چگونگی نجات از زیر آوار زلزله

اگر بتوانید در این وضعیت، آرامش خود را حفظ کنید و واقعیت پیش آمده را بپذیرید، می‌توانید تا رسیدن گروه نجات، چند روزی را قادر به تحمل شرایط موجود در زیر آوار باشید.

در زیر آوار، شرایط اطراف خود را بسنجید و تا حد امکان جابه‌جا نشوید، زیرا جنب و جوش، احتمال ریزش مجدد آوار را افزایش خواهد داد.

اگر نمی‌توانید به دست و پای خود حرکتی بدهید و دچار بی حسی یا درد در این اندام‌ها شده‌اید، احتمال آسیب ستون فقرات وجود دارد. این به معنای قطع نخاع نیست. البته کوچک‌ترین تکان و تقلا می‌تواند منجر به فرو رفتن قسمت‌های تیز مهره‌های شکسته به داخل طناب نخاعی و قطع آن شود. در این شرایط در وضعیت ثابت قرار بگیرید و هنگام نجات، این موضوع را به پرسنل امدادی اطلاع دهید.

گروه‌های امداد و نجات به طور معمول در یک فرآیند دو بخشی اعلام حضور و با توجه به صداهای احتمالی به جست‌وجوی افراد زیر آوار می‌پردازند. در صورت اعلام حضور آنها، منتظر بمانید و سپس با فریاد یا ضربه زدن، موقعیت خود را اعلام کنید.

از فریاد زدن و درخواست کمک به صورت مکرر و پی در پی خودداری کنید، زیرا در این صورت انرژی شما تحلیل خواهد رفت.

هرگز زیر آوار اقدام به روشن کردن کبریت نکنید، زیرا اکسیژن موجود در فضای محبوس شده را می‌سوزاند.

بهترین راه درخواست نجات این است که با هر وسیله‌ای که در دسترس دارید، به آرامی ضربات ممتدی به لوله یا دیوار بزنید تا پرسنل امداد و نجات بتوانند محل محبوس شدن شما را پیدا کنند. در صورت ضرورت سوت بزنید. البته مداومت در این کار، موجب ورود گرد و غبار به ریه‌ها و تنگی نفس می‌شود.

بسیاری از گروه‌های نجات از سکوت شب برای یافتن افراد زیر آوار استفاده می‌کنند. بنابراین در صورت نجات نیافتن فوری، امید خود را از دست ندهید و به خدا توکل کنید. زنده بیرون آمدن افراد از زیر آوار، ارتباط مستقیم با خواست خدا دارد . با توجه به این که جمعیت زیاد کلانشهرها هنگام وقوع زلزله امکان امدادرسانی فوری را سلب می‌کند، بهتر است تمام افراد خانواده مکان‌های امن خانه و محل کار و تحصیل را پیدا کنند تا زمان شروع لرزش‌ها در این مکان‌ها پناه گیرند و از آسیب‌ها و صدمات جدی و ناتوان‌کننده درامان بمانند.

فاخره بهبهانی

جام‌جم