قصه‌هایی برای یک انقلاب بزرگ

برنامه‌ای کوتاه و آیتمی که داستان‌هایی از انقلاب را به وسیله نقاشی روی یک صفحه سفید روایت می‌کرد که هم جذابیت دیدن خلق یک طراحی زیبا را با خود به همراه داشت و هم به شیوه‌ای ساده و خودمانی قصه‌های آن روزها را برای بچه‌ها تعریف می‌کرد و همراه با هر قصه شخصیت‌ها روی صفحه جان می‌گرفتند.

مجموعه قصه‌های انقلاب هم با همان نگاه و با نمایی از مکان‌های مهم مربوط به وقایع انقلاب در دوران معاصر شروع می‌شود و سپس با بازگشت به سال 57 به دل همان حوادث باز می‌گردد. به عنوان مثال میدان شهدای کنونی و میدان ژاله یا کاخ نیاوران و فرودگاه مهر آباد در آن سال و پس از آن با تلفیق انیمیشن و تصاویر مستند بجا مانده از آن روزها قصه خود را شروع می‌کند.ویژگی مهم این قصه‌ها راوی اصلی آن با صدای بی نظیر و نوستالژیک نویسنده‌ای است که سال‌ها با قصه‌های ظهر جمعه شنوندگان رادیو را با خود همراه می‌کرد. محمدرضا سرشار یا رضا رهگذر با همان مدل قصه‌های ظهر جمعه دهه‌های 50 و 60 این بار قصه‌های انقلاب را روایت می‌کند‌. این شیوه قصه گویی برای چند نسل از مخاطبان رادیو بسیار آشناست و زمانی که با مجموعه‌ای از تصاویر نوستالژیک همراه می‌شود ترکیبی جالب در تلویزیون به وجود می‌آورد. توجه به این نکته مهم است که اساسا قصه‌گویی یک نوع روایت عامیانه از وقایعی است که مخاطب آنها را بارها دیده و شنیده، اما این بار با شیوه‌ای ساده و لذتبخش همان وقایع را بازخوانی می‌کند. شیوه‌ای که بسیار به فرهنگ نقالی و پرده‌خوانی در تاریخ کهن ایران نزدیک است و مهارت قصه‌گو در فراز و فرودهای دراماتیک و جذب شنونده یا بیننده در موفقیت و اثر‌گذاری کار تاثیر بسیار مهمی دارد و تفاوت جدی آن با داستان و خوانش آن در همین شیوه و روش‌های قصه‌گویی است.

نکته مهم دیگر در این مجموعه، استفاده از انیمیشن با تکنیک خط و سایه است که با صدای راوی اصلی و همین‌طور محمد‌رضا علیمردانی همراه می‌شود و به دلیل توانایی علیمردانی در تیپ‌سازی می‌تواند قسمت‌هایی را که تصاویر مستندی از آنها موجود نیست بازسازی کند‌. این بازسازی کارتونی در امتداد تصاویر اصلی است و فصلی جداگانه در مجموعه محسوب نمی‌شود.

انقلاب اسلامی از روزهای اولیه شکل‌گیری تا پیروزی، قصه‌های فراوانی دارد که با وجود تلاش‌های بسیار برای ثبت و ضبط آن هنوز فضای زیادی برای کار دارد. مجموعه مستند قصه‌های انقلاب با وجود خلاقیت در ساختار، شیوه و روایت هنوز امکان بسیار زیادی برای ادامه و بالا بردن سطح کیفی خود دارد و می‌تواند در موارد مشابه همچون قصه‌های جنگ هم تکرار شود. قصه‌هایی از جنس بیش از 5 دهه مبارزه و مقاومت که می‌تواند لالایی هر شب نوجوانان و جوانان ایرانی باشد.