هر کاری غیر از مذاکره

اسرائیل با خشونت علیه مردم غزه ، یک بار دیگر بی احترامی و تحقیر خود را نسبت به حقوق بین الملل و بی تفاوتی اش را به رنج انسان ها نشان داده است.

کد خبر: ۱۰۲۲۹۸

حمایت کورکورانه امریکا ممکن است در کوتاه مدت به اسرائیل مصونیت بدهد اما عواقب درازمدت چنین رفتار غیرمسوولانه ای فقط می تواند نگران کننده و وحشتناک باشد. نفرت اعراب و مسلمانان از اسرائیل و متحد آن امریکا به ناچار افزایش خواهد یافت و با افزایش آن هر چیزی که به امنیت اسرائیلی ها و امریکایی ها مربوط می شود در معرض خطر قرار می گیرد. همیشه فلسطینیان و دیگرانی خواهند بود که با توسل به هر وسیله ای انتقام بگیرند. فشار سیاسی به اسرائیل برای خاتمه دادن به اشغال سرزمین های فلسطین حتی از جانب اروپایی های فاقد شهامت ، مدام افزایش خواهد یافت . انگلیس و فرانسه که نگران انفعال امریکا هستند ، در حال حاضر بی سروصدا مشغول کار روی طرحی هستند تا محدودیت های خاص خود را برای حل این مناقشه تعریف کنند. آنها ضمیمه کردن های یکجانبه اراضی فلسطین را که ایهود المرت نخست وزیر اسرائیل در نظر دارد ، تایید نخواهند کرد. اگر دان هالوتز ، رئیس ستاد (ارتش) اسرائیل به خارج سفر کند ، ممکن است متوجه شود نام او در فهرست سایر ژنرال های اسرائیلی قرار دارد که برای جنایات جنگی تحت تعقیب هستند. چرا اولمرت و امیر پرتز ، وزیر دفاع بدشانس او ، از این راه به جایی نرسیده اند؛ بعضی از ناظران گفته اند شاید آنان می خواهند نشان دهند که در کشتن اعراب بخوبی پیشینیان خود هستند، زیرا بر خلاف رهبران سابق اسرائیل ، آنان فاقد هر گونه تجربه مهم نظامی (آدم کشی) هستند اما این فقط می تواند بخشی از ماجرا و علت نمایش دید آنان به آدمکشی باشد. به نظر می رسد برای تهاجم ویرانگر اسرائیل به غزه دو دلیل اساسی وجود داشته باشد که هیچ کدام از این دلایل ارتباط چندانی با گیلادشالیت ، سرجوخه جوان فرانسوی - اسرائیلی ، ندارد که چریکهای فلسطینی در عملیاتی برون مرزی علیه یک پست ارتش اسرائیل وی را دستگیر کردند. یک دلیل تهاجم اسرائیل ، نظامی است . تل آویو بشدت می خواسته به پرتاب راکتهای دست ساز که از شمال غزه به شهر اسدروت اسرائیل شلیک می شود ، خاتمه دهد. این شهر در یک کیلومتری شمال غربی بیابان نقب ، قرار دارد و شهر اقامتگاه پرتز است . این راکتها تاکنون کسی را نکشته اما یک عامل تحریک بسیار قابل توجه است . شهرداری این شهر بشدت به ناتوانی دولت برای جلوگیری از شلیک راکتها اعتراض دارد. اسرائیل در پاسخ راکتها در ماههای اخیر با توپخانه و حملات هوایی خود حدود 50 فلسطینی ، از جمله چند کودک را کشته و بیش از 200 نفر دیگر را مجروح کرده است . اما فراتر از خود راکتها ، موضوع توانایی بازدارنده اسرائیل است هیچ چیز بیشتر از ایجاد هرگونه شکافی در این توانایی ، اسرائیل را به خشم نمی آورد. امریکا ، همین هفته گذشته ، طبق معمول ، موضع خود را تکرار کرد که «اسرائیل حق دارد از خود دفاع کند.» مفهوم ضمنی این سخن این است که هیچ کس دیگری چنین حقی ندارد. دومین دلیل اسرائیل برای حمله به غزه ، سیاسی است . تل آویو می خواهد دولت حماس را با هر وسیله ممکن از جمله نابودی فیزیکی از بین ببرد زیرا می داند شرایط حماس برای سازش ، دشوارتر از آن خواهد بود که اسرائیل بتواند بپذیرد. اسرائیل از توافق اخیر حماس فتح ، متنفر است زیرا این خطر را دارد که طرفی فلسطینی به وجود آورد که حاضر است درباره ایجاد کشوری فلسطینی در مرزهای 1967 مذاکره کند. اسرائیل قصد ندارد هرگز به آن مرزها بازگردد. این تصادفی نیست که حمله اسرائیل به غزه بلافاصله پس از توافق حماس فتح شروع شد. اسرائیل هر کاری خواهد کرد تا از مذاکره اجتناب کند. بنابراین به عمد فلسطینیان را با ایجاد دشواری های غیرانسانی آزار می دهد تا آنان را به افراطی گری سوق دهد و میانه روها را از صحنه خارج کند. میانه روها که آماده مذاکره اند ، دشمنان واقعی اسرائیل هستند.