو با جام‌جم توضیح داده بود: ابتلای مادر به برخی بیماری‌ها و عفونت‌های ویروسی ـ بویژه در سه ماهه اول بارداری ـ مصرف داروهای مسمومیت‌زا برای گوش در ماه‌های اول بارداری، سابقه خانوادگی کم‌شنوایی و تولد زودرس هم می‌تواند در ابتلای جنین به کم‌شنوایی موثر باشد.

همچنین به گفته دکتر جعفری، مادران باردار باید از خودشان و جنین مراقبت کنند تا مبتلا به عفونت دوران بارداری نشوند و هیچ دارویی را بدون مشورت پزشک مصرف نکنند، زیرا مصرف برخی داروها ممکن است بر شنوایی نوزادان، تاثیر منفی بگذارد.

علاوه بر آزمایش ژنتیک، یکی از مهم‌ترین راه‌ها برای جلوگیری از تشدید مشکل ناشنوایی، سیستم غربالگری است. اگر تا قبل از سه ماهگی نوزاد، تشخیص داده شود، آن نوزاد از مشکل ناشنوایی رنج می‌برد، می‌توان با روش‌های کاربردی، سطح شنوایی و تعامل نوزاد با محیط اطراف را افزایش داد، اما هر چقدر سن تشخیص ناشنوایی در کودک بالاتر برود، درمان نیز کم‌اثرتر خواهد شد. به دلیل همین حساسیت‌ها، رسانه‌ها باید با آموزش و فرهنگسازی، خانواده‌ها را نسبت به غربالگری زودهنگام فرزندان خود ترغیب کنند تا حداقل قبل از یک سالگی، سطح شنوایی کودک تشخیص داده شود و این تشخیص مهم به سال‌های بعدی زندگی کودک، منتهی نشود.

البته هنوز علم به درجه‌ای نرسیده که اختلال شنوایی در جنین را در ماه‌های ابتدایی بارداری مادر تشخیص دهد. بنابراین عاقلانه‌ترین راهکار این است که زوج‌ها ـ بخصوص اگر نسبت فامیلی دارند ـ قبل از تصمیم به بچه‌دار شدن، آزمایش ژنتیک را جدی بگیرند و والدین هم نسبت به غربالگری شنوایی نوزاد تا قبل از سه ماهگی حساس باشند.

از آنجا که ابتلای نوزاد به برخی عفونت‌ها یا صدمه دیدن نوزاد هم می‌تواند عاملی برای کم‌شنوایی باشد، مراقبت از نوزادان در این سنین حساس موجب می‌شود که مشکلات کم‌شنوایی از نوزادان دور شود.