درد زیر آرنج یا آرنج نانوایان

این عارضه که در آن بافت نرم زیر آرنج متورم می‌شود، در دانش‌آموزان، دانشجویان و کارمندان دفتری که طولانی مدت به آرنج‌هایشان روی میزهای سخت یا دسته‌های صندلی تکیه می‌دهند بسیار دیده می‌شود و سن یا نژاد در شیوع آن بی‌تأثیر است. عفونت و اختلالات سیستم ایمنی هم می‌تواند از دیگر علل بروز این آسیب باشد. گاهی اوقات هم این عارضه بدون هیچ دلیلی بروز می‌یابد. فیزیوتراپیست‌ها در درمان این بیماری وارد عمل می‌شوند تا تورم، درد، خشکی و هر ضعف ایجاد شده در عضلات آرنج و اندام فوقانی را بهبود بخشند. قرمزی نوک آرنج، افزایش حرارت این ناحیه، خشکی مفصل واحساس ناراحتی در خم کردن آرنج از علائم مهم این آسیب است. آموزش تمرینات درمانی و توصیه‌های مراقبتی در منزل اولین اقدام فیزیوتراپیست در درمان آرنج دردناک بیماران است. فیزیوتراپی به بیمار کمک می‌کند هرچه سریع‌تر به زندگی عادی و فعالیت‌های قبلی خود برگردد. در صورت برنامه‌ریزی و اجرای یک درمان مناسب اعم از کاهش تورم، تمرینات کششی و تمرینات تقویتی عضلات ناحیه آرنج، دو تا هشت هفته طول می‌کشد تا عارضه بهبود یابد. در 24 تا 48 ساعت اول پس از تشخیص، استفاده از باند کشی برای اعمال فشار به موضع و کاهش تورم توصیه می‌شود. همچنین استراحت و اجتناب از هر نوع فعالیت دومین توصیه در مرحله حاد این عارضه است. حرکت و فعالیت، تورم و التهاب آرنج را در این مرحله بیشتر خواهد کرد. قرار دادن کیسه یخ روی ناحیه هر دو ساعت یکبار و هر بار به مدت 10 تا 15 دقیقه از اقدامات مهم دیگر در 48 ساعت اول است. مصرف داروهای ضدالتهاب نیز می‌تواند در این زمان بسیار مؤثر باشد. در مرحله بعد، استفاده از تجهیزات الکتروتراپی و لیزردرمانی می‌تواند روند بهبود را سرعت بخشد.

بالا قرار گرفتن اندام برای هدایت ورم به سمت قلب، با گذاشتن یک بالش در زیر آرنج هنگام خواب می‌تواند در کاهش التهاب مؤثر باشد. فیزیوتراپیست با انجام تمرینات آرام و غیر فعال حرکت طبیعی را به آرنج باز گردانده و بتدریج تمرینات فعال آغاز می‌شود. تکنیک‌های دستی و ماساژ نیز به مرور انعطاف‌پذیری مفصل و بافت نرم اطراف آن را بهبود می‌بخشد. با کاهش التهاب و تورم، روش استفاده از وزنه و باندالاستیک برای تقویت عضلات به بیمار آموزش داده می‌شود. این مرحله از درمان از آن رو اهمیت دارد که عارضه مجددا عود نکند و توانایی آرنج در انجام فعالیت‌های روزانه بیشتر شود. بسیار مهم است که این تمرینات به‌طور منظم در منزل انجام شود. برای پیشگیری از بروز این آسیب، باید از تکیه دادن بر آرنج به مدت طولانی پرهیز کرد. در صورت نوشتن یا کار طولانی پشت میز، باید محل قرارگیری آرنج روی میز با بالشتک‌های نرم پدگذاری شود. وضعیت تایپ کردن، نوشتن یا مطالعه پشت میز باید اصلاح شود تا فشار زیادی بر آرنج وارد نشود. در نوشتن یا تایپ مطالب طولانی باید هر 15 تا 20 دقیقه یکبار کار متوقف شده و چند تمرین ساده آرنج انجام شود و دوباره تایپ مطلب ادامه یابد. در فعالیت‌ها و ورزش‌های پر برخورد از پد آرنج استفاده شود. همواره با انجام تمرین‌های کششی و تقویتی عضلات ساعد و آرنج، باید آمادگی فیزیکی این ناحیه حفظ شود. این تمرینات حتی در دوره‌های زمانی استراحت ورزشکار و خارج از فصل مسابقات هم باید ادامه یابد.

دکتر پرهام پارسانژاد

فیزیوتراپیست