کاش غیرت کیمیا را قدر بدانیم

از همان ثانیه اول مبارزه فینال، درد در صورت کیمیا مشخص بود؛ اما این دختر آنقدر غیرت داشت که مبارزه فینال را هم با وجود کبودی پا و تن رنجورش به پایان برساند. مهم تفسیر گزارشگران نیست که گفتند در فینال بد مبارزه می‌کند. مهم این است که مردم درد را در وجود کیمیا دیدند و نقره‌اش را به اندازه طلا پسندیدند. کیمیا بار یک کاروان را به دوش کشید. کاروانی که به دلیل لجبازی عده‌ای به ظاهر مدیر، معلول و معیوب به کره جنوبی رفت. کاروانی که بخشی از سرمایه‌های قیمتی خود را به دلیل بی‌تدبیری بعضی‌‌ها، برای کشورهای دیگر به حراج گذاشته بود. سرمایه‌ها را مفت از دست دادیم تا در جهانی کره، برای طلا بسوزیم و به آن نرسیم... و در چنین شرایطی حق بدهید اگر ورزشدوستان ایرانی با حسرت به طلایی نگاه کنند که بر سینه یک ایرانی‌الاصل آذربایجانی می‌درخشد. در چنین شرایطی که سوءمدیریت، بی‌دلیل، فقیرمان کرد، کیمیا غیرت به خرج داد که فینالیست شد. او با وجود دختر بودن، غیرت مردانه را تفسیر کرد که با این پای کبود به فینال رسید. پای او بهانه‌ای برای پست‌های زیبای مردم ایران در فضای مجازی شد و پرویز پرستویی پیش از همه نوشت: درود بر شرف و غیرت کیمیای تکواندوی جهان که با وجود بدن کبود این گونه مبارزه کرد.... کاش غیرت کیمیا را قدر بدانیم.

علی جوادی

دبیر گروه ورزش