تیزبین

افتادگی پلک، عوارض و درمان

افتادگی پلک یا پتوزیس عارضه‌ای است که می‌تواند مادرزادی یا اکتسابی باشد و عبارت از پایین قرار گرفتن پلک بالا نسبت به وضعیت طبیعی خود است. این عارضه می‌تواند آنقدر کم باشد که اصلا به چشم نیاید یا آنقدر شدید باشد که پلک کاملا به طرف پایین آمده و طوری باشد که چشم کاملا بسته به نظر برسد.

کد خبر: ۱۰۱۸۵۷۵

در افتادگی پلک یکطرفه، تنها یک چشم مبتلا می‌شود و در افتاگی دوطرفه، عارضه در هر دو چشم مشهود است. در موارد مادرزادی افتادگی پلک ممکن است در یک یا هر دو چشم به طور نسبی یا کامل و در بدو تولد وجود داشته باشد در صورتی که پتوزیس اکتسابی در هر سنی به دلایل مختلف می‌تواند اتفاق بیفتد. علت پتوزیس یا افتادگی پلک می‌تواند عصبی باشد؛ یعنی عصبی که به عضله بالا برنده پلک عصب دهی می‌کند اشکال داشته باشد یا مربوط به عضلات بالا برنده پلک باشد که خود عضله دچار مشکل است و نمی‌تواند پلک را بالا نگه دارد. از زمانی که از خواب بیدار می‌شویم و چشم‌هایمان را باز می‌کنیم، عضله بالا برنده پلک‌ها به طور دائم در حال فعالیت است تا ما بتوانیم چشممان را باز نگه داریم. حال اگر این عضله یا عصبی که فرمان کار را به این عضله می‌دهد دچار اشکال باشد، چشم به عارضه افتادگی پلک یا پتوزیس مبتلا می‌شود.

افتادگی پلک مادرزادی اگر شدید باشد به طوری که جلوی راه بینایی نوزاد را بگیرد، در صورتی که درمان نشود، موجب عدم تکامل بینایی در آن چشم شده و در نتیجه ایجاد تنبلی چشم یا آمبلیوپی خواهد کرد. از آنجا که نوزادان در دوران بسیار حساس از لحاظ تکامل بینایی هستند، افتادگی پلک یا پتوزیس در آنها بسیار مهم است. گاهی افتادگی پلک نسبی بوده و به طور کامل راه بینایی را مسدود نمی‌کند ولی در مواردی که افتادگی پلک در حدی است که مانع فعالیت بینایی آن چشم می‌شود، باید هر چه سریع‌تر نسبت به آن رسیدگی‌های لازم انجام شود تا مانعی برای روند تکامل طبیعی بینایی چشم نشود. در صورتی که در ظاهر چشم‌های نوزاد، افتادگی پلک یکطرفه یا دوطرفه وجود داشته باشد، حتما باید با مراجعه به مراکز درمانی نوزاد مورد ارزیابی قرار گیرد. در نزدیک‌ترین مرکز درمانی، اپتومتریست می‌تواند افتادگی پلک نوزاد را ارزیابی کند و در صورتی که برای اصلاح افتادگی پلک نوزاد به اقدامات تخصصی جراحی نیاز داشته باشد، نوزاد به متخصص جراح ارجاع خواهد شد.

اغلب کودکانی که در یک چشم خود عارضه افتادگی پلک دارند، گرچه افتادگی پلک کامل نبوده و فعلا اشکالی در روند تکاملی بینایی ایجاد نکرده باشد، ولی این گونه کودکان بیشتر در معرض ایجاد عیوب انکساری چشم و مشکلات بینایی ثانویه خواهند بود. لذا کودکان بدون این نوع عارضه، بیشتر نیاز به مراقبت و معاینات تخصصی بینایی به طور دوره‌ای و شش ماهه خواهند داشت.

تحقیقات نشان داده است در چشم‌هایی با عارضه افتادگی پلک، عیوب انکساری چشم محتمل‌تر و همچنین پیشرفت عیوب انکساری چشم در این چشم‌ها بیشتر است.