چرا لقب شوالیه بد است!

به گزارش جام‌جم آنلاین، با گذشت چند روز از دریافت نشان شوالیه توسط استاد امیرخانی فرصتی فراهم شد تا پای صحبت‌ او بنشینیم؛ صحبت‌هایی که بخش‌هایی از آن با صراحت خاص و کمیاب این استاد خوشنویسی ایران خواندنی‌تر شد.

امیرخانی در ابتدای این گفت‌وگو به پیشینه دریافت نشان شوالیه اشاره کرد و گفت، قرار بوده این نشان سال پیش به او اهدا شود اما به‌دلیل تغییر سفیر و برخی مسائل دیگر به امسال موکول شد.

امیرخانی به سخنرانی‌اش در مراسم دریافت نشان شوالیه هم اشاره کرد و گفت: من آنجا دقایقی کوتاه سخن گفتم، با این مضمون که دنیا باید بیشتر و بیشتر به نگاه، نظر و اندیشه فرهیختگان و کسانی که نگاه سیاسی ندارند نزدیک شود. امروز نیازمند نگاه انسانی و نگاهی در جهان معاصر هستیم که اندیشه آدم‌ها را تعمیق ببخشد. گرفتاری‌های روزگار ما که محصول برتری جویی و گونه‌ای از انحصارطلبی و حاکمیت زور و پول است، باید برداشته شود و نگاه فرهنگی جای آن را بگیرد.

او در پاسخ این پرسش که لقب استاد بزرگ خوشنویسی ایران، چهره ماندگار هنر ایران بهتر است یا شوالیه خوشنویسی ایران، پاسخ داد: در این ماجرا اسم خیلی اهمیت ندارد. مسما مهم است. ما خودمان در ایران چهره ماندگار داشتیم. دوره نخست آن به دلایلی من حضور نیافتم و سال دوم به این مراسم رفتم. به نظرم این مراسم، دو سه سال اول واقعا خوب بود ولی به مرور به افراد درجه دو و سه رسید که نتیجه دقت نکردن لازم، گسترش کار و برداشتن محدودیت نفرات بود. مهم عیار و کیفیتی است که جامعه هم قبول کند. در انگلیس من شنیده‌ام تعداد خیلی محدودی برای نشان هایشان در نظر می‌گیرند و در حوزه خاص باید یکی از دارندگان فوت کند تا نفر دیگر جایگزین شود.

این استاد خوشنویسی به افرادی که تاکنون این جایزه را پذیرفته‌اند، اشاره کرد که همه از بزرگان هنر ایران هستند و در پاسخ به این نکته که شخصیتی مانند استاد حسین علیزاده دست رد به سینه فرانسوی‌ها زد، توضیح داد: اینجا بحثی جدی پیش می‌آید که چرا نباید این نشان را رد کنیم؟ اگر این را قبول نمی‌کنند، پس القاب دیگر را هم قبول نکنند! چطور بنز و پژو را میلیاردی معامله کردن و همه جور مناسبات تجاری و سیاسی خوب است، اما این جا بد است؟ اگر بد است، چرا بد است؟ معنی‌اش این است که مثلا ما آن نگاه استقلال طلبانه خودمان به ایران و اعتراض به امور سیاسی را اینجا فراموش کرده‌ایم؟ پاسخ من نه است! اتفاقا آنجا که مناسبات فرهنگی و هنری در میان است، من در جلسات مختلف رسمی با مقامات و وزرا در میان گذاشته‌ام که اگر موقعیت فرهنگی و هنری در عرصه‌های بین‌المللی وجود داشته باشد، جایگاه ایران ارتقا پیدا می‌کند. مردم دنیا شناخت خوبی از کشور ما ندارند. اخیرا یک عده از الجزایر به منزل من آمده بودند. هم مسلمان بودند، هم همکار هنری ما. می‌گفتند ما خیال می‌کردیم ایران یک کشور عقب‌مانده و متحجر است و تعجب کردیم وقتی ایران را از نزدیک دیدیم. من فکر می‌کنم ما باید با فرهنگ و هنر شایسته‌مان به جهان معرفی شویم.