کوچ ایل از نگاه جهانگرد خارجی

قشقایی ها، تابستان ها را در جنوب و در مجاورت منطقه بختیاری ها سکونت اختیار می کنند آنها قرارگاه های تابستانی خود را در دامنه کوه ذیا یکی از رشته کوه های سلسله جبال زاگرس که ارتفاع قله آن 15 هزار پا است انتخاب کرده اند

کد خبر: ۱۰۴۴۹

در این منطقه ، قشقایی ها مراتع و چراگاه ها و مزارع کافی دارند عشایر کوچ نشین ایران ، اواخر بهار به طرف مناطق شمال کوچ می کنند و در پاییز، راهی مناطق جنوب می شوند مهاجرت ایل قشقایی میان سایر عشایر ایران یکی از طولانی ترین مهاجرت های ایلاتی است که در بعضی موارد، طول مسیر آن به 350 مایل می رسد.افراد ایل در شهریور ماه هر سال از کوهها سرازیر می شوند و حدود یک ماه یا شش هفته طول می کشد تا به مقر زمستانی خود برسند آنها از نقاط مختلف کوهستان مثل سیل به داخل دره ها سرازیر می شوند و از مسیرهای معینی که سالهای متمادی از آن عبور کرده اند، می گذرند. این مسیرها در محلی به نام "گویوم " در20 مایلی شمال غربی شیراز به هم می رسند از گویوم به بعد مسیر مهاجرت منشعب می شود . عده ای از طرف بهبهان می روند و برخی راه جنوب را در پیش می گیرند و به طرف دشتستان می روند و بعضی دیگر نیز از مسیر جنوب شرقی به طرف انحنای رودخانه "مند" واقع در مرز لارستان حرکت می کنند من ، یک بار در پاییز با یکی از این کاردان های مهاجر همراه بودم در نظر من ، این مهاجرت منظره بسیار بدیعی ایجاد کرده بود. مهاجرت ایل ، در حقیقت تمام خانواده و تمام دارایی آنها را دربرمی گرفت به بیانی دیگر، همه مایملک و اثاث البیت آنها سالی 2 بار پای پیاده در مسیری به طول 300 تا350 مایل یا بیشتر جابه جا می شود به هر تقدیر، آنچه من دیدم، از این قرار بود: پیرمردها و بچه ها، سواره حرکت می کردند.چادرها، وسایل آشپزخانه ، کارگاه های بافندگی ، دارهای قالی بافی ، تیرکهای چادر، مواد سوختنی ، وسایل خواب و خلاصه دار و ندار آنها بار الاغها و بعضا شترها شده بود. مرغ و خروسها را بالای بار الاغها بسته بودند پتوها و خورجین های رنگارنگ بار شترها شده بود آنها در تمام منطقه تا کیلومترها مسافت ، تا آنجا که دید چشم اجازه می دهد پراکنده می شوند گرد و خاکی که در اثر حرکت آنها ایجاد می شود، پس از عبور کاروان ، مسیر حرکت آنها را مشخص می سازد. ده ها سگ در پیش و کنار کاروان ، مسیر را از گرگها و روباه ها و خرگوشها پاک می کنند سگ ها هر چند زشت و زمخت هستند، در عوض محافظان خوبی برای گله ها و ستونهای مهاجر به شمار می آیند در این مهاجرت بیشتر زن و بچه ها دیده می شوند که در جلوی شترها یا در عقب الاغها راه پیمایی می کنند و آنها را با چوب می رانند و گاهی هم سرآنها داد می کشند در این برنامه مهاجرت معمولا مردها شرکت ندارند علت هم این است که مهاجرت اصلی باید همراه با گله ها و در مسیر دره ها و نقاط مرتفع انجام شود باید اذعان کرد این مهاجرت واقعا پروژه عظیمی است که مثل ساعت منظم کار می کند و به بهترین وجهی اداره می شود.